همایون شجریان

شرکت دل آواز اعلام کرد:

آلبوم صوتي رندان مست از روز شنبه ، هفتم شهريور ماه منتشر خواهد شد.
رندان مست اولین اثر استاد محمدرضا شجریان به همراهی گروه شهناز است.
این اثر در دستگاه همایون بوده و اشعار منتخب آن از مولانا، حافظ، سعدی و ملک الشعرای بهار می‌باشد.

در نشست مطبوعاتی که امروز تشکل شده بود استاد شجریان سه ساز جدید خود را معرفی کرد و اعلام کردند از این سازها در کنسرت‌های اخیر استفاده خواهند کرد.

تار بدون کاسه ساخت آقای بوستانی که قابلیت اجرایی همان ساز تار را دارد.

عکس ها از خبرگزاری فارس و ایسنا

قسمتی از گزارش خبرگزاری فارس از نشست مطبوعاتی « استاد شجریان»

نواي ساغر، صراحي، بم صراحي و كرشمه در اروپا و تهران

استاد شجريان با اشاره به حضور سازهاي جديد در كنسرت‌هاي آينده‌اش گفت: در اين كنسرت‌ها سازهاي جديدي چون صراحي، بم صراحي و ساغر را همراه با نوازندگان جديد در اركستر خواهيم داشت و سازهاي ديگري چون كرشمه را نيز معرفي خواهيم كرد.
ایشان با اشاره به سازهاي ابداعي جديدش افزود: بم صراحي را به جاي ويلنسل و ساغر را كه از خانواده تار است را به جاي بم تار در اركستر خواهيم داشت. كرشمه را نزديك خانواده عود ساخته‌ام كه صدايي شبيه عود دارد.من همچنين سازي را با دو دف ساخته‌ام به طوري كه هر دو طرف ساز دف است البته اين ساز هنوز تكميل نشده و من از حسين رضايي‌نيا خواسته‌ام تا با تمرين بر روي اين ساز بتواند صداهاي متفاوتي از آن توليد كند. 

استاد شجريان: در ساز سازي 80 درصد به نتيجه رسيده‌ام

در ادامه اين نشست شجريان با اشاره به اهداف خود در ساخت سازهاي مختلف بيان داشت: ما در طول ساليان دراز سازهاي سنتي داشته‌ايم كه در ساختار آنها هيچ تغييري نداده‌ايم كه خود باعث شده اركسترهاي ما تنها يك صدا داشته باشند. اما به عقيده من ما نياز داريم رنگ‌هاي زيادي را وارد اركستر نماييم.
وي ادامه داد: از آنجايي كه بخش بم اركسترهاي ما هميشه دچار مشكل هستند و من بيش از هر كس ديگري اين نياز را احساس كرده‌ام از سالها پيش به فكر ساخت سازهايي بوده‌ام كه پاسخگوي اين نياز باشند.
اين خواننده بيان داشت: به دنبال برطرف كردن اين نقطه ضعف و با مطالعه‌اي كه سال‌هاي زياد در سازهاي ايراني و خارجي داشته‌ام و با جستجو در سازفروشي‌هاي مختلف دنيا ،تحقيقاتم را آغاز و در اين دو- سه سال شروع به ساخت سازهايي براي اركستر كرده‌ام كه خوشبختانه هم اكنون 80 درصد به نتيجه رسيده‌ام.
استاد آواز ايران در ادامه با تشويق سازسازان براي ساخت سازهاي متفاوت گفت: من ساخت ساز را شروع كرده‌ام تا سازسازان نيز تشويق شوند كه با حفظ اصالت‌هاي خود، سنت‌هاي خود را بشكنند چرا كه به عقيده من بايد اصالت‌ها را حفظ و سنت‌ها را زير پا گذاشت تا در هر زمينه‌اي بتوانيم ابداعات جديدي انجام دهيم.
وي افزود: غرب هميشه به عنوان يك ميراث فرهنگي به ما نگاه كرده اما ما نمي‌خواهيم اين كار را ادامه دهيم. البته آن چيزي كه به ما رسيده را حفظ مي‌كنيم اما براي حال و آينده هم بايد چيزهاي جديدي داشته باشيم و مطابق با جامعه خود و ديگر جوامع رشد كنيم.

خبرگزاری فارس

طبق گفته اخیر شرکت فرهنگی-هنری  دل آواز امروز آلبوم « آه باران» با صدای استاد محمدرضا شجریان منتشر شد.

این آلبوم از امروز شنبه 22 فروردین ماه سال 1388 در فروشگاه های عرضه محصولات فرهنگی به فروش می رسد.

این مجموعه‌ که در فرم و فضای موسیقی گلها تنظیم گردیده ، به یاد بزرگانی چون حسین یاحقی، ‌مرتضی محجوبی، رهی معیری و بنان ساخته شده است.

این آلبوم شامل:

1.مقدمه دشتی                         آهنگساز: مزدا انصاری

2. ساز و آواز                                                                         غزل: حافظ

3.« نوای نی»                            آهنگساز: مرتضی محجوی        ترانه:  رهی معیری

4. چهار مظراب عشاق

5. « دیدی ای مه»                      آهنگساز: حسین یاحقی          ترانه: رهی معیری

6. ساز و آواز                                                                          غزل: عطار

7. « آه باران »                           آهنگساز: محمدرضا شجریان      شعر: فریدون مشیری

این آلبوم در مایه دشتی تنظیم شده و مدت زمان آن ۳۸:۵۸ است.

تنظیم این اثر را مزدا انصاری و طراحی گرافیکی را مژگان شجریان انجام داده.

علاقه مندان برای خرید اینترنتی این محصول به سایت «آهنگسرا» مراجعه کنند.

• به این نکته هم باید اشاره کنم که « سالی که نکوست از بهارش پیداست »

          من که فکر می کنم امسال پربارتر از هر سال باشه

آلبوم موسیقی «آه باران» با صدای «محمد رضا شجریان» و به یاد بزرگانی چون حسین یاحقی,‌مرتضی محجوبی, رهی معیری و بنان ساخته شده  که شنبه 22 فروردین در بازار موسیقی منتشر می‌شود.

به گزارش سرویس فرهنگی حیات به نقل ازموسسه فرهنگی هنری دل آواز،  آخرین اثر محمدرضا شجریان در  فرم و فضای موسیقی "گلها" تنظیم شده  است.
این آلبوم شامل 7 قطعه در مایه دشتی است که 4 قطعه آن به صورت ارکسترال همچون «دیدی ای مه» با آهنگسازی حسین یاحقی و شعری از رهی معیری،«نوای نی» با آهنگسازی مرتضی محجوبی بر اساس شعری از رهی معیری و «آه باران» با آهنگسازی محمدرضا شجریان بر روی شعری از فریدون مشیری در کنار دو قطعه ساز و آواز همراه با پیانوی فخری ملک پور و تار فرهنگ شریف بر اساس اشعار حافظ و عطار و یک قطعه چهار مضراب تار به همراه تنبک همایون شجریان تنظیم شده است.
بنابراین گزارش، در آلبوم «آه باران» که توسط مزدا انصاری تنطیم شده، هنرمندانی چون :

فرهنگ شریف: تار، فخری ملک‌پور: پیانو، همایون شجریان: تنبک ، ارسلان کامکار: ویلن، علی رحیمیان، علی جعفری پویان و سینا جهان‌آبادی :ویلن، میثم مروستی و سهراب برهمندی: ویولا، کریم قربانی: ویلنسل، ناصر رحیمی: فلوت، ایمان جعفری پویان: کلارینت و علی رزمی: تار، استاد آواز ایران را همراهی کرده‌اند.

حیات

• فکر نمی کنم با خبری بهتر از این می تونستم وبلاگ رو به روز کنم...                                       من که بی صبرانه منتظر شنبه هستم.

 او استاد آواز ايران است، سال‌هاست كه ايرانيان با صداي او زندگي مي‌كنند، او يك ايراني عاشق است كه نام ايران را با موسيقي در دنيا پر آوازه كرده است، طي 68 سال زندگي پر بركت، توانست نام «ايران» را در عرصه موسيقي دنيا پرآوازه كند... او در امور خيريه هم هميشه از بانيان است، فراموش نمي‌كنيم كه او در زمان زلزله بم چه زحماتي كشيد و چگونه توانست با اجراي كنسرت‌هايش، براي زلزله‌زدگان پول زيادي جمع‌آوري كند. بله،او استاد آواز ايران است، محمدرضا شجريان كه از شش سالگي، با تلاوت قرآن، زندگي پربركت هنري خود را آغاز كرد.

ابوالفضل زوريي نصرآباد در وصف استاد مي‌نويسد:

مطالعه اشعار شيخ سعدي، ايرج ميرزا و رهي معيري در من شوق غريبي براي سرودن ايجاد مي‌كند. وقتي خط خوش استاداني چون جليل رسولي، محمد احصايي و جواد بختياري را مي‌بينم راغب مي‌شوم كه مركب و قلم ني بگيرم و باقي عمر را صرف مشق خط كنم. شيوه تارنوازي حسين عليزاده به فراگيري تار ترغيبم مي‌كند و صداي آسماني، قدرتمند و دلنشين محمدرضا شجريان مرا وسوسه مي‌كند كه بخوانم (و صد البته هزار شكر كه تا به امروز بر اين وسوسه نفس امّاره بالسوء غلبه كرده‌ام و بر عالم هنر از اين حيث منت بسيار دارم !)

شجريان استاد مسلم آواز ايراني است. نه تعريف و تمجيد من و امثال من چيزي بر قدر او مي‌افزايد و نه انتقاد و بدگويي دوستان و دشمنانش از ارزش كار او مي‌كاهد. من به عنوان يك مخاطب سال‌هاست كه با آثار شجريان زندگي كرده‌ام. دستان، نوا (مركب‌خواني) و بيداد، كاست‌هاي مورد علاقه من هستند. شجريان را دوست دارم براي «ربنا»، براي كاست «راست پنجگاه»، به خاطر گوش دادنش به پاواروتي و ام‌كلثوم و به خاطر خطاطي و گل‌كاري‌اش، دوستش دارم و براي او آرزوي سلامتي و طول عمر مي‌كنم.

« دختر ؛ كارشناس نقاشي و نوازنده »

مژگان دختر سوم استاد، كارشناس نقاشي، كارشناس ارشد ارتباط تصويري (گرافيك) و كارشناس موسيقي از دانشگاه هنر است.

او «سه‌تار» را نزد استاد محمدرضا لطفي و استاد حسين عليزاده از سال 1358، زماني كه 9 ساله بود، فرا گرفت، سپس رديف‌نوازي را نزد استاد پرويز مشكاتيان از سال 1360 آغاز كرد و در مرحله بعدي نزد استاد مهربانو توفيق رديف‌نوازي را در دانشگاه هنر آغاز كرد.يكي از اجراهاي معروف او با «سيما بينا» در سال 70 بود و اجراي كنسرت با گروه شهناز در سال 1387... به غير از اين، او طراحي گرافيك آثار استاد محمدرضا شجريان و همايون شجريان در سال 1372 و همچنين طراحي و اجراي صحنه كنسرت پدر و گروه شهناز در سال 1387 را عهده‌دار بود.

« پسـر بـابـا »

همايون شجريان، فرزند چهره شاخص ايران در 31 ارديبهشت سال 1354 در تهران در خانواده‌اي سرشار از موسيقي چشم به جهان گشود. از كودكي علاقه به موسيقي و ريتم در او نمايان بود تا با تشخيص پدر نزد استاد بي‌همتاي تنبك، شادروان ناصر فرهنگ‌فر به فراگيري تكنيك و شناخت ريتم كه اساس موسيقي است، پرداخت و چند سالي هم نزد جمشيد محبي فراگيري را ادامه داد. از 10 سالگي در كنار خواهران خود نزد پدر شروع كرد و دوران بلوغ به صورت روزانه تكنيك آواز و صداسازي را فشرده فرا گرفت. در همان زمان به هنرستان موسيقي رفت و كمانچه را به عنوان ساز تخصصي خود انتخاب كرد و در خارج از هنرستان به ادامه فراگيري هنر نزد اردشير كامكار پرداخت.

حكايت «رندان مست»

 برای خواندن ادامه مطلب به سایت مجله خانواده سبز مراجعه کنید.

 آلبوم «رندان مست›› با صدای استاد محمد رضا شجریان تا پایان سال منتشر می شود، مجید درخشانی آهنگساز و نوازنده تار گروه شهناز با اعلام این خبر افزود: آلبوم «رندان مست» شامل قطعات بخش اول كنسرت مهرماه گروه شهناز در تهران است كه استاد شجریان در آن سازهای جدید خود را با اجرای قطعات این كنسرت معرفی كرد.

او ادامه داد: این كنسرت در دو بخش «رندان مست» و «مرغ خوشخوان» برگزار شد و قرار است تا پایان سال بخش اول این اجرا با عنوان «رندان مست» منتشر شود.همچنین بخش دوم نیز در حال آماده شدن برای انتشار است كه آن نیز در آینده در بازار موسیقی منتشر خواهد شد.

این نوازنده تار بیان داشت: «رندان مست» شامل قطعاتی چون زنگ شتر برگرفته از ردیف میرزا عبدا...، ساز و آواز، تصنیف چشم یاری از ساخته‌های شجریان با تنظیم بنده بر روی غزلی از حافظ، ساز و آواز، تصنیف باد صبا ساخته حسام‌السلطنه مراد با تنظیم من و با شعری از ملك الشعرای بهار، آواز شوشتری، چهارمضراب بیداد و تصنیف رندان مست از ساخته‌هایم به روی غزلی از مولانا در دستگاه همایون است.

» پس دلیل این همه تأخیر هم مشخص شد، اجرای مهر ماه رو منتشر خواهند کرد...

» امید که این روز زودتر برسد...

حاشیه کنسرت مشترک استاد علیزاده و محمد رضا درویشی

با حضور استاد شجریان و همایون شجریان

فرهنگ و آهنگ

• كنسرت مشترك عليزاده و درويشي باهمراهي اركستر ناسيونال اكراين

ایسنا

کوتاه از فیلم

فیلم سینمایی «آتش سبز» بر اساس افسانه کهن «سنگ صبور» و داستان شکل گیری ارگ تاریخی بم با محوریت زندگی دختری به نام «ناردانه» است که در کودکی خبر ازدواجش با یک مرد مرده را میشنود و برای گریز از این سرنوشت خوف انگیز گام در راهی دشوار میگذارد.«آتش سبز» این دو افسانه را در طول تاریخ حکایت می کند. عزت‌الله انتظامي، مهتاب كرامتي، مهدي احمدي، فرخ نعمتي، آهو خردمند، پگاه آهنگراني و هوشنگ قوانلو در این فیلم به ایفای نقش پرداخته اند. اين فيلم در بيست و ششمين جشنواره فيلم فجر لوح سپاس و پلاک طلايي سيمرغ بهترين اثراز نگاه ملي را دريافت كرد.لازم به ذکر است که این فیلم از روز چهارشنبه ششم آذر ماه 1387 بر روی پرده سینماهای تهران رفت.و در 18 روز اکران خود 14 میلیون تومان فروش داشت.

نشست نقد و بررسي فيلم «آتش سبز» پس از نمايش، باحضور کارگردان، تهیه‌کننده و جمعی از بازیگران این فیلم در دانشگاه شهيد بهشتي برگزار شد. در این نشست، خسرو سینایی هم حضور داشت که پیشتر با قاسم قلی‌پور در مقام تهیه‌کننده و مهدی احمدی به عنوان بازیگر در پروژه «عروس آتش» همکاری کرده بود.

عزت‌الله انتظامي در اين مراسم ضمن بيان اين مطلب كه علي‌رغم بيماري‌اش به دليل احترامي كه براي دانشجويان قائل است در اين مراسم شركت كرده، افزود: من محمدرضا اصلاني را سال‌هاست كه مي‌شناسم. از زماني كه «شطرنج باد» را ساخت پي بردم كه او آدم عميقي بايد باشد؛ ولي هيچوقت با او آشنا نبودم و از دور شاهد كارهايش بودم. وي ادامه داد: البته با قاسم قلي‌پور، هنگام تهيه‌كنندگي «عروس آتش» آشنا بودم. او در اوضاعي كه همه سعي مي‌كنند فيلم‌هايي گيشه‌پسند بسازند، سرمايه زيادي خرج مي‌كند تا فيلم آبرومندي بسازد و متأسفانه تعداد اين فيلم‌ها بسيار كم است. انتظامي با ذكر اين مطلب كه فيلمنامه «آتش سبز» را چندين بار پس از پيشنهاد بازي در آن خوانده، گفت: هرچقدر كه اين فيلمنامه را بيشتر مي‌خواندم کمتر از آن سردرمي‌‌آوردم و نمي‌فهميدم؛ اما در نهايت فكر كردم چون كار محمدرضا اصلاني است پس حتما چيزي مدنظر دارد. وي ادامه داد: وقتي كه فيلم را ديدم، متوجه شدم كه با چه كاري روبه‌رو هستم، كه يك حركت فرهنگي و كولاژي از تاريخ ايران است. در اين دوره كمتر كسي سراغ تاريخ مي‌رود؛ درحالي‌كه تاريخ اساسا مقوله‌اي جذاب است و مطمئنا از اين حيث «آتش سبز» كار ارزشمندی است. اين بازيگر تصريح كرد: نقش من علي‌رغم اين كه ديالوگ زيادي نداشت و بي‌حركت بود، ولي مجموعا خوشحالم كه اين افتخار نصيب من شد تا در اين پروژه همكاري داشته باشم. قاسم قلي‌پور تهيه‌كننده اين فيلم، ساختن «آتش سبز» را براي خود يك شانس دانست و گفت: كنار اين فيلم قرار گرفتن براي من يك شانس است و سختي آن را نفهميدم. وي از مرحوم «محسن رسول‌اف» عكاس اين پروژه ياد كرد و گفت: بهتر است اينجا از عكاس اين فيلم ياد كنم كه روحش قرين رحمت، شادي و شوق است.

اين تهيه‌كننده سينما، از تمامي عوامل فيلمش تشكر كرد و نام تك‌تک آنها را برد و همچنين از مردم خراسان جنوبي و محمدرضا جعفري‌جلوه و مديران فارابي نيز براي همكاري در اين فيلم قدرداني كرد. مهتاب كرامتي يكي از بازيگران اين پروژه نيز خطاب به دانشجويان پزشكي شهيد بهشتي، گفت: اين شور و شعف شما مرا به ياد دوران دانشجويي مي‌اندازد، چرا كه من هم در دانشگاه، ميكروبيولوژي خواندم كه خيلي هم از رشته شما دور نيست. وي افزود: خوشحالم كه در فيلم «آتش سبز» در خدمت اساتيدم بودم. در اين مدت، حدود چهار فيلم كار كردم كه به پايان رسيد و فعلا نيز تصميم ندارم كه فيلم جديدي بازي كنم. به نظرم «آتش سبز» فيلمي تاريخي و باتفكر بود و افتخار من است كه در اين فيلم بازي كردم. مهدي احمدي نيز به عنوان يكي ديگر از بازيگران «آتش سبز» درباره حضور اندك خود در سينما، گفت: پيشنهاد اغلب زياد است؛ ولي اصولا من سختگيرانه كار مي‌كنم و ترجيح مي‌دهم در كارهايي حضور داشته باشم كه براي خودشان وزنه‌اي هستند. وي افزود: از طرفي حرفه اصلي من نقاشي است و بايد كاري به من پيشنهاد شود كه من را از نقاشي منفك كند و به خود جذب نمايد كه متأسفانه اين نوع كارها كم است و از اين شانس‌ها كم پيش مي‌آيد. «محمدرضا اصلاني» با اشاره به اينكه «آتش سبز» عزاداري براي بم است، گفت: در عين حال اين فيلم شادماني بزرگي براي ملت ايران است كه سه هزار سال با همه رنج‌ها و نامردمي‌ها برپا ماند و اعتبار فرهنگي‌اش را حفظ كرد. «محمدرضا اصلاني» در اين نشست، پاسخ به اين سوال كه چرا كرمان را براي روايت «آتش سبز» انتخاب كرده گفت: من اين سناريو را براي قلعه بم نوشته بودم. سال‌ها و نزديك به چهل سال است كه از دوران جواني‌ام هر سال به بم مي‌رفتم و با آن زندگي مي‌كردم. قلعه بم، جزو نادر بناهاي تاريخي است كه نزديك به سه‌هزار سال يك بناي فعال بوده، نه متروك و مردم در آن سكونت داشتند، زندگي كردند، تلاش كردند و ادامه حيات دادند. وي افزود: اين قلعه، نماد تماميت فرهنگي، تاريخي و ملي ماست كه به ناگاه و ناخواسته با شقاوت، زلزله بر او وارد شد و از ميان رفت. اصلاني «آتش سبز» را عزاداري براي بم دانست و گفت: در عين حال اين فيلم شادماني بزرگي براي ملت ايران است كه سه‌هزار سال با همه رنج‌ها و نامردمي‌ها برپا ماند و اعتبار فرهنگي‌اش را همچنان مي‌تواند اعلام كند و اين كار كوچكي نيست. وي خاطرنشان كرد: اين‌كه در اين تاريخ زندگي كنم، تنها نقطه اتكا و شوق‌آفرين هستي‌ است و بدون آن برايم زندگي سخت است و شادي مي‌كنم؛ براي اين‌كه در قله اين فرهنگ ايستاده‌ام. به همين دليل هرگز فيلمي نمي‌سازم كه براي سرگرمي باشد. كارگردان «آتش سبز» با بيان اين مطلب كه «آتش سبز» همان‌قدر پيچيده است كه تاريخ ايران پيچيده است، گفت: حتي تاريخ‌نويسان بزرگ جهان نتوانسته‌اند از پيچيدگي اين تاريخ بكاهند. تاريخ ايران، تاريخ مردمي است كه همواره ساخته‌اند و ديگران ويران كرده‌اند؛ ولي دوباره آن را ساخته‌اند. محمدرضا اصلاني در نشست فيلم خود گفت: «آتش سبز» اولين فيلمي است كه درباره اين تاريخ است. سمبل‌هاي ما پيچيده است. ما به دليل چند هزار سال هستي فعال و شكوهمند، نمادهاي پيچيده‌اي داريم كه علي‌رغم همه مخالفت‌ها، در روح تك‌تك ما است. ما روحمان را بايد بيدار كنيم. وي درباره تأثير تاريخ و فرهنگ و موسيقي در فيلم «آتش سبز» گفت: عرصه‌هاي متفاوتي از وجوه تاريخ، فرهنگ و موسيقي ما در اين فيلم ديده مي‌شود. كهن‌ترين موسيقي جهان كه سه‌هزار ساله‌ است و به عنوان موسيقي محلي سركوب شده، در اين فيلم نواخته مي‌شود. اين موسيقي فقط به لحن لري و كردي بود و براي اولين‌بار در اين فيلم به فارسي تبديل شد و نزديك به يك سال محمدرضا درويشي روي آن كار كرد تا آن را به‌دست بياورد. اميدوارم اين موسيقي به موسيقي ملي و رسمي ما افزوده شود. اصلاني در پاسخ به سؤال يكي از دانشجويان مبني بر اينكه نقاشي‌هاي ايراني در فيلم او چه تأثيري داشتند، گفت:‌ زندگي و عشق من، نقاشي‌هاي ايراني است و يكي از تخصص‌هاي جزئي من نقاشی است. نقاشي ايراني كه نام مستهجن مينياتور را بر روي آن گذاشتند، به معناي صنايع دستي است و سعي كردند از حيطه نقاشي كنارش بزنند كه مبادا هموزن نقاشي‌هاي رنسانس آنها شود. وي افزود: شايد هر روز وقتي چيزي مرا رنج مي‌دهد، به اين نقاشي‌ها نگاه مي‌كنم و به‌طور واضح تحت‌تأثير آن هستم و براي من الگوست. نقاشي‌هاي ايراني، الگوي روايت من است. در اين نقاشي شما يك لانگ‌شات را با همه زمان‌ها و اتفاقات مي‌بينيد و زمان شما منفصل است. در يك نگاره ايراني، بي‌نهايت زمان را مي‌توانيد تجربه كنيد كه يك شيوه روايت قرآني است كه در مولوي، عطار، سنایي و نظامي مي‌بينيد. من شاگرد آنها هستم و تداوم آنها را آرزو مي‌كنم. اصلاني با اشاره به ابعاد مختلف رموز «الف» در آتش سبز گفت: وحدت همان «الف» است و ما واحديم به خاطر اين كه علي هست؛ و الف، لام، ميم آغازكننده قرآن است؛ ما الف هستيم، الف قامت يار.

« برای مطالعه گوشه هایی از مصاحبه اعتماد با محمدرضا درویشی به ادامه مطلب بروید»

منابع خبر: سایت هنر و موسیقی، سایت عصر ایران، روزنامه فرهنگ آشتی، روزنامه سرمایه

 گزارشی از کنسرت اخیر همای و گروه مستان در تورنتو/کانادا

با خبر شدیم که کنسرت گروه مستان در تورنتو با استقبال بی نظیر ایرانیان روبرو شد

به طوری که سالن 2600 نفری روی تامسون هال مملو از جمعیت بود.

این کنسرت تقدیم شد به استاد فرهاد وارسته بنیان گذار کاراته در ایران که تنها بازمانده ی

ده استاد بزرگ دان 10 در جهان بوده و در حال حاضر در تورنتو زندگی می کند.





همای در کنسرت های کانادا در کنار آهنگ های قبلی آهنگ های جدیدی ساخته و اجرا می کند.

در این کنسرت آهنگ جدیدی به نام مرغ سحر ناله سر مکن اجرا شد:

مرغ سحر ناله سر مکن
دیدگان خسته تر مکن
ما ز آه و ناله خسته ایم
ما غمین و دل شکسته ایم
گوشمان ز ناله کر مکن
ناله سر مکن
نغمه ی شادمانه خوان . . .
که این آهنگ با استقبال بی نظیر روبرو شد و روز نامه های زیادی در باره ی اجرای گروه مستان
مطلب نوشتد.

قابل ذکر است که، گروه مستان از تاریخ 20 آذر به بعد برای اجرای کنسرت عازم قونیه خواهد شد.

عکسهای کنسرت:

منبع:وبلاگ رسمی گروه مستان

پس از ثبت اذان موذن‌زاده اردبيلي، دعاي «ربنا» با صداي استاد شجريان در فهرست ميراث معنوي به ثبت مي‌رسد.

مدير كل دفتر ثبت آثار تاريخي، فرهنگي و طبيعي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري با اعلام اين مطلب درباره‌ي ثبت اذان موذن‌زاده اردبيلي در فهرست ميراث معنوي، بيان كرد: اكنون بيش از از 50 سال از قرائت اين اذان توسط مرحوم موذن‌زاده اردبيلي مي‌گذارد و اين اذان در ميان مردم در شمار سنت‌هاست.

حسينعلي وكيل ادامه داد: اين اذان در رديف موسيقي‌هاي سنتي ايران خوانده شده است و يكي از اذان‌هاي منحصربه‌فرد به‌شمار مي‌رود.

او درباره‌ي اولويت‌هاي ثبت ميراث معنوي در سطح ملي، گفت: آثار زيادي از استان‌هاي مختلف به دفتر ثبت آثار مي‌رسند كه در برنامه‌هاي آينده دعاي «ربنا» با صداي استاد محمدرضا شجريان و و تعزيه در اولويت قرار دارند.

او گفت: پيش از اين نيز نوروز، آيين‌هاي رمضان، آيين‌هاي نيمه‌ي شعبان، آيين‌هاي روز قدس و رديف‌هاي موسيقي سنتي در فهرست ميراث معنوي كشور به ثبت رسيده‌اند.

محمد رضا لطفي، نوازنده و‌آهنگساز نامدار كه سال 58 سرود «ايران‌ اي سراي اميد» را اجراي صحنه‌اي كرده بود، بعد از سه دهه اين تصنيف را در تالار بزرگ كشور اجرا خواهد كرد

اجراي محمد رضا لطفي  و دو گروه زير نظر وي در روزهاي 24 و 25 آذرماه در تالار وزارت كشور خواهد بود، جايي كه اوايل امسال هم با اين گروه و گروه جوانان شيدا اجرايي را در سه شب به صحنه برد.[كنسرت لطفي در آغاز سال]

اين كنسرت بااستقبال مناسبي روبرو شد[نيمه پر ليوان كنسرت لطفي]

لطفي قرار است در اين برنامه برخي از قطعات خاطره انگيزي را كه در ‌آلبوم‌هاي چاووش اجرا كرده بود، دوباره بازنوازي كند.

اين قطعات همزمان با سي‌امين سال پيروزي انقلاب اسلامي تدارك ديده شده است.به گزارش خبرنگارمهر، در بخش نخست این اجرا محمدرضا لطفی قطعاتی را به صورت بداهه نوازی بر پایه ملودی آثار موسیقی دوران انقلاب اجرا خواهد کرد و در بخش دوم برخی از قطعات اجرا شده در کانون چاووش را پس از سی سال همراه با دو گروه همنوازان شیدا و بانوان شیدا بار دیگر اجرا خواهد کرد که از آن جمله می توان به اجرای قطعه "ایران سرای امید" اشاره کرد.

ايران اي سراي اميد در دستگاه ماهور ساخته شد و نخستين بار محمد رضا شجريان آن را خواند و اجراي صحنه‌اي هم در تهران داشت.

اين تصنيف با شعري از هوشنگ ابتهاج سايه سال 1358 در دانشگاه ملي اجرا شد.

 بیست و چهارمین جشنواره موسیقی فجر از 19 تا 27 آذرماه در هشت سالن برگزار می‌شود.

"دایی‌جان ناپلئون‌ها بر موسیقی ما حكومت می‌كنند"

گفت و گو: مجید رئوفی - سمیه قاضی‌زاده

منبع:شهروند امروز/مجله موسیقی آهنگسرا

برای اولین بارمحمدرضا لطفي در بخش ویژه

دومین سال حضور بخش پاپ در جشنواره فجر

 ميرهادي شرکت کنندگان بخش پاپ را اعلام کرد                     

21 گروه سنتي امسال به رقابت مي پردازند

علیزاده امسال نیز در جشنواره حضور نخواهد داشت

8 گروه کرال با هم رقابت می کنند

حسين عليزاده نوازنده برجسته تار در بيست‌وچهارمين جشنواره بين‌المللي موسيقي فجر اجرايي نخواهد داشت.
عليزاده تاكنون در هيچ دوره‌اي از جشنواره موسيقي فجر به روي صحنه نرفته است و اين بار نيز به ‌واسطه اجراي مستقل خود با درویشیان در اين جشنواره حضور ندارد.

او سال گذشته در گفت‌وگويي در خصوص جشنواره موسيقي فجر گفته بود: وجود هنرمندان صاحب سبك و جريان‌ساز موسيقي ايران در جشنواره موسيقي فجر لازم و ضروري است و براي اين كه اين اتفاق بيفتد بايد زير ساخت‌هاي اين جشنواره از اساس تغيير كند. متأسفانه عملكرد مسئولان در برگزاري اين جشنواره در طول دو دهه گذشته به گونه‌اي بوده كه ميل و رغبت براي حضور در جشنواره را از هنرمندان صاحب نام گرفته است.

«محمدرضا لطفي»، چاووش را در بخش ويژه سي‌امين سال انقلاب اسلامي در بيست و چهارمين جشنواره موسيقي فجر اجرا مي‌كند. بنا بر اين گزارش، اين نوازنده كه براي اولين بار در جشنواره موسيقي فجر اجرايي خواهد داشت، در بخش ويژه اين دوره كه به مناسبت سي‌امين سال انقلاب اسلامي به جشنواره اضافه شده، چاووش را اجرا خواهد كرد.
بنابراین گزارش، از آنجايي كه در بخش ويژه جشنواره آثار ماندگار دهه اول انقلاب اجرا خواهد شد، لطفي نيز اجراي چاووش را براي اين جشنواره انتخاب كرده است.

پاپ در جشنواره
كيوان ميرهادي يكي از داوران بخش پاپ بيست و چهارمين جشنواره بين‌المللي موسيقي گفت:از بين آثار رسيده به بخش پاپ جشنواره بيست و چهارم موسيقي با بازبيني‌هاي صورت گرفته توسط بنده، فرهاد برنجان و سيمون آيوازيان به عنوان داوران اين بخش، 12 گروه پاپ براي اجرا در اين دوره انتخاب شده‌اند.

وي با اشاره به اين گروه‌ها، افزود: تمامي شركت كنندگان در سطح خوبي قرار داشتند به طوري كه تمام شعرها خوب، قابل قبول و آثار بسيار وزين و منطبق بر قوانين كشورمان بود اما در نهايت باتوجه به محدوديت اجرا، 12 گروه را برگزيديم. رهبر اركستر كامه‌راتا بيان داشت: اين گروه‌ها در بخش رقابتي جشنواره فجر به روي صحنه مي‌روند و هر گروه 45 دقيقه زمان براي اجرا خواهد داشت.

وی افزود، سليقه‌ها در كشور براي شنيدن موسيقي متفاوت است و ما نمي‌توانيم تمام سليقه‌ها را به سوي كلاسيك، سنتي و يا پاپ سوق دهيم چرا كه هر نوع موسيقي نياز يك قشري را برطرف مي‌كند.
وي تصريح كرد: ما گروه‌هاي پاپ زيادي داريم كه بسيار خوب كار مي‌كنند، شاخص هستند و مردم نيز آنها را دوست دارند. بر اين اساس بايد كنسرت رسمي بدهند و در چهارچوب خوب كشور حضور يابند.
ميرهادي در خاتمه خاطرنشان كرد: من شخصا از حضور بخش پاپ در جشنواره بين‌المللي موسيقي فجر استقبال مي‌كنم.

موسیقی سنتی
به نقل از روابط عمومي بيست و چهارمين جشنواره موسيقي فجر؛ ارفع اطرايي ، هوشنگ ظريف و مهدي آذر سينا مسئوليت انتخاب شاخه موسيقي سنتي را عهده دار بوده‌اند كه از ميان گروههاي متقاضي 21 گروه براي اجرا در اين دوره از جشنواره برگزيده شدند.

در اين دوره گروههاي چون گروه سپهر به سرپرستي احمد رضا خواه،گروه ترنج به سرپرستي مريم نيك‌بين، گروه ترنج به سرپرستي برزو اميري، گروه آئينه به سرپرستي مجيد كوليوند، گروه اميدنو به سرپرستي اميد داورزني ،گروه حوسيان به سرپرستي بهنام جاويد، گروه باشا به سرپرستي پيمان خازني، گروه مشكاتيان به سرپرستي سيد مهدي ميرترابي، گروه زوان نو به سرپرستي رهام سبحاني، گروه نغمه پرواز به سرپرستي پروانه حاجي غلامحسين، گروه آبيدر به سرپرستي بهرام ساعد، گروه آلان از سنندج و به سرپرستي حميد حاصلي،گروه صباي سمنان از سمنان به سرپرستي امير رحمانيان، گروه فارابي همدان به سرپرستي علي آقا محمدي ،گروه خسروان به سرپرستي احسان انوريان از تربت حيدريه،گروه مهر آفاق به سرپرستي ياسر فاطمي از مشهد ،گروه مهوش به سرپرستي حسين سليماني ، گروه اشراق زنجان به سرپرستي اصغر محمدي، گروه نواي هم آوازان به سرپرستي نادر يونسي سينكي و گروه نواي مخالف به سرپرستي مسعود نجفي به اجراي برنامه مي پردازند.

8 گروه کرال با هم رقابت می کنند
گروه کر "پارسیان" به سرپرستی مازیارعطریان با 14 عضو از شیراز، "آریا" به سرپرستی هنگامه عظیمی با 15 عضو از مشهد، "انجمن موسیقی کرمان" به سرپرستی مسعود نکوئی با 37 عضو،"اهورا بانوان" به سرپرستی نوید حسنی از شیراز با 9 عضو از جمله گروههای موسیقی کرال شهرستانی در بخش موسیقی پاپ هستند.

همچنین گروه آوازی "تهران" به سرپرستی میلاد عمرانلو با 17 عضو، "آناهید" به سرپرستی محمود میرزایی با 37 عضو،"سرایش" به سرپرستی سیامک محمدخانی با 25 عضو، "روستا" به سرپرستی صابر جعفری با 40 عضو از گروههای موسیقی کرال در تهران هستند.

لازم به ذکر است "شهلا میلانی"،" رازمیک اوحانیان" و مهدی شمس نیکنام " ازاعضای هیئت انتخاب موسیقی کرال هستند ؛بیست و چهارمین جشنواره موسیقی فجر از 19 تا 27 آذرماه برگزار می شود.

سایت آهنگسرا

چهارفصل Four Seasons كاري بسيار پرقدرت و انرژيك است، تمپوي متغيري دارد، بيان حالات و كيفيت اجرا درآن چندگانه، پيچيده و سرسام آور است، آرشه ها بشدت متنوعند و موسيقي بسيار مواج و سيال است.
آنتونيو ويوالدي دركنار هندل ، باخ، گلوك چهار ركن اصلي موسيقي باروك هستند. موسيقي اشرافي، پرتجمل، نخبه گرا با نگاهي هميشگي به آسمان براي جست وجوي خداوند. تمامي سرچشمه هاي اين هنر چه در نقاشي، معماري، ادبيات يا موسيقي سرانجام به الوهيت منتهي مي شود.
اين دوران كه بطور تقريبي از ۱۶۰۰ تا ۱۷۵۰ طول مي كشد دوران بنياني موسيقي كلاسيك است . چيماروزا، اسكارلاتي، تلمان، آلبينوني و مونته وردي تنها چند نمونه از آهنگسازان اين دوره طلايي هستند. دراين دوران سازهاي موسيقي تكميل شدند. خانواده هاي سازي (آماتي ـ گوارنديوس ـ استراديواريوس) پابه عرصه وجود نهادند و موسيقي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. اصطلاحات موسيقي ، موومان ها ، تمپوها ، هارموني ها، آرپژها همه و همه محصول اين دوران پرشكوه است.

...

آنتونيو ويوالدي Antonio Vivaldi درسال ۱۶۸۵ در ونيز متولد شد. درهمان سال درآيزناخ (لايپزيك) نابغه اي ديگر به دنيا آمد. يوهان سباستيان باخ. ويوالدي درسهاي اوليه موسيقي را از پدرش آموخت. او فلوت و ويلن را عالي مي نواخت و بزودي رهبر كر شاگردان يتيمخانه ونيز شد. «اسپداله دلاپيتا» اسم مدرسه اي بود كه ويوالدي درآنجا به تدريس مشغول بود. به او كشيش موحنايي مي گفتند. او هرهفته بايد يك قطعه جديد براي كر مي ساخت ودربرابر بزرگان كليسا و شهر اجرا مي كرد. ازاين نكته مي توان به نبوغ وپشتكار ويوالدي پي برد.

ويوالدي بخاطر بيماري تنگي نفس از مراسم كليسا معاف شد و تمام وقتش را به آفرينش موسيقي اختصاص داد. او تأثير مستقيمي برهمعصرانش گذاشت. باخ بسياري از ملوديهاي او را به كار گرفت و ابداعاتي كه ويوالدي در فرم و هارموني به كار برد از اجزاي لاينفك علم موسيقي شدند. ويوالدي حركت ملودي، بسط ملودي و راهي را كه بايد يك تم مي پيمود موردتوجه قرار داد. وسعت صداها را اندازه گرفت و بر بيان حالات طبيعي انسان وتصويركردن حالات بيرون از انسان، تأكيد ورزيد. او به آواز و اپرا علاقه اي فراوان داشت و دراين زمينه شاهكارهاي بسياري همچون «ارلاندو ديوانه دروغين» را نوشت كه در سراسر دربارهاي اروپا سالهاي متمادي اجرا مي شد. وسعت كارهاي آنتونيو ويوالدي شگفت انگيز است. او بسياري از فرمهاي تثبيت شده كنسرتوها را همچون آلگروسكرتسو يا پرستو را وارد جهان موسيقي كرد.

چهارفصل ويوالدي محبوبترين قطعه تاريخ موسيقي كلاسيك است (نظرسنجي سال ۲۰۰۰)

.............................. آثار ویوالدی در آهنگ سرا: click here

جهان به شدت وامدار ويوالدي است. او براي صدسال به فراموشي سپرده شد و با كوشش كساني همچون مندلسون، شومان و برامس جايگاه واقعي خود را يافت. سرنوشت باخ نيز چيزي جز اين نبود . ويوالدي درسال ۱۷۴۱ در فقر و گمنامي رخت از جهان بربست و مشايعت كنندگانش شاگردان يتيمخانه بودند درحالي كه بيش از هزار قطعه نوشته بود. بيش از پانصد كنسرتو براي سازهاي مختلف همچون ويولن ، ماندولين ، فلوت ، لوت ، ويلنسل ـ بيش از چهل اپراـ صدسونات ـ بيش از دويست آواز ـ قطعات بيشماري براي موسيقي مذهبي ـ كر و هر فرم ديگري كه درآن زمان وجود داشت.

موسيقي ويوالدي غناي عجيبي دارد. روح رومانتيك وسودايي وگستره اي پهناور در روبرو از ملزومات موسيقي او هستند. ملوديها شفاف و روشن ، اركستراسيون محكم و متنوع وموسيقي بشدت صادق و اثرگذار. شاهكار ويوالدي به آراي همگان چهارفصل است. چهارفصل ويوالدي محبوبترين قطعه تاريخ موسيقي كلاسيك است (نظرسنجي سال ۲۰۰۰) . قطعه اي بسيار تكنيكي وفني و بشدت حسي، براي سلو ويولن به همراهي اركستر زهي و ساز كلاوسن كه به نوعي پدر پيانوهاي امروزي است. قطعه اي در چهارموومان و دوازده بخش كه بيانگر چهارفصل سال و دوازده ماه آن است. خود ويوالدي برهرماه شعري يا غزلي توصيفي تصنيف كرده است.

ويوالدي امكانات سازهاي زهي را به خدمت القاي احساسات انساني و توصيف هرآنچه كه در طبيعت است گذاشته است. او مي خواسته يك سال را كه همه سالهاي زندگي آدمي نيز هست به زبان موسيقي بيافريند. اجراهاي چهارفصل بسيار متنوعند. از اجراي نفيس اي ميوزيچي يا زوبين مهتا تا اجراي بد بوداپست، ژاپن و انگلستان.
گاهي نقش ويلن سلو پررنگ مي شود و گاهي اركستر بسيار پرحجم مي نوازند. اجراي كارايان بزرگ هم براي مثال اجراي معروفي نيست.

چهارفصل بيشتر به نوع اجرا، طرز نواختن نوازندگان ، دركشان از موسيقي با روك و روح موسيقي ويوالدي ، شعور و آگاهي و تسلط رهبر بر قطعه ، اجراي صحيح نوانس ها و تمپوهاي مختلف و ظرافتي عميق تكيه دارد. اجراهاي نفيس كمتر امكان ظهور مي يابند.

به جرأت مي توان گفت كه درتاريخ موسيقي هيچ اثري همچون چهارفصل اين چنين آميخته به ظرافتي پنهان و زنانه نيست.

منبع: ژيان / ایران

سایت آهنگسرا

«مسعود شعاری» و «بهداد بابایی» در اجرای تازه قطعه ترکمن اثر حسین علیزاده که با همکاری هوشیار خیام  برای ارکستر ساز‌های زهی، دو ساز سه‌تار و شورانگیز تنظیم شده است، حسین علیزاده را همراهی خواهند کرد.

به گزارش پایگاه خبری «فرهنگ و آهنگ» در کنسرت دی ماه حسین علیزاده و محمد‌رضا درویشی قطعه ترکمن از جمله آثاری است که در بخش دوم برنامه که به آثار حسین علیزاده اختصاص دارد اجرا خواهد شد. در این اجرا علاوه بر بخش زهی ارکستر سمفونیک ناسیونال اکراین، مسعود شعاری و بهداد بابایی نیز به عنوان نوازندگان سه‌تار به همراه حسین علیزاده روی صحنه خواهند رفت. در اجرای این قطعه علیزاده خود نوازندگی شور انگیز را به عهده خواهد داشت.

حسین علیزاده در سال ۶۷ که برای نخستین بار نسخه‌ای از قطعه‌ي ترکمن را در قالب تک‌نوازی منتشر کرد، در توضیح این قطعه گفته است: «در این تک‌نوازی به پیوند موسیقی محلی (یا تصوری از موسیقی محلی) و موسیقی سنتی توجه شده است و به نوعی موسیقی ملی را دنبال می‌کند. قطعه ی ترکمن در انتها قطعه‌ای  ست برای سه‌تار و ارکستر. این قطعه برداشتی ذهنی از موسیقی سرزمین و مردم ترکمن است.»

مسعود شعاری از شاگردان حسین علیزاده بوده است. او در سال‌های آغازین دهه شصت در کانون چاووش تئوری موسیقی را از علیزاده فرا گرفته و بعد‌ها و در سال‌های 66-67 در حوزه نوازندگی تحت آموزش علیزاده قرار می‌گیرد. شعاری پیشتر و در سال 69 ازجمله نوازندگانی بود که در کنسرت حسین علیزاده برای همدردی با مصیبت زدگان زلزله رودبار در تالار وحدت با او روی صحنه رفت. همچنین در ضبط آلبوم «راز و نیاز» نیز به عنوان نوازنده حضور داشته است. او درباره ویژگی‌های قطعه ترکمن می‌گوید: «به عنوان یک شاگرد، نوازنده و موزیسین می‌توانم قطعه ترکمن را در دو وجه بررسی کنم. اول به لحاظ تاثیرگذاری، این قطعه در زمان خود یک شوک بزرگ در شیوه‌ سه‌تارنوازی محسوب می‌شد. ترکمن در آن دوران  سبک خاصی را ایجاد کرد که از لحاظ فرم و مضراب‌بندی بی‌مانند محسوب می‌شد. در وجه دوم هم می‌توان به شکل آهنگسازی این قطعه توجه کرد. ترکمن  بی‌ارتباط به موسیقی دستگاهی ایران نیست اما نشانه‌هایی از موسیقی محلی و فولکلوریک منطقه ترکمن را نیز در خود دارد. نحوه ارایه لهجه و جمله‌ها به گونه‌ای است که ارتباط موسیقی ترکمن با موسیقی دستگاهی را به واسطه آن می‌توان اثبات کرد.».

اما بهداد بابایی که در سال‌های اخیر اجراهای متفاوتی را با گروه عارف داشته است، به عنوان یکی دیگر از سه‌تارنوازان این کنسرت، درباره ویژگی‌های قطعه ترکمن می‌گوید: «اولین بار قطعه ترکمن را در کنسرت شورانگیز شنیدم. پس از آن در سفری به شمال از طریق یکی از دوستان جناب علیزاده و اندکی پیش از به بازار آمدنش ضبطی از آن به دستم رسید که از همان ابتدا مجذوب و مبهوت عظمت و شکوه قطعه ترکمن شدم وبه بدیع، پرحرکت و سرشار بودنش از شور وشعورپی بردم. ترکمن قطعه‌ای است که هم تکنیک دارد و هم احساس را به‌طور بی‌سابقه‌ای در خدمت گرفته و گواهی است بر ذهن خلاق توانمند و نبوغ آمیز خالقش. در کنار تمامی ویژگی‌های تکنیکی ترکمن، جمله‌پردازی در فضایی کاملا جدید و انتزاعی ، مستقل و فارغ از جمله‌های معمول و بر آمده از ردیف مهم‌ترین شاخصه آن محسوب می‌شود. بر این باورم که اجرای ترکمن نقطه‌ی عطفی است در کارنامه‌ی سه‌تار نوازی این سرزمین و چون ستاره‌ای بر تارک هنر موسیقی این سرزمین به شایستگی می‌درخشد.».

مسعود شعاری در ادامه با اشاره به ویژگی‌های تنظیم جدید این قطعه می‌افزاید: «ملودی‌های جدیدی به قطعه اضافه شده است. همچنین با توجه به ویژگی‌های نوازندگی ما سه‌نفر، قطعه به نحوی تنظیم شده است که بهترین صدادهی را در اجرا داشته باشیم. 15 سال پیش هم که از آقا‌ی علیزاده درس می‌گرفتم قرار بود این قطعه را به شکل گروهی اجرا کنیم که با توجه تعدد کارهای ایشان تا به امروز امکان آن پیش نیامد.».

بابایی نیز درباره‌ی تنظیم جدید قطعه‌ی ترکمن می‌گوید: «قطعاً اجرای ترکمن با دو ساز سه‌تار،یک شور انگیز و ارکستر زهی روایتی جدید است. اجرای این‌چنینی ترکمن تجربه بسیاری را در زمینه کار گروهی می‌طلبد چرا که با توجه به روح پرشور قطعه که عنان اختیار را از نوازنده سلب کرده و می‌کشدش آنجا که خاطرخواه اوست،اگر خود را رها کنی دیگر می‌روی و ممکن است هماهنگی در نظام گروه فرو بپاشد. پس لازمه‌ی دقیق اجرای این کار در چارچوب گروه، همانا تمرکز، وقت و گوش دادن فراوان به نوای یکدیگر است تا حالت‌ها و نوانس‌ها و همه‌ی عناصر زیبایی‌شناسی اثر چنانچه مورد نظر جناب علیزاده است از کار در آید. ضمناً یک قطعه‌ی ده ضربی با آکسان‌های متغیر به عنوان کادانس در مجموعه لحاظ گردیده که از ساخته‌های اخیر جناب علیزاده است.».

این نوازنده‌ی سه‌تار درباره‌ی تمرینات این قطعه در کنار حسین علیزاده می‌گوید: «همکاری با استاد علیزاده با توجه به تجربه، جدیت و کاردانی ایشان بسیار جذاب و پربار است. لحظه‌ی تمرینات در فضایی جدی و کاملاً حرفه‌ای سپری می‌گردد.». شعاری نیز جدیت علیزاده در تمرینات را مورد تاکید قرار می‌دهد و می‌افزاید: «علیزاده به هنگام کار به هیچ چیز جز موسیقی فکر نمی‌کند. مهمترین چیزی که از علیزاده می‌توان آموخت نگاه خالصانه به موسیقی است. روحیه خستگی ناپذیر او ستودنی است. هرکسی به هنگام نوازندگی در کنار او باشد می‌تواند عشق به موسیقی را در چشمان و مضراب‌های او درک کند.».

کنسرت مشترک محمدرضا درویشی و حسین علیزاده در دی‌ماه سال جاری به همت نشریه‌ی فرهنگ و آهنگ و انجمن موسیقی ایران در تهران برگزار می‌شود. در بخش نخست این کنسرت اثر کلیدر بر اساس رمان محمود دولت آبادی از ساخته‌های محمدرضا درویشی و در بخش دوم قطعات عصیان، نی‌نوا و ترکمن از ساخته‌های حسین علیزاده با همراهی ارکستر سمفونیک ناسیونال اکراین اجرا خواهد شد.

گذری بر دنیای موسیقی:

۱-آثار حميد متبسم در فرهنگسراي هنر اجرا مي‌شود

۲-کنسرت "عارفان" در تالار کوچک کشور برگزار می شود

۳-اركستر ملي با سه خواننده كنسرت مي‌دهد

۴-گزارش سايت هنر و موسيقي از كنسرت گروه آواي رود

 عكس اول با آقایان امير و رضا منبتچی نوازندگان گروه چكاوك در كانادا
عكس دوم، سوم و چهارم در تور كنسرتهای اروپا با دستان در هلند و عكس آخر با  آقای پوريا منتظری در تور امريكای گروه آوا گرفته شده است.

با سپاس فراوان از پرنیان پری نازنین برای ارسال این عکسها.

گذری بر دنیای موسیقی:

۱-شش شب اجرای گروه خنیا به سرپرستی "پری ملکی" در اروپا

۲-بدون معرفي برگزيدگان و با تجليل از بزرگان موسيقي،نهمين جشن خانه موسيقي تمام شد(مجموعه گزارش ها)

۳-رامین جزایری : ماندگاری یک ساز در طول زمان مشخص می شود

۴-انتقاد بازرس خانه موسيقي از نحوه برگزاري جشن‌ نهم

۵-كنسرت بازآفريني موسيقي قاجار برگزار مي‌شود

۶-ابراز تمايل افتخاري براي خواندن اشعار بيدل دهلوي

۷-حسين عليزاده در نشست نمايش «مهمانسراي دودنيا»

۸-اتريشي‌ها نشان طلايي‌شان را به چكناوارايان اهدا كردند

۹-کامکارها در امريکا و کانادا کنسرت مي‌دهند

با سپاس بیکران از دوست نازنینم، گلبهار عزیز که این عکس رو ارسال کردند...البته ازشون میخوام که اگه اطلاعی دارند که عکس کی و کجا گرفته شده بهمون بگن، چون اصولا بچه ها می پرسن...ممنونم

---

- اتفاقاً و برخلاف تصور، موسيقي که از آن تحت عنوان موسيقي سنتي ياد مي کنيم در اين سال ها هميشه در حال حرکت بوده است. صدايي که اين روز ها به آن برچسب موسيقي سنتي زده مي شود همان نيست که از نمونه هاي موسيقي سنتي در دوران قاجار به دست آمده است اما به نظر مي آيد هر چقدر در حوزه صدا به سوي مرز هاي جديد رفته ايم در حوزه ساز ساختن کم کاري داشته ايم و نسبتاً اين دو مقوله با هم هماهنگ نيست. آيا شما کم کاري در حوزه ساختن ساز هاي جديد ايراني را قبول داريد. براي مثال مي بينيم بعضي از سازهاي ايراني حين اجرا کوک درمي کنند.

خيلي ها آمده اند سازهاي جديد بسازند، اما موفق نشده اند. به اين معني که سازها يشان فراگير نشده، وگرنه ساخت ساز هاي جديد در حد اينکه يک عده يي اين سازها را بپذيرند، بوده است. سازهاي جديد ساخته مي شوند، ولي فراگير نمي شوند. بايد سازهاي جديد را آهنگسازها و ارکسترها بپذيرند. در واقع جايگاه معرفي ساز و اينکه چطور معرفي مي شود خيلي مهم است. ممکن است خيلي ها سازهاي خوبي ساخته باشند، اما نتوانسته اند آن را معرفي کنند و اين ساز هاي جديد در گوشه و کنار و در خفا باقي مي مانند. بعضي هايشان هم واقعاً سازهاي خوبي هستند. ولي بايد روي اين سازها بيشتر کار کرد، نواختن با بعضي از آنها مشکل است، بايد رنگ جديد و امکانات تازه يي داشته باشند که فراگير شوند، وگرنه سازهاي قديمي که هستند. ما در ساز هاي کششي کمانچه و قژک را داريم، در سازهاي مضرابي تار، سه تار، دوتار و تنبور را داريم که البته بعضي از اينها مثل دوتار و تنبور نتوانسته اند در ارکسترها حضور داشته باشند، مگر مواقعي که قرار بوده يک گروه تنبورنوازي تشکيل شود، اما مي شود مثلاً روي همين تنبور کار کرد که بتوان از آنها در ارکسترها استفاده کرد. ما مقداري روي معرفي سازها کم کار کرده ايم. با اينکه سازها در ارکسترهايمان تنوع زيادي ندارد، اما ساز فراوان داريم. بيش از 100 ساز در ايران وجود دارد، اما همه اينها ارکستره نشده اند و مردم خيلي با اينها آشنا نيستند. خب، تلويزيون هم در اين 30 سال سازها را نشان نداده. خود اين لطمه بزرگي است که به ساز خورده، در حالي که صدايش پخش شده است.

ما مي خواهيم هويت فرهنگي داشته باشيم. اگر بخواهيم يک ارکستر سازهاي زهي تشکيل بدهيم از سازهاي خودمان استفاده کنيم. مثل کمانچه و قژک و... پس بايد سازهايمان را معرفي کنيم. مثلاً مي توانيم سازهايي را که ساخته مي شود، هر سال در مراسمي معرفي کنيم. تشويق سازندگان ساز يکي از وظايف خانه موسيقي است که من آن را در جلسات خانه موسيقي مطرح خواهم کرد. اغلب کساني که خون دل خورده اند و ساز ساخته اند، خيلي دل شکسته و مايوس و گله مند از بي توجهي هستند. بايد فکري به حال اين افراد کرد. حالا کاري نداريم به يک عده يي که به صورت فله يي ساز مي سازند و عرضه مي کنند. به هر حال در هر جامعه يي يک بخش به اين شکل عمل مي کنند که مساله ما نيست. اما بايد در حوزه ساختن سازهاي جديد براي ارکسترهايمان بيشتر کار کنيم، با صداي آنها به ارکسترهايمان به لحاظ وسعت صدا غنا ببخشيم. امروزه استعدادهاي خوبي در آهنگسازهاي جوان و سرپرست هاي گروه جوان پيدا شده است که به دنبال صداها و ريتم هاي جديد هستند و کارهاي بسيار چشمگير و ارزنده يي ارائه مي کنند. جواناني را ديده ام که کارشان بسيار خوب است، اما کسي توجهي به آنها نمي کند. بايد اينها را تشويق کرد. به هر حال با همه بي توجهي ها اين جوان ها دارند کار مي کنند. و البته جاي گله از نهادهاي رسمي هم هست که با اينکه صبح تا شب در راديو و تلويزيون از موسيقي استفاده مي کنند، به فکر موسيقي ما و گسترش آن نيستند. در حد آن چيزي که رفع بهانه بکنند، يک دانشکده يي وجود داشته باشد و عده يي مشغول باشند اما اين کافي نيست. خيلي بيشتر از اين بايد به فکر موسيقي و هنرمندان باشند؛ در تمام زمينه هايي که مربوط به کار آنها مي شود، چه سازسازي، چه حمايت از ارکسترها، چه ساخت تالار هاي کنسرت و ايجاد نهادهاي فرهنگي که جوانان بتوانند در آنجا کار کنند و مردم هم بيايند استفاده کنند.

من سال ها است که به فکر ايجاد صداي بهتر يا حداقل ايجاد يک صداي تازه در موسيقي هستم. نمي گويم صداهاي موجود بد هستند، اما ما نياز داريم صداي هاي ديگري هم داشته باشيم و سعي کنيم کيفيت صداي همين سازهايي را که داريم بالاتر ببريم و براي استفاده در ارکستر مشکلات تکنيکي آنها را برطرف کنيم که بشود راحت تر از آنها استفاده کرد. در ارکسترهاي ما از اغلب از همان دو، سه اکتاو وسط استفاده مي شود، در حالي که ما به اکتاوهاي پايين و صداي بم در ارکسترهايمان خيلي نياز داريم. خيلي ها سعي کرده اند مساله اکتاوهاي بم را حل کنند و سازهايي هم ساخته اند، اما خيلي موفق نبوده اند.

يک موضوعي که من در اين سال ها با آن برخورد کرده ام، تعصب بر سنت است. يک موضوع را بايد من اينجا روشن کنم. اصالت با سنت فرق مي کند. اصالت يعني ريشه داشتن هر پديده فرهنگي. در موسيقي هم همين طور بايد اصالت باشد. اما سنت مطابق با زمان تغيير شکل مي دهد. هر زمان براي خودش سنت خاص خودش را مي آورد. اينکه ما بياييم پايبند سنت هاي 200 ، 300 سال قبل باشيم، مورد پسند من نيست. ما احترام سنت ها را بايد نگه داريم، اما اينکه بر اساس آن سنت ها کار ارائه کنيم، من فکر مي کنم يک مقدار پس گرايي است. دنيا دارد جلو مي رود، ما هم بايد جلو برويم. اين به معناي از دست دادن اصالت نيست. بايد اصالت را نگه داريم، اما سنت هايمان را بر اساس زمان بايد تغيير دهيم. نبايد گرفتار سنت ها شويم. فرض کنيم يک ساز سال هاست که شناخته شده اما از نظر من که دستي در سازسازي دارم و سال ها با انواع سازها و نوازنده ها سر و کار داشته ام، ايراد هايي دارد، خب بايد آن را برطرف کرد. شکل اوليه ساز را البته بايد حفظ کرد، اما يک قسمت هايي که ايراد دارد و دست و پا گير است، بايد اصلاح شود. به عنوان مثال مي گويم از نظر شکل و قيافه و براي راحت سيم انداختن و راحت کوک شدن، سردسته تار امروزه ديگر قابل پذيرش نيست. همچنان که استاد نابغه سازسازي ما، استاد ابراهيم قنبري مهر هم که من افتخار شاگردي ايشان را داشته ام، گفته اند اين سردسته درست نيست. اين سردسته علاوه بر اينکه از نظر فرم خوب نيست، سيم ها هر کدام با يک زاويه از شيطانک رد مي شوند که اين زوايا روي سيم فشار زيادي مي آورد و باعث سيم پاره کردن مي شود يا براي کوک کردن مشکلات زيادي ايجاد مي کند. يکي از مشکلات تار ما اين سردسته است که براي رفع آن بايد کاري کرد. يک عده يک فکرهايي کرده اند و يک کارهايي دارند مي کنند. اما بعضي ها خودشان را در تعصب گرفتار کرده اند. خيلي خب، ما حرمت برايشان قائليم. اصلاً ما در کنار همين ها بزرگ شده ايم. در کنار همين ها کار ياد گرفته ايم، اما الان ما مي گوييم اگر بخواهيم تار بسازيم با همين کاسه و دسته مي شود از سردسته ديگري استفاده کرد. يا در کمانچه، بالاي دسته ساز را کلفت مي گيرند و پايين را باريک. نوازنده کمانچه وقتي مي خواهد پوزيسيون بگيرد برود پايين، انگشت روي سيم که مي رود دسته يي زيرش نيست و دست سر مي خورد و اغلب صداي پايين دسته کمانچه فالش مي شود. نوازندگان ما جرات نمي کنند پوزيسيون بگيرند. از 10بار که پوزيسيون مي گيرند، سه بارش فالش مي شود. نوازنده هاي ما نوازنده هاي قدري هستند، مشکل دسته کمانچه است. نمي کنند اين دسته کمانچه را هم يک مقدار پهن تر بگيرند که زير سيم يک بخشي از دسته باشد که دست سر نخورد. اصلاح اين موضوع هيچ تغييري در اصالت کمانچه ايجاد نمي کند. قيافه اش سر جايش است. سردسته اش سر جايش است. کاسه همان شکلي است. فقط پايين دسته را کمي پهن تر مي گيرند.

ادامه عکس ها رو می تونید از این کینک ببینید.

خبرگزاری مهر

ایرنا 

صراحی سازیست از خانواده سازهای آرشه ای بم خوان که اندازه آلتو آن صدایش نزدیک به سازهای خراسان است. صراحی از خانواده کمانچه و قژک بوده و امکانات سازهای خانواده ویلن را از نظر نوازندگی و وسعت صدا داراست.

این ساز در شهریور 1387 توسط استاد محمدرضا شجریان  طراحی و ساخته شده و به دلیل شباهت آن  به صراحی، استاد شجریان این نام را برای این ساز برگزیده اند.

صراحی مانند خانواده ویولن می تواند هشت اندازه متفاوت داشته باشد. فعلا بیشترین نیاز ما چهار اندازه سوپرانو، آلتو، باس و کنترباس آن است که هر 4 نوع آن طراحی شده است.

ویژگی ارزنده ای که این خانواده بر خانواده ویولن خواهد داشت ، امکان تعویض صفحه  پوستی آن است که باعث تغییر در رنگ صوتی این ساز می گردد. این صفحه ، پوستی و گاه پوست همراه با چوب بوده که بر روی گلدونی چوبی تعبیه شده و حکم تارهای صوتی ساز را دارد و در مدت 2 دقیقه قابل تعویض است .

این ساز را نوازندگان کمانچه ، قژک ، ویولن، ویولنسل و کنتر باس براحتی می توانند بنوازند.

در کنسرت های این دوره در بخش" شور" آقای سینا جهان آبادی و در برنامه "همایون" آقای مهرداد ناصحی با صراحی آلتو گروه شهناز را همراهی خواهند کرد.

امید است خانواده این ساز بتواند نظر نوازندگان مشکل پسند و شنوندگان را به خود جلب کند و در بین دیگر سازهای شناخته شده جای شایسته ای برای خود بدست آورد.

منبع: دل آواز

                                                        سایت شرکت دل آواز

                                                        عکس: آوا مشکاتیان

سایت شرکت دل آواز

در دل افروز ترین روز جهان، چمن ِ خاطر من نیز ز جان مایه عشق، در سراپرده دل غنچه ای می پرورد، هدیه ای می آورد...با شکوفایی ِ خورشید و گل افشانی لبخند تو، می آرایمش !...تار و پودش را از خوبی و مهر، خوش تر از تافته یاس و سحر می بافم :

« دوستت دارم »

بازتاب شصت و هشتمین زادروز استاد شجریان در وبلاگهای دوستان:

وبسایت شجریانی ها، وبلاگ اختصاصی همایون شجریان، وبلاگ[وب گل]

خلیفه آواز ایران

بنشین، مرو، چه غم که شب از نیمه رفته است؟

بگذار تا سپیده بخندد به روی ما

بنشین، ببین که: دختر خورشید _ صبحگاه _

حسرت خورَد ز روشنی آرزوی ما!

بنشین، مرو، هنوز به کامت ندیده ایم،

بنشین، مرو، هنوز کلامی نگفته ایم،

بنشین، مرو، چه غم که شب از نیمه رفته است؟

بنشین، که با خیال تو، شب ها نخفته ایم!

بنشین، مرو، که در دل شب، در پناه ماه

خوش تر ز حرف عشق و سکوت و نگاه نیست

بنشین و جاودانه به آزار من مکوش

یک دم کنار دوست نشستن گناه نیست.

بنشین، مرو، حکایت «وقت دگر» مگو

شاید نماند فرصت دیدار دیگری

آخر، تو نیز با مَنَت از عشق گفتگوست !

غیر از ملال و رنج ازین در چه می بری؟

بنشین، مرو، صفای تمنای من ببین !

امشب چراغ عشق در این خانه روشن است،

جان مرا به ظلمت هجران خود مسوز،

بنشین، مرو، که نه هنگام رفتن است !

*******

اینک، تو رفته ای و من از راه های دور

می بینمت به بستر خود برده ای پناه،

می بینمت _ نخفته _ بر آن پرنیان سرد،

می بینمت نهفته نگاه از نگاه ماه،

درمانده ای به ظلمت اندیشه های تلخ،

خواب از تو در گریز و تو از خواب در گریز،

یاد منت نشسته برابر _ پریده رنگ _

با خویشتن _ به خلوت دل _ می کنی ستیز !

از دفتر ابر و کوچه/چاپ اول 1340

«برای مروری بر زندگی و آثار فریدون مشیری، ادامه مطلب را مطالعه کنید»

در چند هفته گذشته «گروه شمس» كه پيش از اين گروه «تنبور شمس» نام داشت، براي بار دوم در كاخ سعدآباد كنسرتي متفاوت اجرا كردند.                               

 اين برنامه «برآفتاب خليج فارس» نام داشت، هر چند هيچ كدام از اشعار انتخاب شده به خليج فارس مربوط نمي‌شد. در حقيقت در طول اجراي كنسرت حتي يك بارهم نام خليج فارس از زبان اعضاي گروه شنيده نشد.به هر حال كيخسرو پورناظري و فرزندانش تهمورس و سهراب، براي اين برنامه از چند هنرمند فرانسوي، عراقي، هندي و ترك دعوت كرده بودند تا گروه 11 نفره شمس را همراهي كنند.

قسمت اول برنامه به سبك رايج در سال‌هاي اوليه شروع فعاليت گروه تنبور شمس، تنبور نوازي همراه با ساز كوبه‌اي دف بود: نواختن مقام‌هاي تنبور همراه با دف كه خاطره خوب آلبوم‌هاي «صداي سخن عشق»، «مطرب مهتاب رو» و «حيراني» را كه از اولين آثار تنبور نوازي هستند زنده كرد. آثاري كه يادآوري آنها نه تنها براي اهالي موسيقي بلكه براي علاقه‌مندان موسيقي مقامي ايران نيز مهم است.

 بخش آوازي قسمت اول سپس با شعري از هومن ذكايي با اين مطلع شروع شد: سلام‌ اي عاشقان شور هستي، سلام‌‌ اي از شمايان نور هستي. سهراب پورناظري 25ساله در بخش اول اين اجرا علاوه بر نواختن تنبور، براي اولين بار به‌عنوان خواننده اصلي در گروه حضور داشت.

او كه آواز را نزد حميدرضا نوربخش، آموخته در اين اجرا نشان داد كه گروه شمس مي‌تواند پس از سال‌ها همكاري با خوانندگان مطرحي چون شهرام ناظري، بيژن كامكار و فرشاد جمالي، خواننده‌اي از خانواده پورناظري داشته باشد.

 او در اين اجرا  دركنار نجمه تجدد يكي از تواناترين خوانندگان زن آواز سنتي ايران خواند و اگرچه در بخش‌هايي از اجرا اشتباهاتي كرد و به‌نظرمي رسد كه توانايي اجراي برخي تحريرها را ندارد؛ اما در مجموع حضور پراعتماد به نفس و توانايي اش در اجراي آواز همراه با جواب سازكمانچه در بخش دوم، يكي از نقاط مثبت اين اجرا بود.

تجدد، سال‌ها پيش با آلبوم«مستان سلامت مي‌كنند» در كنار همسرش بيژن كامكار و مريم ابراهيم پورف توانايي هايش در آواز سنتي را نشان داد و از آن پس علاوه بر تدريس، در آثار گروه كامكارها و پورناظري‌ها، به‌عنوان خواننده اصلي حضور داشت. اما نمي‌توان گفت كه در اين كنسرت هم مثل قبل بود.

در قسمتي از بخش اول، گروه سازها را كنار گذاشته و با دست زدن‌هاي ريتميك سازهاي كوبه‌اي را همراهي كردند كه در نوع خود جالب بود. در بخش‌هايي از قسمت دوم برنامه كه در موسيقي دستگاهي ايران و با سازهاي تار، سه تار، سنتور، عود، بالابان، كمانچه، طبلا و سازهاي بادي و كوبه‌اي آفريقايي همراه بود، نيز نوآوري‌هايي هرچند خام و ناپخته ديده شد.البته اين نوآوري‌ها را مي‌توان به نوعي حركت گروه شمس به سوي موسيقي تلفيقي دانست، اما به هر حال از گروه شمس و كيخسرو پورناظري انتظار مي‌رود كه در مسير موسيقي تلفيقي نيز به خوبي عمل كند.

جالب اينجاست كه زماني نه چندان دور، موسيقيدانان سنت گراي ايران، موسيقي تلفيقي و كساني كه درصدد تجربه در اين حوزه بودند را سراسر رد مي‌كردند؛ اما امروز همه بزرگان موسيقي سنتي سعي مي‌كنند در موسيقي تلفيقي هم دستي داشته باشند.پورناظري‌ها نيز در اين اجرا، سازهاي آفريقايي و طبلاي هندي را به كار گرفتند تا ازغافله مشتاقان تلفيق عقب نمانند. اگرچه يكي از ويژگي‌هاي موسيقي تلفيقي اين است كه ابتدا نا آشنا به گوش مي‌رسد، اما اين ويژگي در آخرين اجراي گروه شمس، بيشتر نمود داشت.

به‌طور مثال در قسمتي از بخش دوم اين اجرا، تكنوازي سنتور در دستگاه حزن آلود نوا به اجراي تكنو وار سازهاي آفريقايي روبين واسي فرانسوي ختم شد كه در مقايسه با ساير قطعات اجرا شده نوعي موسيقي طنزآميز در ذهن مخاطب ايجاد كرد و بعد از چند دقيقه شنوندگان دوباره به موسيقي دستگاهي پرتاب شدند! تغييرات ريتميك، آواي خواننده هندي با عنوان پرافولا آتايلي يه همراه با ساز طبلايش و فراز در موسيقي دستگاهي و فرود در موسيقي تلفيقي، نوعي هم نوايي نامتجانس را شكل داده بود.

در مجموع يكي از ويژگي‌هاي اين اجرا، انتخاب اشعار زيبايي از مولانا، هلالي جغتايي، محمد علي بهمني و شفيعي كدكني بود كه در اغلب موارد با موسيقي مناسب با محتواي اشعار اجرا شد.البته قرار بود گروهي از سماع گران قونيه نيز در اين كنسرت مراسم سماع را اجرا كنند كه چون مجوز آن صادر نشد، به نشانه اعتراض در بخش اول روي پله‌هاي كاخ و پشت اعضا، نشستند و تنها بخش دوم يك سري حركات موزون داشت كه به‌علت ضعف نورپردازي ديدن آن براي خيلي‌ها ممكن نبود.

از طرفي طراحي و دكور صحنه نسبت به كنسرت‌هاي ديگر بهتر بود.مشكين مهرگان طراحي صحنه اين كنسرت را به‌عهده داشت. او از نماي ساختمان كاخ بهترين استفاده را كرده بود.برعكس طراحي نور هيچ سنخيتي با موسيقي سنتي و اساسا موسيقي جدي نداشت.

اين طراحي نور بيشتر شبيه نور كلوب‌هاي شبانه آمريكايي بود كه در فيلمهاي آمريكايي جديد نمونه‌هاي آن بسيار ديده مي‌شود و درست برعكس طراحي نور، صدابرداري كار تقريبا عالي بود. حتي كساني كه در كنار باندها نشسته بودند صدا را به خوبي مي‌شنيدند بدون اينكه به گوش هايشان آسيبي برسد.در حقيقت از نظر صدا فرق نداشت كه كجاي اين حياط چهارگوش قرار گرفته باشيد، صدا همان طور كه بايد، به گوش مي‌رسيد حتي اگر مثل ما خبرنگاران خارج از فضاي اصلي مي‌بوديد.

حاشیه، مهم تر از متن

مثل هميشه اين كنسرت هم حداقل با يك ساعت تاخير شروع شد تا بار ديگر يادمان باشد كه طبق يك قانون نانوشته، كنسرت بايد دير شروع شود.درست است كه تقصير بخشي از اين تاخيرها به گردن مردم است، اما نبايد خشك و‌تر را با هم سوزاند.مديران اجرايي كنسرتها مي‌توانند حداقل نيم ساعت قبل از شروع، بليت‌ها را چك كرده و مردم را راهنمايي كنند  كه  سرجايشان بنشينند تا برنامه مثل سينما كه شروع سانسهاي آن تغيير نمي‌كند، سر ساعت اعلام شده، اجرا شود.طبيعي است هر كس كه دير برسد، بخشي از برنامه را از دست داده است!

ظاهرا روز پنجشنبه، رديف سوم براي خبرنگاران در نظر گرفته شده بود اما با ورود ناگهاني مهماناني از يك سفارت، اين رديف به آنها اختصاص داده شد و به جاي آن خارج از زمين اصلي، چند صندلي براي ما گذاشتند تا علاوه بر شنيدن صداي گروه به جاي ديدنشان، از منظره درختهاي روبه‌رويمان لذت ببريم! البته ما هم نگذاشتيم بد بگذرد صندلي‌ها را در اختيار كساني كه جا نداشتند گذاشتيم و روي چمن‌ها نشستيم و گاهي در فضاي دل انگيز كاخ پياده روي كرديم.

چون مي‌دانستيم كه مسئولان اجرايي مثل هميشه فراموش كرده‌اند كه خبرنگاران اين ناهماهنگي را به خوبي منعكس خواهند كرد.مسئولان هماهنگي خسته و عصباني بودند و برخورد مناسبي با مردم نداشتند.آنها مثل يك ناظم مدرسه سعي داشتند درصورت نافرماني مردم را تنبيه كنند.مثلا مي‌گفتند برويد از كساني كه صندلي شما را عوض كرده‌اند بپرسيد كه بايد كجا بنشينيد!

نتيجه اين شانه خالي كردن از مسئوليت اين بود كه بسياري با اينكه پول داده و بليت خريده بودند، ناچار شدند پشت آخرين رديف صندلي‌ها بايستند.البته در طول اجرا عده ديگري هم از رديف‌هاي آخر به اين جمع اضافه شدند. چون نه صحنه را مي‌ديدند و نه يكي از تلويزيون‌هاي روشن را! جالب اين بود كه هر دو دقيقه يك بار ناچار بودند كه علت ايستادنشان را براي عوامل اجرايي توضيح دهند.    

منبع:همشهری آنلاین

             {گزارش آخرین شب کنسرت گروه شمس را در ادامه مطلب بخوانید}

هفته گذشته بخش اول این مقاله در وبلاگ قرار گرفت و اینک بخش دوم و پایانی آن در پی آمده است.امید است گام موثری در پیشبرد دانسته های هنری شما نازنینان باشد.

مدت زمان و فراوانی:

چهارمضرابهای قدیمی و به ویژه نمونه های موجود در ردیف معمولا کوتاه هستند و بندرت از یک دقیقه تجاوز می کنند، ولی با گذشت زمان بتدریج چهارمضرابها زمان بیشتری را به خود اختصاص داده اند، به طوری که پس از ظهور رادیو بخش عمده اجراهای بدون کلام را چهارمضرابهایی طولانی تشکیل می دادند.هرچند زمان چهارمضرابها پس از دهه پنجاه خورشیدی و بازگشتی که در آن زمان به سوی موسیقی قدیم رخ داد،کوتاه تر شد ولی هیچگاه به صورت اولیه خود بازنگشت.

تعداد چهارمضرابها با زمان آنها رابطه مستقیم دارد،یعنی هرچه به زمان حال نزدیک می شویم با افزایش اهمیت چهارمضرابها،تعداد آنها نیز افزایش می یابد.دورینگ عقیده دارد:« در قدیم فقط نوا،راست پنجگاه،همایون و سه گاه با یک چهارمضراب شروع می شدند.اما از اواخر قرن سیزدهم(اوایل قرن بیستم میلادی) استادان آن را بر دستگاهای دیگر هم افزودند.»(۱)این در حالی است که در ردیف «میرزاعبداله» که خود دورینگ نیز آن را نت نویسی کرده است راست پنجگاه با چهار مضراب آغاز نمی شود و از طرفی دیگر فرصت شیرازی در جداولی مشتمل بر اسامی ردیف که به نقل از دکتر «مهدی صلحی»(منتظم الحکما) در کتاب بحورالالحان آورده است،علاوه بر چهار مورد فوق شروع چهارگاه را نیز با چهارمضراب ذکر می کند.در این کتاب همچنین برای شور یک چهارمضراب عنوان شده که پس از اجرای گوشه«صفا» نواخته می شده است،همان گونه که امروز در ردیف «موسی معروفی» دیده می شود.

در ردیف میرزا عبداله به روایت «نورعلی خان برومند»، شش چهار مضراب نام برده شده که عبارتند از: نوا،همایون،سه گاه،حصار چهارگاه،دلکش و باوی.در روایت«علی اکبر شهنازی» از ردیف پدرش «میرزا حسینقلی»،دوازده چهارمضراب اکثرا کوتاه دیده می شود:نوا،راست پنجگاه،همایون،بیات ترک،بیات اصفهان،عشاق دشتی،عشاق بیات کرد،حصار سه گاه،حصار چهارگاه،دلکش،حجاز و عزال.تفاوت تعداد چهارمضرابها در ردیف این دو برادر با وجود هم زمانی نسبی به قطعات چهارمضراب مانند کوتاهی مربوط می شود که در ردیف میرزا عبداله در بین قسمتهای آوازی و بدون ذکر نام آمده است و در شمارش فوق لحاظ نشده است.

موسی معروفی نیز که خود از شاگردان درویش خان بوده است در ردیف مفصلی که از مجموع ردیف های میرزا عبداله و آقا حسینقلی و منطبق بر ردیف روایت شده توسط «مهدیقلی هدایت» گردآوری کرده است،پانزده چهارمضراب ذکر می کند.در این ردیف سه چهار مضراب در هرکدام از دستگاههای شور و ماهور و دو چهار مضراب در دستگاههای چهارگاه،همایون و راست پنجگاه روایت شده و دستگاه نوا،آواز دشتی و آواز بیات کرد هرکدام یک چهارمضراب را به خود اختصاص داده اند.

ابوالحسن صبا در ردیف های سنتور خود نوزده چهارمضراب آورده است.در این ردیف تمامی هفت دستگاه و چهار آواز موجود در محدوده ی درآمد،خود حداقل دارای یک چهارمضراب هستند و در این میان برای راست پنجگاه،دو چهارمضراب به طور متوالی ذکر شده است.علاوه بر این،چهارمضراب های مخالف سه گاه،بیات ترک،شکسته ی بیات ترک،حجاز،عشاق دشتی،عشاق نوا و حصار چهارگاه نیز در این ردیف دیده می شوند.

چهارمضراب در مرور زمان:

مهم ترین موضوعی که با بررسی چهارمضراب در مرور زمان به دست می آید،تغییرات بسیاری است که در چگونگی چهارمضراب ها طی صد الی صد و پنجاه سال اخیر روی داده است.این تغییر و تحولات که شاید بتوان به نوعی آن را تکامل نیز نامید،تمامی جنبه های موسیقایی و اجتماعی را در بر می گیرد.چهار مضراب های قدیمی چنان که از ردیف های موجود بر می آید کوتاه تر، کم اهمیت تر و بنابراین کم تعداد تر بوده اند.در عوض رنگ های مفصلی در ردیف دیده می شود که امروزه تقریبا به ورطه ی فراموشی سپرده شده و وظیفه ی پر کردن بخشی از این جای خالی به چهارمضراب محول شده است.از نظر اجتماعی شاید بتوان این روند را با خروج موسیقی از دربارها و به میان اجتماع آمدن آن مرتبط دانست.یعنی در وهله اول محدودیت ها و ممنوعیت های اجتماعی و مذهبی در آن دوران مجال اجرا به این رنگ های طولانی که در دربارها،معمولا با رقص نیز همراه بوده اند،نداده است.پس به ناچار بخشی از حالات آن به صورتی معتدل تر در چهارمضراب متجلی شده است.پس از انقلاب مشروطه و عمومی تر شدن اجراهای موسیقی، تنوع و تعداد قطعات ضربی مانند تصنیف ها و چهارمضراب ها برای جلب مخاطبین اکثرا غیر متخصص افزایش یافت.چهارمضراب نیز با ورود موسیقی غربی از آن تاثیر پذیرفت و با سریع شدن ضرب آهنگ زندگی و ورود تکنولوژی های جدید سرعت گرفت و بر پیچیدگی هایش افزوده شد.تاسیس رادیو به ناگهان مخاطبین موسیقی را چندین و چند برابر کرد آن هم مخاطبینی عام،این بود که مجددا اهمیت چهارمضراب در برابر بخش های با متر آزاد بیشتر شد،تا حدی که در دهه های سی و چهل مجددا به همان رنگ های اولیه بسیار نزدیک گشت.با تغییر شرایط اجتماعی در دهه پنجاه و نیازهای جامعه بویژه در بین نسل جوان،حالت های تغزلی ایجاد شده در موسیقی ایرانی و به تبع آن چهارمضراب جای خود را به حرکت،شور و حرارت داد و که جو حاصل از جریان انقلاب بر آن بی تاثیر نبود.

این عوامل به اضافه ی عوامل ریز و درشت دیگری که حتما وجود داشته است،چنان تنوع و تکثری در یک گونه ی موسیقایی مانند چهارمضراب ایجاد کرده است که امروزه رسیدن به نتایج مشخص و قطعی را برای پژوهشگر موسیقی،غیر ممکن می نماید.شاید بهتر باشد که چهارمضراب ها ابتدا بر اساس زمان تفکیک و سپس بررسی شوند.به دلیل همین پیچیدگی هاست که نمی توانیم به چهارمضراب «فرم» به معنایی که در موسیقی کلاسیک غرب وجود دارد،اطلاق کنیم.چرا که ساختار ثابتی به عنوان یک اصل نمی توان در نظر گرفت که در اکثریت این قطعات و در زمان های مختلف ثابت باشد.شنونده ی اندکی آگاه از موسیقی ایرانی با شنیدن همان چند میزان اول می تواند چهارمضراب بودن یا نبودن قطعه را از روی تمپو و الگوهای ریتمیک و ملودیک آن تعیین کند.این در حالی است که ما برای پی بردن به فرم یک قطعه در موسیقی غربی باید تمامی آن را تا انتها بشنویم .به همین دلایل است که شاید بهتر باشد همان گونه که «الازونیس»نیز بیان کرده آن را مانند «فوگ»فرم در نظر نگیریم.

پی نوشت:

۱- دورینگ،ژان _سنت و تحول در موسیقی ایرانی_توس،چاپ اول ۱۳۸۳

با اقتباس از مقاله کیوان فرزین_مجله موسیقی فرهنگ و آهنگ شماره ۱۷/مهر و آبان ۸۶

سينا سرلك آبان ماه ۱۳۶۱ در شهرستان اليگودرز متولد شد. موسيقي را از دوران كودكي زير نظر پدر و با ملودي هاي بختياري شروع كرد. ۷-۶ سال بيشتر نداشت كه در سريال تلويزيوني شاخه طوبي كه آن زمان از شبكه يك سيما پخش مي شد، ترانه اي محلي خواند. پس از آن جدي تر به موسيقي پرداخت. ساز تنبك را در شهرستان اليگودرز و با حسن جزايي شروع و براي تكميل از محضر جمشيد محبي استفاده كرد و سپس مدت شش سال خدمت زنده ياد ناصر فرهنگ فر بود.سرلك در چندين دوره جشنواره فجر مقام اول آواز و تنبك را كسب كرد.

او به خاطر می‌آورد که در شش سالگی با صدای تار پدرش به وجد می‌آمده و پیش خود زمزمه می‌کرده است. {بهرام سرلک} مسئول امور فرهنگی *شهرستان الیگودرز* بود و محقق *موسیقی بختیاری*. وی همیشه مشغول جمع‌آوری قطعاتی بود که توسط پیران دهات اطراف خوانده می‌شد. وقتی مادرش {سیمین} خواندن و زمزمه کردن کودک را به گوش می‌شنود بهرام را از آن با خبر می‌کند. کمی بعد پدر موسیقی‌دوستْ آموزش‌ به پسرش را آغاز می‌کند – آواز همراه با نواختن تنبک. هدف او این بود که استعداد نهفته پسر را هدایت کند و از او موسیقی‌دانی بسازد که سنتهای بختیاری را حفظ کند. تلاش‌های پدر شش سال بعد به ثمر نشست. فرزندش نوجوانی شد و در رشته آواز و تنبک مقام اول را در بخش موسیقی نواحی *نهمین جشنواره فجر* (۱۳۷۲)، و در بین بزرگان این موسیقی، کسب کرد. اما بعد از آن جایزه بود که برای سینا اتفاق جریان‌سازی افتاد. نوازنده مشهور دوتار، {حاج قربان سلیمانی}، سینا را به استاد آواز ایران، {محمدرضا شجریان}، معرفی کرد و او سینا را به شاگردی پذیرفت.

کلاس درس با شجریان هر سه‌شنبه برگزار می‌شد و سینا هر هفته همراه با پدر یا مادرش از الیگودرز به تهران می‌آمد. فرقی نمی‌کرد زمستان است یا تابستان، فصل امتحانات است یا باید در مدرسه حضور داشته‌ باشد. دو سال اول به آموزش تکنیک‌های صداسازی سپری شد. جمله‌بندی‌های تحریری در موسیقی سنتی و دستگاهی را تحت نظر شجریان آموخت، آموخت که چگونه از قسمتهای مختلف دستگاه صوتی‌اش بهره‌گیرد، تکنیکهای «چکشی»، «بلبلی»، «دوتایی»، «تکی»، و تحریرهای «بالارونده» و «مخفی» را به کار بندد. پس از این، شش سال دیگر دستگاه‌ها و ردیف‌های آوازی را آموخت. در كنار آواز و تنبك مدتي هم نزد كيوان ساكت تار آموخت. سينا سرلك در اسفند ماه سال ۱۳۸۲ از طرف سازمان ملي جوانان به عنوان جوان نمونه ايران در حوزه هنر انتخاب شد وي در جشنواره فجر سال گذشته نيز شركت كرد و مورد تقدير قرارگرفت. وهم اكنون نيز سرپرستي گروه سرلك را عهده دار است.

اما اهداف خواننده جوان چندگانه است. او اکنون در تهران زندگی می‌کند و قصد اعتلای فنون آوازی را تا جای ممکن دارد. در عین حال، یکی از خواسته‌های همیشگی‌اش پویایی موسیقی بختیاری در دستگاه‌های سنتی است. این همان چیزی است که استادش در جلسه اول آموزش آواز با او طی می‌کند: «به شرطی آواز ایرانی را به تو می‌آموزم که موسیقی بختیاری را حفظ کنی.» و سینا در طی این سال‌ها علاوه بر اجرا و بازخوانی قطعات کلاسیک، بخش‌هایی از موسیقی سرزمینش را نیز اجرا کرده ‌است. او به تازگی در تیتراژ سریال *خانه‌ای در تاریکی* دو قطعه از ترانه‌های بختیاری را با ارکستر بازخوانی کرده‌است که مورد استقبال بسیاری قرار گرفت. این خواننده جوان امیدوار است که با رجوع به موسیقى بختیارىْ موسیقى دستگاهى را غنا بخشد، «من به عنوان جوانى که نماینده سرزمین بختیارى‌ست نمیخواهم فرهنگ قومم از بین رود و به احیاء آن فکر میکنم.»

سینا سرلک همه نوع موسیقى گوش میکند و معتقد است که حضور همگی برای پیشبرد موسیقی لازم است، اما دلیل توجه بیش از اندازه جوان‌ها به موسیقى پاپ را چیزى جز آسان‌گوار بون آن نمیداند، «[خوانندگی] پاپ راحت است و کسانى که در این زمینه کار مىکنن نیازى به آموزش کامل ندارند و لازم نیست که مثل من بیش از ۱۵ سال تلاش کنند.» به گفته سینا، جوان امروزی خواهان موسیقی آسان‌گوار و آهنگین است. می‌خواهد میل خود را به حرکت با موسیقی پُرهیجان سیراب کند. اما به این نکته هم اشاره دارد که این موسیقی دیرپا نیست و کاربردش محدود به زمانی کوتاه است. هر جوانی پس از مدتی گوش فرا دادن به موسیقی پاپ خواهان عمق بخشیدن به تجربه گوارای اولیه است و اینجاست که موسیقی دستگاهی و جز آن گوهر خود را نمایان خواهد کرد.

به نظر خواننده جوان در حال حاضر شرایط برای اعتلای موسیقی سنتی کاملاً محیا نیست و شاید به همین خاطر است که در سالهای اخیر نمونه‌های قابل‌ذکر از این موسیقی کمتر به بازار راه یافته و، مهمتر، در کنسرت‌ها شنیده شده است. اما اگر فضای هنری جامعه دچار گرفتگی غیرعادی نشود و اگر رشد کلان جمعیتی روال کنونی خود را طی کند، شاید امثال سینا سرلک بتوانند در میدانهای سزاوارتری به ارائه قابلیتهای خود بپردازند. تا آن زمان باید شکیبا بود.

 معرفی اولین و آخرین کار منتشر شده سینا سرلک:

اولین اثر:در اين آلبوم كه كاري از گروه موسيقي قمر به سرپرستي و آهنگسازي «نويد دهقان» است قطعاتي چون افسانه براساس شعري از سايه، تكنوازي سنتور، ديوانه با شعر سايه، تار و كمانچه، شاه خرابات با شعري از حافظ، پيش درآمد از ساخته‌هاي ابراهيم آژنگ، ساز و آواز براساس اشعاري از مولانا و راه و ماه از سايه در دستگاه نوا به چشم مي‌خورد.

اين گروه در اين آلبوم قطعه شاه خرابات را به «پرويز مشكاتيان»تقديم كرده‌اند.

«راه و ماه» اولين اثري است كه «سينا سرلك» در قالب آلبوم موسيقي منتشر كرده است.

در اين آلبوم كه هم اكنون در بازار موسيقي منتشر شده است، نوازندگاني چون «پارسا احتشامي»:ني، «علي خشتي‌نژاد»:تار و بم‌تار، «عليرضا گرانفر»:سنتور، «سحاب تربتي»‌: تنبك، «نازنين تن ساز»:عود، «نسيم اربابي»:كمانچه و «نويد دهقان»:كمانچه؛ «سينا سرلك» را به عنوان خواننده همراهي كرده‌اند.

آخرین اثر:این خواننده که به تازگی آلبوم «بی‌گاه» از او منتشر شده درخصوص این آلبوم گفت:«بعد از کنسرت‌های متعددی که با گروه دالاهو به سرپرستی مسعود حبیبی داشتم آلبوم "بی‌گاه" را به آهنگ‌سازی نوید دهقان کار کردم که در دو قسمت آواز دشتی و چهارگاه منتشر شده است.»

وی در ادامه افزود: «در این اثر بیش از هر عنوانی پرداختن به مسائل اجتماعی را مدنظر داشتیم بر همین اساس از شعر شاعران نوپرداز و مولانا در حوزه مسائل اجتماعی استفاده کرده‌ایم در واقع با انتخاب این اشعار به شدت تأکید داشتیم فضای امروز جامعه را مطرح کنیم.»

معرفی آلبوم در دست انتشار سینا سرلک:

سرلک  در مصاحبه خود با خبرگزاری مهر در اشاره به برنامه‌های آتی خود گفت: «پس از ماه رمضان با گروه رومی به سرپرستی و آهنگ‌سازی پدرام درخشانی کنسرتی را در سالن میلاد برگزار می کنیم؛ همچنین آلبومی با نام "افسانه عشق" که‌ترکیبی از سازهای کلاسیک غربی و موسیقی ایرانی و با آواز من است به زودی منتشر خواهد شد.»

پی نوشت:

گروه سرلک از سال 74 به سرپرستی سینا سرلک تشکیل شد. اعضاي اين گروه سه نفر و متشكل از سپيده سرلك(خواهر سینا سرلک) و رضا سرلك (يكي از اقوام سینا سرلک) است. و تا کنون کنسرتهایی را در شهرهای مختلف اجرا کرده اند.

 منابع:سایت هنر و موسیقی – مقاله آواز خوانی از سرزمین بختیاری/شادی وطن پرست –سایت آهنگسرا – سایت شجریانی ها – خبرگزاری مهر

خدایا پر از کینه شد سینه ام.

چو شب رنگ درد و دریغا گرفت،

دل پاکروتر ز آیینه ام.

دلم دیگر آن شعله شاد نیست.

همه خشم و خون است و درد و دریغ.

سرایی درین شهرک آباد نیست.

خدایا ! زمین سرد و بی نور شد.

بی آزرم شد،عشق ازو دور شد.

کهن گور شد،مسخ شد،کور شد.

مگر پشت این پرده آبگون،

تو ننشسته ای بر سریر سپهر،

به دست اندرت رشته چند و چون؟

شبی جبه دیگر کن و پوستین

فرود آی از آن بارگاه بلند،

رها کرده خویشتن را ببین.

زمین دیگر آن کودک پاک نیست.

پرآلودگیهاست دامان وی،

که خاکش به سر،گرچه جز خاک نیست.

گزارشگران تو گویا دگر

زبانشان فسرده ست؛یا روز و شب

دروغ و دروغ آورندت خبر.

کسی دیگر اینجا ترا بنده نیست.

درین کهنه محراب تاریک،بس

فریبنده هست و پرستنده نیست.

علی رفت؛زردشتِ فرمند خفت.

شبان ِ تو گم گشت،و بودای پاک

رخ اندر شب نی روانا نهفت.

نمانده ست جز"من" کسی بر زمین.

دگر ناکسانند و نامردمان؛

بلند آستان و پلید آستین.

همه باغها پیرو پژمرده اند.

همه راهها مانده بی رهگذر.

همه شمع و قندیلها مرده اند.

تو گر مرده ای،جانشین تو کیست؟

که پرسد؟که جوید؟که فرمان دهد؟

وگر زنده ای،کاین پسندیده نیست.

مگر صخره های سپهر بلند،

-که بودند روزی به فرمان تو-

سر از امر و نهی تو پیچیده اند؟

مگر مهر و توفان و آب،ای خدای!

دگر نیست در پنجه پیر تو؟

که گویی:بسوز و بروب و برآی.

گذشت،آی پیر پریشان!بس است.

بمیران،که دونند و کمتر زدون؛

بسوزان،که پستند و زان سوی پست.

یکی بشنو این نعره خشم را،

برای که بر پا نگه داشتی،

زمینی چنین بی حیا چشم را؟

گر این بردباری برای "من"است؛

نخواهم"من" این صبر و سنگ ترا؛

نبینی که دیگر نه جای "من"است؟

ازین غرقه در ظلمت و گمرهی،

ازین گوی سرگشته ناسپاس،

چه مانده ست،جز قرنهای تهی؟

گران است این بار بر دوش "من"

گران است،کز پاس شرم و شرف،

بفرسود روح سیه پوش "من"

خدایا!غم آلوده شد خانه ام.

پر ازخشم و خون است و درد و دریغ

دل خسته پیر دیوانه ام.

""مهدی اخوان ثالث/تهران/مهر ماه 1334""

عبدالقادر مراغی به عنوان قابل توجه ترین موسیقیدان،نظریه پرداز و آهنگساز در قرن چهاردهم شناخته شده است."مقاصد الالحان"،"جامع الالحان" و "شرح ادوار صفی الدین ارموی" سه رساله ای هستند که به عنوان آخرین و مهمترین کتابهای موسیقی در دوره اسلام توسط عبدالقادر مراغی نوشته شده است.همچنین چندین قطعه موسیقی از عبدالقادر طی 500 سال به ما رسیده است.

عبدالقادر در بغداد شاگرد و مرید مکتب صفی الدین ارموی بوده است.که مدرسه(مکتب) سیستماتیک نامیده می شده است.زمانی که او به دربار جلایرید در تبریز فراخوانده شد مدرسه صفی الدین به تبریز و اردبیل و زمانی که تیمور سمرقند را به عنوان پایتخت ایران اعلام کرد،بهترین موسیقیدانان از جمله عبدالقادر به دربار او دعوت شدند.از این زمان مدرسه سیستماتیک به آن منطقه منتقل شد،بعدها شاهرخ (پسر تیمور) هرات را پایتخت اعلام کرد و عبدالقادر را به دربار خواند.بنابراین مدرسه موسیقی نام برده تمام ایران را پیمود،از شرق تا غرب.بدون شک با تغییرات و توسعه هایی که عبدالقادر ایجاد کرده بود.

رساله های نوشته شده توسط عبدالقادر نو آوری های ارزشمندی را در تئوری و تمرینات ارائه داد و این عبدالقادر را پیشرو شاخه پارسی مدرسه سیستماتیک شرق ایران نمود.مدرسه ای که تحت تاثیر فرهنگ اعراب عثمانی در غرب ایران ،باقی ماند.به بیانی دیگر بعد از سقوط قدرت تیمور،پسران عبدالقادر به امپراطوری عثمانی حرکت کردند و راه(سبک) پدر را در آنجا پیش گرفتند.

همانطور که گفته شد؛دو پسر عبدالقادر در دربار عثمانی امان یافتند و سبک و سیاق پدر و صفی الدین را در آنجا پایه گذاری کردند.بنابراین نو آوری های عبدالقادر در مدرسه صفی الدین بار دیگر به غرب معرفی شد،اگر چه خود عبدالقادر هیچگاه برای مدت طولانی در آن منطقه زندگی نکرد.بخشی از سبک او زمانی که در فرهنگ عثمانی وجود داشت با پیدایش موسیقی اصیل ترکی درسمرقند و بخارا ادامه یافت.به این خاطر است که اساتید موسیقی عثمانی(یا موسیقی اصیل ترکی)  از عبدالقادر به عنوان پیشکسوت خود یاد می کنند.عبدالقادر در موسیقی اصیل ترکی بسیار گرانقدر و جاودان بود که بدون سبک او ممکن بود موسیقی ترکی چنین پیشرفتی را به خود نبیند.

به نظر می رسد سبک عبدالقادر مراغی در موسیقی تا دوره صفویان وجود داشته و بعد به مرور زمان به دلیل آنکه صفویان تغییراتی را در مذهب،سیاست،فرهنگ و هنر ایجاد کردند؛کمرنگ شده است.تغییر و تحول در دوره صفویان به قدری بوده است که در موسیقی ایرانی هم دوره آن هیچ اثر مکتوبی  از سبک عبدالقادر پیدا نشده است.گفته می شود؛در تصنیف های قدیمی ایران که بیشتر به دوره قجری بر می گردد و اکنون بخشی از رپرتوار موسیقی کلاسیک ایرانی شده است،هیچ نشانه ای از انتساب آنها به عبدالقادر یافت نمی شود، و وابستگی های بسیار غیر محتمل آنها به جریانها و سبکهای دیگر در موسیقی را نشان می دهد که باید بعد از دوره صفوی اتفاق افتاده باشد..بنابراین به نظر می رسد سبک عبدالقادر در موسیقی ایرانی از ان زمان به بعد کمرنگ شده است.

تاریخ آهنگسازی عبدالقادر دارای شک و تردید بسیاری است.بعضی معتقدند که قطعاتی که به عبدالقادر نسبت داده شده است،نمی تواند توسط او نوشته شده باشد،و توسط موسیقیدانان عثمانی قرن هجدهم نوشته شده است.سوال اینجاست اگر چنین است،چنان آهنگسازان بزرگی چرا باید موسیقی خود را به دست خط فارسی بنویسند و از اشعار شاعران بزرگ ایرانی استفاده کنند؟...بعضی هم معتقدند که همه این قطعات نمی تواند متعلق به یک آهنگساز باشد، و بعضی قطعات ممکن است متعلق به عبدالقادر و بعضی هم متعلق به آهنگسازان دیگر باشد.بر طبق نظر آنها،بیشترین کارهای برجسته موسیقی دوره تیموریان و بعدتر به دلیل حفظ آنها در آن زمان به عبدالقادر تعلق دارد(کار مشابهی که بر روی بعضی از اشعار منسوب به حافظ و رومی انجام شده بود.) عقیده دیگر  بر این موضوع استوار است که قطعات را به صورت مجموعه ای در نظر می گیرد که در طول قرنها از طریق شنیدن یاد گرفته شده و تدریس شده است و بعد آن قطعات در اواخر قرن نوزدهم توسط موسیقیدانان ترک و اروپایی به نمادهای آوایی نوشته شده اند و آنطور که ما می بینیم برای هر قطعه نسخ متفاوتی وجود دارد.

 در ایران،رپرتوار ها کاملا ناشناخته اند،با وجود اینکه در ترکیه حداقل چهار یا پنج قطعه از قطعات نسبت داده شده به عبدالقادر نواخته می شود.بیشتر آنها هم در یادداشتهای غربی و در کتابخانه ها و آرشیوهای مختلف ترکیه وجود دارند.البته تعداد محدودی از آنها هم  در "کلیات دارالالحان" چاپ شده است.

قطعات؛پیچیده و غریب،در فرم ملودیک بسیار دلنشین،نمایانگر یک فرم ایستار هنری،و همچنین گنجایش شعر در آنها هستند.

کلیه اشعار رپرتوار به زبان فارسی و بعضی هم به نظم ترکی وعربی هستند.یک نشانه دیگر این است که فرم(سبک) قطعات با آنچه عبدالقادر در رسالات خود ذکر نموده است همخوانی دارد.

باز آفرینی و نواختن این قطعات مانند تحقیق در تاریخ و فرهنگ ایران است.نواختن قطعات موسیقی شنیده نشده بر پایه تعدادی سند و مدرک.

در کنارمطالعات گذشته،یک تحقیق بسیار دقیق روی این قطعات و تئوری های عبدالقادر حدود هجده ماه پیش آغاز شده است.هدف ما جنبه های تئوری قضیه نیست چه بسا که مجال خود و کارشناسان خود را می طلبد.هدف اصلی ما(گروه عبدالقادر مراغه؛با سرپرستی و آهنگسازی محمدرضا درویشی و آواز همایون شجریان) در این پروژه،این است که نمونه های بی نظیری از هنر موسیقی را زنده کنیم و مجموعه ای مکتوب از آهنگسازی های سنتی را که در فرهنگ اسلامی ایران وجود داشته، را بازآفرینی کنیم.

در نوامبر 2005 اولین تلاشها برای برپایی گروهی که بعدها عبدالقادر مراغی نام گرفت آغاز شد و بعد در آپریل 2006 تعداد بیست نفر از موسیقیدانان شروع به کار کردن بر روی قطعات کردند و از سپتامبر 2006 گروه کوچکتری،متشکل از ده موسیقیدان کار را تا کنون ادامه دادند.

گروه "عبدالقادر مراغی" از سازهایی چون: عود،قانون،رباب،کمانچه،تنبور(چهار تار)،نی و دایره تشکیل شده است.نوازندگان دارای تحصیلات عالی موسیقی که بعضی هم مدرک PHD دارند،هستند.

با داشتن پس زمینه کامل از موضوع،دو سال پیش با مطالعه دوباره نوشته های عبدالقادر،کار بر روی تئوری های عبدالقادر را آغاز نمودم.و همچنین بسیاری از نوشته های موجود ترکی،اروپایی و ایرانی درباره این موسیقیدان گرانقدر ایرانی را مطالعه و جمع آوری کرده ام.

حاصل این تلاش چندین ساله،آلبومی به صورت 3 سی دی صوتی که متشکل از 24 قطعه نسبت داده شده به عبدالقادر مراغی،کتابچه ای در مورد موسیقی دوره تیموریان-سبک عبدالقادر-تاریخچه اهنگسازی او و فرم آن و فواصل و ریتمهای موسیقی است.

متن اصلی(به زبان انگلیسی) از وبسایت رسمی گروه عبدالقادر مراغه/محمدرضا درویشی آپریل 2007/ترجمه پرنیان محمدی 14شهریور 1387

چهار مضراب را می توان از قدیمی ترین و مهم ترین ضربی های موسیقی کلاسیک ایران دانست.از نظر تاریخی این واژه اولین بار توسط «فرصت الدوله شیرازی» و در کتاب «بحور الالحان»(تالیف:1283ه.ق)آمده است اما به عقیده «مهدی ستایشگر»در «واژه نامه موسیقی ایران زمین» و «حسن مشحون» در کتاب «تاریخ موسیقی ایران» چهار مضراب ریشه ای بسیار کهن تر دارد و در زمان «عبدالقادر مراغی» نیز با نام «ترجیع» متداول بوده است.در کتاب«جامع الالحان» مراغی ترجیع را اینگونه تعریف کرده است:«ترجیع در اصطلاح مباشران عود و دیگر آلات ذوات الاوتار آن است که بر وتری،سیر نغمات کنند با انگشتها،به اناملی و به هر نقره یا زیادت بر آن وتر زنند،نقره ی دیگر یا زیادت از آن،بر مطلق وتری زنند و ان را لازم دارند و آن چنان بود که نقره بر وتر زیر زنند و نقره دیگر بر وتر بم(وتر راجع) یا یک یک،یا دو دو،یا سه سه،یا چهار چهار یا مختلف،هرچند نقره که ارادت مباشران باشد.»

فرصت الدوله در تعریفی که از چهار مضراب ارایه می دهد اشاره ای به چگونگی آن نمی کند و تنها آن را نوعی آهنگ موسیقی توصیف می کند که نوازنده ساز در دستگاه های مختلف می نوازد تا آواز خوان برای خواندن مهیا شود.

چهار مضراب در موسیقی کلاسیک ایرانی با توجه به تعاریف موجود و از نمونه های قدیمی که امروزه در دست است،دارای خصوصیات زیر است:قطعه ای ضربی با تمپوی بالا و زمان کوتاه که به صورت تکنوازی و بدون همراهی تنبک و معمولا در ابتدای اجرای موسیقی نواخته می شود.ملودی چهار مضراب اکثرا ساده و بر اساس پایه ای که الگوی بسط و گسترش آن قطعه است جریان می یابد.ریتم بیشتر به صورت دو ضربی ترکیبی و گاهی نیز سه ضربی بوده است.

آداب اجرا

طبیعتا چهار مضراب به سبب خصوصیاتی چون ضربی بودن و تمپوی بالا،بهترین شروع در مجالس به شمار می رفته است چرا که علاوه بر جلب توجه حاضرین و دعوت آنها به سکوت و گوش فرا دادن به موسیقی،با اشاره به درجات مهم مقام مورد نظر،آنها را باگوش و ذهن شنوندگان یا خواننده احتمالی آشنا کرده و به قول مولف بحورالالحان،خواننده را برای خواندن مهیا می کرده است.چهار مضرابها گاهی نیز در بین اجرا و معمولا در محدوده ی گوشه های مهم هر دستگاه یا حتی در آخر اجرا(1) نیز دیده می شوند.از دیدگاه جزیی تر نیز چهار مضرابها گاهی قبل،گاهی در میان و گاهی پس از گوشه مربوطه نواخته می شوند.

در اکثر تعاریف چهار مضراب را قطعه ای برای ساز تنها ذکر کرده اند و این در حالی است که امروزه تنظیم چهار مضراب برای گروه بسیار معمول است به طوری که حتی بعد از جریان «مرکز حفظ و اشاعه» و «چاووش» که بازگشتی به موسیقی قدیم ایران رخ داد،شیوه گروه نوازی چهار مضرابها باقی ماند.عدم همراهی تنبک با چهار مضراب نیز تنها به شیوه نوازندگی قدما باز می گردد و در دوره های بعد این امر کاملا معمول است.

هرچند استفاده از واژه مضراب در نام این قطعات ویژگی آن را برای سازهای مضرابی به ذهن متبادر می سازد ولی در حال حاضر ساخت و اجرای چهار مضراب در تمامی سازهای کمانی و بادی مانند کمانچه،ویولون و نی امری رایج به شمار می رود.«ژان دورینگ»بدعت اجرای چهار مضراب با نی را به استاد«حسن کسایی» منتسب دانسته است.

در ردیف های قدیمی تر چهار مضرابها معمولا دارای ساختمان ساده ای هستند که ملودی در آنها بر اساس یک پایه عموما کوتاه و ساده بسط و گسترش می یابد که بیشتر نقش معرفی فضای مدال دستگاه یا گوشه مربوطه را بر عهده دارد.نقش «ملودی-مدل» های مرسوم ردیف در ملودی این قطعات کمرنگ است و ساختار ساده و مشخص آنها امکان بداهه پردازی را محدود می سازد.در چهار مضرابهای این دوره نتهای کشیده و ریز که در اجرای آواز ها بسیار متداول است دیده نمی شود،از دراب،تکیه و یا سر مضرابها کمتر استفاده می شود.نوانس ها اهمیت ندارد و تاکید ها به صورت آکسان بیشتر بر روی نت های ملودیک(2) دیده می شود.از سکوت نیز کمتر و تنها به صورت مکث های کوتاه در آخر جملات استفاده می شود.

با توجه به چهار مضرابهای موجود در ردیف های مختلف و آثاری که از نوازندگان معتبر آن دوران مانند «حبیب سماعی» یا «درویش خان» و سپس «ابوالحسن صبا» روایت شده این گونه به نظر می رسد که شیوه چهار مضراب هایی که در مجالس و به عنوان اجرای زنده نواخته می شده در آن زمان هم با آنچه که در ردیف و بیشتر با تکیه بر جنبه آموزشی آن ارایه می شده است تفاوتهایی داشته و معمولا از تنوع و زمان بیشتری برخوردار بوده است که این موضوع با توجه به اهمیت مقوله بداهه نوازی در موسیقی ایران چندان دور از ذهن به نظر نمی رسد.

از اوایل قرن حاضر که موسیقی ایرانی تا حدودی از موسیقی کلاسیک غرب متاثر می شود و از تئوری های آن بهره می جوید،استفاده از شیوه های گسترش ملودی این موسیقی در ساخت چهارمضرابها نیز دیده می شود و به همین دلیل نیز بعضی پایه ها نقش تم را برای گسترش بازی می کنند و از حالت یک موتیف ساده ریتمیک که در دوره قبل رایج بود به جمله ای ملودیک بدل می شوند.همچنین در این شیوه به مانند موسیقی کلاسیک اروپا،اکثر قطعات از قبل توسط موسیقی دانان آهنگسازی و مکتوب می شود،لذا در هنگام اجرا بداهه پردازی نقش چندانی نمی یابد.

بالا رفتن تنوع ملودیک،ریتمیک و دینامیک(نوانسها)،اهمیت بیشتر ملودی تیپ های ردیف در جمله پردازی،به کار بردن میزان نماهایی مانند دو چهارم که قبلا معمول نبوده است،استفاده کامل از محدوده های صوتی مختلف هر ساز،استفاده از فواصل منفصل و پرش های غیر معمول در شیوه های قدیمی تر،استفاده از دو یا چند پایه در طول یک قطعه و استفاده از نتهای کشیده و ریز،تکیه ها،سرمضرابها،نتهای دوبل و تکنیکهایی چون آرپژ و پاساژ از جمله خصوصیات این چهار مضرابها هستند که اکثرا برای اجرا توانایی تکنیکی بالایی را می طلبند.با این که به نوعی «علینقی وزیری» پرچم دار این شیوه از موسیقی ایرانی محسوب مس شود ولی در زمینه چهار مضراب،«فرامرز پایور» را می توان شاخص ترین چهره دانست.

در شیوه نوازندگانی چون «جلیل شهناز»،«لطف اله مجد»،«فرهنگ شریف»،«رضا ورزنده»،«احمد عبادی» و بسیاری از نوازندگان رادیو در دهه های 20 الی 40 خورشیدی،بداهه رنگ بسیار پر قوتی می یابد و معمولا تکنوازی ها یا همنوازی ها به بداهه نوازی در قالب قطعات چهار مضراب مانند،حول یک یا چند پایه تبدیل می شود که مدت زمان تقریبا زیادی را به خود اختصاص می دهد.ویژگیهای دیگر چهار مضراب در این شیوه را می توان به شرح زیر بیان کرد:

اهمیت دادن به زیبایی ملودی ها در فضای مدال مربوطه،فارغ از الگوهای ملودیک ردیف - استفاده ی بیشتر از گوشه های اصلی و مدال ردیف - تمپوی معمولا پایین تر به نسبت دوره های پیشین – انتخاب سازهای پر طنین و حجیم تر و یا استفاده از تمهیداتی چون خالی کردن زیر ساز سنتور یا به کارگیری دستگاه های صدابرداری برای ایجاد طنین بیشتر یا اکو – فضاسازی با استفاده از صداهای واخوان و کوک های نا معمول به ویژه در ساز تار – استفاده از تکنیکهایی چون مالش ها یا تغییر محل مضراب در تار و آرشه در ویولون،همچنین استفاده از نمدهای کلفت در سر مضرابهای سنتور یا فشار دادن سیم ها و.....

پی نوشت ها:

1-هرمزی،سعید-ردیف سه تار،آواز افشاری-موسسه ماهور دی 1377

2-در چهار مضرابها معمولا نت یا نتهایی ثابت می مانند که در حکم واخوان(پدال) محسوب می شوند و تنها نتهایی که در طول قطعه تغییر می کنند نقش ملودیک دارند.نتهای ملودیک بیشتر بر روی ضربهای اصلی قرار می گیرند.

با اقتباس از مقاله کیوان فرزین_مجله موسیقی فرهنگ و آهنگ شماره 17/مهر و آبان 86

با سپاس بیکران از دوستان خوب و مهربانم....سها و وب گل نازنین....که آدرس این عکسها رو برام فرستادند.

بی نهایت از مهر شما عزیزان سپاسگزارم

               «برای دیدن عکسهای خبرگزاری ایرنا ادامه مطلب را مشاهده نمایید»

پیشتر برخی از همراهان مهربان و همدلم خبر های مربوط به گروه مستان و خواننده جوانش همای را از وبلاگ آوای آسمان پی می گرفتند که به دلیل پذیرفتن مسئولیت این وبلاگ،وبلاگ نام برده از سرویس بلاگفا حذف شد...اکنون بعد از گذشتن چندی از اجرای کنسرت این گروه در رشت در سدد بر آمدم تا گزارشی هرچند کوتاه را برای علاقه مندان به صدای این خواننده جوان بهشت ایران،سرزمین سبز و پر برکتم گیلان جاودان بنگارم.

با سپاس از وبلاگ همای مستان

رشت،سبزه میدان،خیابان بیستون،سه راه معلم و ازدحام جمعیت !!

مردمی که در هوای گرم و شرجی گیلان بلیط به دست منتظر باز شدن در حوزه ی هنری هستند.پس از باز شدن در ، آن ها که از ساعت ها قبل به انتظار ایستاده اند زودتر وارد محوطه می شوند و آن ها که دیر تر آمده اند هنوز در انتظار . . .

 آلونکی آراسته به گلیم های سنتی و ظروفی سفالین که چهارپایه های چوبی و سازهای هنرمندان در آن قرار گرفته اولین چیزی است که پس از ورود به محوطه نظر را جلب می کند.صحنه با تمام وجود بیان می کند که اینجا گیلان است و تا چند لحظه ی دیگر صدای هنرمند گیلانی در فضا خواهد پیچید.

صندلی ها رفته رفته پر می شود و هوا تاریک.

 و مستان می آید ، می آید تا پیام جاودانه اش را به گوش مردم برساند،چه آنها که متعلق به این خطه ی سرسبز هستند و چه آن ها که کیلومترها راه پیموده اند تا شاهد اجرای زنده ی این گروه باشند.

همای می خواند از عشق ، از وطن  ، از جهان ، از خدا و در نهایت از راز دل مردم گیلان به زبان خود آن ها . .

کوتاه از کنسرت

کنسرت گروه مستان به اساتید محترم آقایان علی اکبر لایق و محمد تقی مرتاض هجری به پاس زحمات بی پایان در عرصه ی گرافیک گیلان و همچنین کمک های جبران ناپذیرشان به پرواز همای در سالهایی نه چندان دورتقدیم شد.

متاسفانه در صف طویل پشت درهای حوزه هنری بودند کسانی که به علت تقلبی بودن بلیط هاشان نتوانستند در کنسرت شرکت کنند اما خوشبختانه با مراکزی که از فرصت پیش آمده سوء استفاده کرده و به جمعی از هواداران بلیط های تقلبی فروخته بودند برخورد شد.

و اما اتفاقی بسیار جالب و نادر در شب چهارم کنسرت :  قبل از شروع ترانه های فولکلور گربه ای از بالای دیوار به میان جمعیت رفته و زیر صندلی ها از یک سو به سوی دیگرمی دوید.حضور غیر مترقبه ی این (گربه) در میان جمعیت و همهمه ی مردم همای را به یاد ترانه ای محلی در مورد گربه که مادرش در دوران کودکی برایش می خواند انداخت و همای آن را بداهه خوانی کرد این ترانه چنان شور و اشتیاقی را در مردم ایجاد کرد که گویی شنیدن این ترانه همان قدر غیرمنتظره بوده که حضور آن گربه.تشویق بی پایان مردم نشان داد که این ترانه چنان به دل ها نشسته است که تا سال ها در خاطره ها هم خواهد ماند.

 در شب پنجم همای از بمانی ، همان بزرگ زنی که همای ترانه ی معروف بمانی،بمانی را در وصفش سروده و خواند در کنسرت حاضر شد و همای عاشقانه تر از همیشه از او سپاسگزاری کرد.همچنین حضور مادر بزرگ همای و همخوانی او با گروه در ترانه ی بمانی چنان رابطه ی احساسی با بینندگان برقرار کرد که اشک در چشمان بسیاری حلقه زد .

درآمد کنسرت شب آخر به بیماران سرطانی استان گیلان اختصاص یافت و جمعی از مردم نوع دوست این سرزمین با خرید بلیط هایی به مبلغ دویست و حتی سیصد هزار تومان در این امر خیر با مستان شریک شدند.

 هفت شب سپری شد.شب هایی که صدایی آشنا در آن ها پیچید و برگ ها با آوای دلنشین سازهای مستان زیر نور ماه که آسمان محوطه ی باز حوزه ی هنری را نورباران کرده بود رقصیدند و گاه گاهی چنان سرمست شدند که همچو برگ های پاییزی زیر پای مردم لغزیدند.

همای به زادگاهش آمد،برای مردمش خواند وهرگز از دل این سرزمین و از روح این مردم بیرون نخواهد رفت از آنجا که . . .

تنها صداست که می ماند...

                1                                        2                                        3

             4                                            5                                    6

              7                                      8                                          9   

             10                                     11                                        12

            13                                    14                                         15

            16                                    17                                         18

           19                                     20                                      21

           22                                      23                                         24

            25

                      «برای دیدن عکسها در سایز اصلی روی اعداد کلیک نمایید»

                                                     عکاس:علیرضا سلطانی

                 1                                                  2                                    3

             4                                         5                                                    6

            7                                            8                                                 9

          10                                        11                                                  12

         13                                            14                                                 15

           16                                         17                                               18

            19                                      20                                                21

         22                                        23                                            24

                   «برای دیدن عکسها در سایز اصلی روی اعداد کلیک نمایید»

                                                 عکسها از مریم محمدی

اخبار مرتبط:

اعتراض شجريان به قطع برق در كنسرت گروه دستان

بيژن كامكار: «همايون» نبايد فقط از نام پدرش استفاده كند

درويشي:«همايون شجريان» پدرش را تكرار نمي‌كند

                  نامه همایون شجریان و گروه دستان خطاب به علاقه‌مندان موسیقی

در پی قطع برق و بروز مشکلات در برگزاری کنسرت طی دو روز پایانی اجرای همایون شجریان و گروه دستان، گروه و برگزارکنندگان با انتشار نامه‌ای خطاب به علاقه‌مندان حاضر در سالن از بروز این حواشی عذرخواهی کردند. به گزارش روابط عمومی کنسرت، علیرغم پیگیری‌های جدی شرکت دل‌آواز و تیم برگزاری کنسرت همایون شجریان و گروه دستان به منظور عدم قطع برق در ساعت‌های اجرا، این مشکل در دو روز پایانی برگزاری کنسرت موجب اخلال در روند برپایی برنامه شد. به همین دلیل همایون شجریان و اعضای گروه دستان درنامه‌ای عذرخواهی از کلیه علاقه‌مندان از شکیبایی آنان قدردانی کردند. متن کامل این نامه به این شرح است: دوستان، همراهان و مهربانان عزیزی که یکشنبه و دوشنبه شب در کنسرت حضور داشتید؛ از این که به خاطر قطعی ‌بی‌برنامه برق که در نیمه اول کنسرت رخ داد، سختی کشیدید، پوزش می‌خواهیم. می‌دانید که کنترل این بی‌برنامگی از حوزه اختیارات ما و برگزارکنندگان خارج بود. علی‌ایحال بابت تاخیر در شروع برنامه، گرمای سالن، عدم پخش تصویر از نمایشگر‌ها و کیفیت نامناسب نور صحنه در بخش اول اجرا پوزش می‌خواهیم و از شکیبایی شما سپاسگزاریم. امید است که بخش دوم کنسرت جبران کمبودها را کرده باشد. همایون شجریان و گروه دستان

۰۵ شهریور ۱۳۸۷

خبرگزاری میراث فرهنگی در گزارش خود از کنسرت همایون شجریان و گروه دستان، این اجرا را کنسرتی موفق ارزیابی کرده و نوشته است: «همایون شجریان که نخستین کنسرت خود را به صورت مستقل و بدون حضور پدر در ایران اجرا می کرد، برنامه دومین شب از اجرای خود را بدون تکرار قطعه‌ای و با تشویق و عباراتی همچون"همایون دوست داریم" به پایان برد.»

به گزارش روابط‌عمومی کنسرت، خبرگزاری میراث‌فرهنگی در بخشی از این  گزارش نوشته است: تصنیف «وطن» که به عنوان پایان بخش کنسرت دیشب بر اساس شعر سیاوش کسرایی اجرا می شد، بار دیگر قدرت آهنگسازی فرج پوری را نشان داد. موسیقی سنتی همراه با شعری در سنای وطن که خاطره «ایران ای سرای امید» شجریان بزرگ را که 30 سال قبل بر اساس ملودی «محمدرضا لطفی» خوانده بود زنده کرد. صدای قدرتمند همایون با موسیقی حماسی فرج پوری که در انتهای کنسرت شور فراوانی به جمعیت حاضر بخشید:
وطن وطن
نظر فکن به من که من
به هرکجا غریب وار
که زیر آسمان دیگری غنوده ام
همیشه با تو بوده ام
همیشه با تو بوده ام

مشروح گزارش خبرگزاری مهر را [اینجا] ببینید.

                              روزنامه اعتماد ملی: زهی عشق و زهی شور...!

روزنامه اعتماد ملی در مطلبی با عنوان نگاهی به کنسرت همایون شجریان و دستان نوشت: «اولین شب کنسرت موسیقی گروه دستان به خوانندگی همایون شجریان پس از اتمام تور اروپایی این گروه در تالا‌ر وزارت کشور طنین افکند و خیل عظیم مشتاقان این هنر اصیل را به وجد آورد. »

به گزارش روابط‌عمومی کنسرت، روزنامه اعتماد ملی در بخشی از این  گزارش نوشته است: «در کل باید به جز صدابرداری بی‌نقص گروه صدابردار در شب نخست کنسرت، از هماهنگی گروه دستان و تجربه قرار گرفتن چند ساز کوبه‌ای در کنار کمانچه و تار و بربط به نیکی یاد کرد.»

مشروح گزارش روزنامه اعتماد ملی را [اینجا] ببینید.

                                 «بقیه عکسهای این خبرگزاری را در ادامه مطلب ببینید»

گروه فرهنگي؛ شامگاه پنجشنبه تالار وزارت کشور ميزبان نخستين اجراي همايون شجريان به همراه گروه دستان بود. شجريان پسر در حالي اولين تجربه مستقل صحنه يي را تجربه مي کرد که پدر و استادش در همان روز اول اجرا به تماشاي کار او نشست. وقتي اعضاي سياه پوش گروه دستان روي صحنه ظاهر شدند، همايون شجريان که با پوشيدن جليقه يي روي لباس سياه خود، متفاوت با ديگر اعضاي گروه نشان مي داد براي لحظه يي از صحنه پايين آمد و پدر و مادر خود را در آغوش گرفت و بعد از بوسيدن دست پدر به صحنه بازگشت. بخش اول برنامه با عنوان «قيژک کولي» به ساخته هاي حميد متبسم در مايه دشتي اختصاص داشت که با تصنيفي بر اساس شعري از خود «متبسم» آغاز شد. يکي از جذاب ترين بخش هاي قسمت نخست برنامه مربوط به دونوازي بهنام ساماني و پژمان حدادي بود که به نوعي امضاي گروه دستان محسوب مي شد. در هنگام اين دونوازي که با دو ساز تنبک و کوزه انجام شد تماشاگران چند بار به تشويق اين دو هنرمند پرداختند. بخش دوم برنامه با عنوان خورشيد آرزو در مايه بيات اصفهان به ساخته هاي سعيد فرج پوري نوازنده کمانچه گروه اختصاص داشت. در اين بخش اشعاري از فريدون مشيري، عطار نيشابوري، عراقي و سياوش کسرايي مورد استفاده قرار گرفته بود که در اين ميان تصنيف «وطن» شور و حال ويژه يي در تالار ايجاد کرد. پس از پايان برنامه و ترک صحنه، تشويق حاضران براي اجراي قطعه درخواستي باعث شد که گروه بار ديگر به صحنه بازگردد و درحالي که تماشاگران کنجکاو بودند که چه قطعه يي اجرا خواهد شد همايون شجريان ناگهان خواند؛ مرغ سحر ناله سر کن... که با تشويق و استقبال حاضران در تالار روبه رو شد. البته اين بار مرغ سحر به روايت گروه دستان و همايون شجريان اجرا شد که کمي متفاوت با مرغ سحر آشنا بود. يکي از مهم ترين ويژگي هاي اين برنامه طول مدت و ريتم برنامه بود به گونه يي که به نظر نمي آمد کسي از ميان حاضران تالار را ترک کرده باشد. اگر در ميان کنسرت هاي تابستان ديده شد که گاهي خوانندگان با گروه هايي روي صحنه رفتند که در حد و اندازه هاي آنها نبودند حضور خواننده به گروه مي چربيد و جواب آواز ها در حد و اندازه آواز ها نبود همايون شجريان در همان گام نخست با گروهي روي صحنه رفت که خود از اعتبار و وزن ويژه يي برخوردار بود. اما در سوي ديگر شهر، در کاخ نياوران و همزمان با کنسرت تالار بزرگ کشور پاکو پنيا نوازنده نامي فلامنکو، دومين شب از کنسرت خود را در تهران با اجراي 10 قطعه سپري کرد. به گزارش ايسنا ابتدا پاکو پنيا سه قطعه متفاوت را در دستگاه هاي مختلف فلامنکو اجرا کرد. بعد از اجراي اين قطعات او با سلام و خوشامدگويي به حاضران گفت؛ ترجيح مي دادم به زبان مادري ام يعني اسپانيايي با شما سخن بگويم، ولي به رسم تمام برنامه هاي بين المللي ام با زبان انگليسي حرف مي زنم و مترجم برنامه، حرف هايم را براي شما ترجمه مي کند. او سپس با اشاره به تاريخچه پيدايش موسيقي فلامنکو و قطعات انتخابي خود براي اين برنامه يادآور شد؛ فلامنکو امروزه در تمام دنيا سبک شناخته شده يي است که از اندلس ـ اسپانياي جنوبي ـ آمده است و در گذر زمان و در مواجهه با فرهنگ هاي مختلف مدام تغيير شکل داده و تکامل پيدا کرده و در اين مسير از فرهنگ هاي مختلف تاثيرپذيري داشته است. او در پايان برنامه و بعد از تشويق پرشور حاضران دوباره بر صحنه حاضر شد و يک قطعه انتخابي ديگر را براي تماشاگران نواخت و سپس از آنها خداحافظي کرد. اجراي پنيا در ايران که با اجراهاي اين نوازنده در شيراز آغاز شده بود شب گذشته در تهران هم به پايان رسيد.

منبع:روزنامه اعتماد

فارس:كنسرت «همايون شجريان» تمديد نمي‌شود

  اولین اجرای همایون شجریان به همراه گروه دستان با ادای احترام همایون به پدر و مادر آغاز شد. اولین کنسرت یک خواننده جوان با جمعیتی بالغ بر 3000 نفر استقبال کننده مواجه شد. این اجرا از آینده‌ای متفاوت در موسیقی ایران خبر می‌دهد.

«آلبوم دوم را در ادامه مطلب ببینید» 

اولین شب از کنسرت همایون شجریان و گروه دستان در کنار استقبال چشمگیر علاقه‌مندان موسیقی بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های کشور داشت.

به گزارش روابط عمومی کنسرت، خبرگزاری ایسنا در گزارشی از اولین شب این کنسرت نوشت:«همایون شجریان شامگاه 31 مرداد ماه نخستین کنسرت مستقلش را در ایران با همراهی گروه «دستان» با قطعه «وطن» به پایان برد. شجریان پسر، در ابتدای ورود به صحنه پس از ادای احترام به تماشاچیان، با دیدن پدر خود به پایین صحنه رفت و پدر را در آغوش کشید و سپس به صحنه رفت و برنامه را آغاز کرد.»

مشروح گزارش خبرگزاری ایسنا را [اینجا] ببینید.

خبرگزاری مهر: آواز و پرواز شجریان دوم
در کنار استقبال چشمگیر علاقه‌مندان موسیقی از اولین شب از کنسرت همایون شجریان و گروه دستان، رسانه‌ها نیز با انتشار گزارش‌های مختلفی ابعاد مختلف این کنسرت را متذکر شدند.

به گزارش روابط عمومی کنسرت، خبرگزاری مهر در گزارشی از اولین اجرای همایون شجریان و گروه دستان در تهران نوشت:«پس از پایان تصنیف "وطن" و در پی تشویق های بی امان و تقاضای حاضرین در سالن اعضای گروه موسیقی "دستان" بار دیگر به روی صحنه آمدند و برجای خود نشستند همایون شجریان که فرزند خلفی برای استاد بزرگ آواز ایران است در ادامه راه پدر،تصنیف "مرغ سحر" را با همراهی خوب گروه دستان اجرا کرد و جمعیت حاضر در سالن نیزهم صدا با همایون این تصنیف را خواندند.»

مشروح گزارش خبرگزاری مهر را [اینجا] ببینید.

خبرگزاری فارس: همایون شجریان در حضور پدر درس پس داد
خبرگزاری فارس در گزارشی از اولین شب کنسرت همایون شجریان به همراه گروه دستان به استقبال گسترده علاقه‌مندان موسیقی اشاره کرده و آورده است: «همایون در این اجرا با انتقال تمامی تکنیک‌های آوازی که از پدرش آموخته بود به همگان نشان داد که راه پدر را ادامه داده و می‌دهد.»

به گزارش روابط عمومی کنسرت، خبرگزاری فارس در گزارشی از اولین اجرای همایون شجریان و گروه دستان در تهران نوشت:«شب گذشته اولین اجرای مستقل همایون شجریان با گروه دستان در تالار بزرگ کشور برگزار شد. همایون شجریان با این اجرا درس خود را در پی چند سال آموزش نزد پدر که در طول اجرا در مقابلش نشسته بود پس داد.»

مشروح گزارش خبرگزاری فارس را [اینجا] ببینید.

وقتی همایون از اتاقی که با هم سلام و علیک کرده بودیم بیرون رفت «انرژی مثبت» اولین عبارتی بود که با توافق کامل روی آن تاکید کردیم.خوش برخورد بود و متواضع و این برای ما که بسیار برخورد کرده بودیم با آدمهایی در موقعیت او،نه نایاب که اقلا کمیاب است.همایون شجریان این شانس را داشت که در سنین نوجوانی و اوایل جوانی در بالاترین سطح و در کنار بزرگترین استادان موسیقی ایران نوازندگی کند و قطع یقین درست است که این موقعیت با شانس فرزندی استاد شجریان حاصل شده بود وبه همان یقین می توان گفت که لابد استعداد و تواناییش محرز بود و گرنه هیچکس چهل سال مرارت را خرج جلوه گری پسر نمی کند و استاد هم.این همان نکته ایست که پسر وقتی به اوج پاسخش به سوالی که در ذهن همه می چرخد می رسد،می گوید با این چاشنی اضافه که وقتی یک نفر از سطح بالاتری شروع می کند اگر کارش خوب نباشد از ارتفاع بلندتری سقوط می کند.

آقازاده ها می توانند مغرور باشند بنابر همه دلایلی که هست ،اما وقتی مغرور نیستند خودشان آقا به نظر می رسند و این آهنها را از سایه بیرون می آورد حتی وقتی که شباهتهای ظاهری و کاریشان غیر قابل انکار باشد.

قاعدتا باید الان این گفت و گو را در مورد همکاریتان با دستان شروع کنیم،اما بر می گردیم به عقب تر ،جایی که فکر می کنم نقطه عطف کارتان بود،زمانی که شروع کردید به خواندن.آنهایی که به شما نزدیکتر بودند می دانستند که صدای خوشی دارید،اما استاد شجریان می گفتند همایون هر وقت لازم باشد و به اصطلاح وقتش برسد،می خواند.این نقطه برای خودتان چه نقطه ای بود؟یعنی خودتان به این نتیجه رسیدید که بخوانید یا استاد گفت که شما حالا می توانید بخوانید؟

*این در واقع دو بخش است،یکی مربوط به وقتی است که همخوانی ها شروع شد.شروع این همخوانی ها وقتی بود که کنسرتی داشتیم در آلمان و پدر سرمای شدیدی خورده بود طوری که باید آن کنسرت را کنسل می کردیم!من گفتم شما بیایید روی صحنه ،من با شما می خوانم.پدر پرسید:«از عهده اش بر می آیی؟»گفتم:«بلهومی توانم.»پدر خیلی نگران بود ولی گفت خیلی خب،اینجاها را من می خوانم و اینجاها را هم تو بخوان.وقتی آن کنسرت انجام شد و من خواندم حقیقتش خود پدر هم خیلی متعجب شد.فکر نمی کرد که من تا اینجا پیش آمده باشم.چون خیلی جسته گریخته با پدر کلاس داشتم .بین کلاسهای ما وقفه می افتاد و بنابراین پدر فکر نمی کرد که من اینقدر پیشرفت کرده باشم.از آنجا به بعد ،همخوانی ها شروع شد.

خودتان وقتی این پیشنها را دادید نگران نبودید؟

*خودم وقتی این حرف را زدم بعدش پشیمان شدم.(می خندد) ولی کاری بود که باید انجام می دادم.البته چند سال بعد هم کار مستقل من منتشر شد.تقریبا یک سال قبل از آنکه کار مستقل من منتشر شود، پدر به من می گفت وقتش رسیده باید یک کار مستقل ارائه بدهی اما من می گفتم که نه هنوز می خواهم صبر کنم.بعدا کار با آقای ضرابیان طراحی شد و مجموعه ای با آن فضا و فرم منتشر شد.

برای شما اجرای روی صحنه کاری نداشت و با سن به اصطلاح راحت بودید.            

*بله.من از شانزده سالگی روی صحنه بودم و اتفاقا با همین گروه آوا به کنسرتهای اروپا رفتیم.بعد از آن هم در فرهنگسرای بهمن همان برنامه را اجرا کردیم.

در این کنسرتها همیشه تنبک می زدید یا کمانچه را هم می نواختید؟

*تنها یکدفعه،در کنسرتی که در تالار وحدت برگزار شد،کمانچه زدم.          

چگونه شما به مرز آمادگی رای اجرای صحنه رسیده بودید،اما استاد مطمئن نبود که از عهده اجرای روی صحنه بر می آیید؟

*خیلی سال بود که با پدر کار می کردم،اما این اواخر بین کلاسهای ما وقفه می افتاد و من بیشتر خودم کار می کردموقتی پدر نکته ای را می گفت،می رفتم و ماه ها روی آن کار می کردم و خودم هزار نکته دیگر را دنبال می کردذم.غیر مستقیم می پرسیدم.شاگرد اذیت کنی نبودم که ایشان مجبور شوند یک مطلب را چندین بار برایم تکرار کنند.خودم می رفتم کار می کردم و از کنارش 10 تا سوال هم طرح می کردم.

پیش استادان دیگر هم کار می کردید؟

*نه.

به هر حال بخشی از خوانندگی به ریتم ارتباط دارد و وقتی شما تنبک می زنید،مثل این است که در حال تمرین ریتم هستید.

*من خیلی زود آموختن تنبک نوازی را شروع کردم.تنبک نوازی ،جزو کلاس آوازم نبود ولی می تواند مهم باشد.یک معلم اواز می تواند به شاگردانش پیشنهاد بدهد حتما یک ساز ملودیک مثل پیانو یا سنتور،یک ساز پرده ای و یک ساز ریتمیک را کار کنند.یک خواننده جدا از تمرینهایی که دارد و تلاشهایی که می کند باید درک ریتم و گوش خوب موسیقایی هم داشته باشد.

شما،جایی که بسیاری از آدمهای موسیقی شناس حضور داشتند و در کنار جمعی از استادان موسیقی ایرانی همراه استاد شجریان خواندید و هیچکس خلایی را احساس نکرد اما بعد از آن چهار سال، کنسرت ی آلبوم مجزایی ارائه نکردید.برای یک جوان هنرمند که طبیعتا می خواهد خودش را مطرح کند.این کار ،کار خیلی سختی است.چطور توانستید جلوی تمایلات خودتان را بگیرید؟

*من هیچوقت این عطش را نداشتم و لذتی که از موسیقی می بردم برایم کافی بود.ترجیح می دادم با طمانینه جلو بیایم.

احساس می کردید که برای کامل تر شدن هنوز جا دارید؟

*در واقع همین است.یعنی آدم به تکامل بهتری فکر می کند.من فکر می کردم یک موقعی کار را ارائه بدهم که بتوانم از عهده خیلی از مسائلش بر بیایم.دوست داشتم موقعی کار مستقل ارائه کنم که توانایی این کار را به صورت کامل داشته باشم.     

اینکه پسر استاد شجریان هستید این نگرانی را برای شما به وجود می آورد که کار مستقلتان واکنشهایی متفاوتی در بر داشته باشد.....

*وقتی می خواهید کاری را ارائه بدهید باید برای شنوندتان ارزش قائل شوید.باید برای مردمی که به کار شما علاقه مندند و ارزش و وقت می گذارند که کار شما را گوش کنند،ارزش قائل شوید.اینکه فامیلی من شجریان است،وسواسم را بیشتر می کرد.اینکه خیلی ها فکر می کنند کار برای من راحت تر است،اشتباه است.کار برای من مشکل تر است.چون می دانستم از همان اول مرا با کسی مقایسه خواهند کرد که پنجاه سال فعالیت هنری داشته که واقعا مقایسه نادرستی هم هست.من می خواستم همه چیز درست باشد.دلم می خواست کارم را به مرحله ای برسانم که قابلیت ارائه داشته باشد و بعد از آن سعی کنم که تکمیلش کنم.اینکه شما با عجله کاری را عرضه کنی،ممکن است کار دوم و سومتان ضعف پیدا کند.اگر تصنیفی را بخوانید که نتوانید از عهده اش بر آیید،کارتان پستی و بلندی پیدا می کند.باید به مرحله ای برسی که بتوانی به عنوان یک خواننده حرفه ای کارت را رائه کنی.نباید سبیقه مردم را دست کم گرفت.

                                      «ادامه این بخش را در ادامه مطلب بخوانید»

شرکت دل‌آواز اعلام کرد؛ به منظور جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده و ایجاد تسهیل برای کلیه علاقه‌مندان به حضور در کنسرت همایون شجریان و گروه دستان، فروش فوق‌العاده بلیت کنسرت روز سه‌شنبه 29 مرداد در سامانه اینترنتی فروش بلیت انجام خواهد شد.

علاقه‌مندانی که در این نوبت فوق‌العاده اقدام به خرید بلیت می‌کنند، صبح روز هر اجرا در محل شرکت دل‌آواز بلیت‌های خود را تحویل خواهند گرفت.

درباره چگونگی و زمان پيدايش موسيقی ميان محققان اختلاف وجود دارد ، اما آنچه محقق به نظر می رسد آدمی قبل از آنکه تکلم و صوت را آموخته باشد با هنر موسيقی کم و بيش آشنا بود زيرا وزنها و آهنگها و حتی آواهائيکه از حنجره اش بر می آمد نخستين گامها در راه پيدايش و ظهور موسيقی بود .در اينکه نخست وزن وجود داشت و سپس صوت به وجود آمد ، ترديدی نيست . اما آلات موسيقی نيز به نوبه خود ابتدا از استخوان و سپس از وسائل زهی مانند روده و تارهای گياهی سر انجام از سيم ساخته شد .

موسيقی آدميان نخستی به هر شکل و صورتی که بود جنبه روحانی داشت و وقتی موسيقی به قالب ترکيب در آمد و ريتميک شد باز هم در ستايش و نيايش خدايان و امور دينی به کار افتاد . موسيقی همواره راه کمال پيمود و مراسم مذهبی ، هم موسيقی و هم شعر و رقص و نقاشی را تحت الشعاع خود قرار داد تا اينکه در قرن ششم پيش از ميلاد بوسيله فيثاغورث موسيقی با رياضی در آميخت و قواعد و اصول خاص و دقيقی يافت و نوسانات و فرکانس های آن فرمول ها و محاسباتی پيدا کرد .

موسيقی در نزد هنديان ، چينيان و مردم آشور و سومر سابقه ای طولانی دارد . در اثر اکتشافات باستان شناسی برخی آلات موسيقی را يافته اند که ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ سال سابقه تاريخی دارد. بودائيان اساسآ کتب مذهبی خود را با نوعی موسيقی مي خوانند و آداب مذهبی آنان همراه رقص و آواز است . در زمانی که حماسه های هومر را برای تشجيع سربازان می خواندند عده ای نوازنده بودند که آن اشعار را همراهی می کردند .در تاريخ يهود نيز به داوود و سليمان بر می خوريم که حدود سه هزار سال پيش می زيسته اند ، داوود آوازی خوش داشت و سليمان و پدرش به موسیقی علاقه مند بودند . موسيقی کم کم راه کمال می پيمود. در سال ۹۳۰ ميلادی موسيقی تقسيمات تازه ای يافت و با حروف الفبا اصوات را نشان می دادند تا اينکه سر انجام در سال ۱۴۵۰ ميلادی نت تکميل شد و در چهار خط موازی علائم نهادند (دو ، ر ، می ، فا ، سل ، لا ، سی ) اين تکامل مرهون و نتيجه موسيقی کليسايی بود و بعدها آوازها نيز به اين ترتيب نامگذاری شدند : کوندوکتوس - موتت - روندل و روتا .شواهدی وجود دارد که همراه با پيشرفت موسيقی فولکلوريک و عاميانه و حماسی نيز در خارج از محيط و انحصار کليسا رونقی داشت تا اينکه برخی از موسيقی دانان از آهنگهای عاميانه الهام گرفتند . خلاصه اينکه آواز دسته جمعی (کر‌) به وجود آمد و بالا خره فکر ايجاد ارکستراسيون در قرن هفدهم پديدار گشت .

با پایان یافتن زمان مرحله چهارم بلیت فروشی آنلاین کنسرت همایون شجریان و گروه دستان در ساعت 11 دیروز چهارشنبه 16 مرداد، مهلت تهیه بلیت این کنسرت به پایان رسید.

به گزارش روابط عمومی کنسرت، براساس برنامه ریزی انجام شده، بلیت‌ها طی هفته‌ آینده چاپ و در فاصله یک هفته به کنسرت تحویل علاقه‌مندان خواهد شد. گفتنی است زمان و مکان دقیق تحویل بلیت‌ها متعاقبا برای علاقه‌مندان تهرانی متعاقبا از سوی دل‌آواز اعلام خواهد شد. علاقه‌مندان شهرستانی نیز روز کنسرت بلیت‌ها خود را از شرکت دل‌آواز تحویل خواهند گرفت.

کنسرت همایون شجریان و گروه دستان طی روزهای 31 مرداد، اول، سوم و چهارم شهریور در تالار بزرگ کشور برگزار خواهد شد.

سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

با توجه به استقبال علاقه‌مندان موسیقی در مرحله سوم بلیت‌فروشی کنسرت همایون شجریان و گروه دستان، فرصت رزرو و پرداخت اینترنتی بلیت تا ساعت 11 فردا سه‌شنبه 15 مرداد تمدید شد.

به گزارش روابط عمومی کنسرت، شرکت دل‌آواز ضمن اعلام خبر تمدید مهلت رزرو و پرداخت الکترونیکی بلیت‌های کنسرت متذکر شد، با توجه به محدویت تعداد بلیت‌های باقی مانده تمهیداتی در نظر گرفته شده که سامانه اینترنتی بلیت فروشی بهترین جایگاه و صندلی‌ها را به مراجعه کنندگان اختصاص دهد. از این رو علاقه‌مندانی که برای پیدا کردن جای بهتر در سالن، بلیت‌های رزرو شده خود را لغو و مجددا اقدام به رزرو بلیت می‌کنند، قطعا جای اولیه خود را از دست می‌دهند. لذا به کلیه علاقه‌مندان توصیه می‌شود، اولین رزرو بلیت خود را نهایی کنند تا بهترین مکان باقی مانده در جایگاه مورد نظر را خریداری کرده باشند.

گفتنی است آخرین فرصت برای رزرو و پرداخت الکترونیک بلیت‌های کنسرت همایون شجریان و گروه دستان ساعت 11 فردا سه‌شنبه 15 مرداد است. این کنسرت روز‌های 31 مرداد، اول، سوم و چهارم شهریور در تالار بزرگ کشور برگزار می‌شود.

سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

روزنامه اعتماد، امروز یکشنبه 13 مرداد قسمت اول گفت و گو مفصل خود با همایون شجریان را با چاپ عکسی  در صفحه اول (به عنوان عکس یک) منتشر کرد.

به گزارش روابط عمومی کنسرت، همایون شجریان در آستانه برگزاری اولین کنسرت مستقل خود به همراه گروه دستان در مصاحبه‌‌ای مفصل با روزنامه اعتماد به تشریح اعقاید خود در زمینه موسیقی و همچنین صحبت پیرامون تجربیاتش پرداخت.

در بخشی از این گفت و گو، همایون شجریان در پاسخ به این سوال که «شما فکر می کنید به صدای مستقل و خاص خودتان دست پیدا کرده اید؟»؛ گفته است: «فرم صدای من همان چیزی است که تاکنون شنیده شده است. فرض کنید من بخواهم کاری را در شیوه استاد بنان بخوانم. آن وقت باید در صدای خود تغییر ایجاد کنم و سراغ صدای ساختگی بروم. صدا ساختن یعنی صدا را به یک شکل دیگر تغییر دادن؛ چیزی مثل تقلید صدا.  زمانی که روی شیوه های مختلف کار می کردم، چند و چون این تغییر صدا دادن و صدا ساختن ها را تا حدودی پیدا کرده بودم. البته در جاهایی هم با توجه به طبیعت صدای هر فردی دیگر امکان این صدا ساختن وجود ندارد اما آنچه برایم محرز شده این است که اگر بخواهم خودم باشم و با صدای خودم بخوانم، جنس صدای من همین است که تاکنون خوانده ام و نمی توانم آن را کاری بکنم.»

متن کامل بخش اول این مصاحبه را در ادامه مطلب می خوانید. لازم به ذکر است قسمت دوم این گفت و گو روز سه شنبه 15 مرداد در روزنامه اعتماد به چاپ می‌رسد.

موقعیت عجیبی است....فرزند بزرگترین آواز خوان ملتی بودن و قدم در راه پدر گذاردن.همایون شجریان اگرچه فرزند با استعداد و نخبه بزرگترین خواننده تاریخ ایران یعنی یک شجریان دیگر است،اما سودای همایون بودن هم در سر دارد.حرکت او به سمت تنبک نوازی،که از همان کودکی آغاز شد و در شانزده سالگی به عضویتش در گروه آوا و همراهی با صدای پدر و سنتور همسر خواهر هنرمندش یعنی پرویز مشکاتیان انجامید،در همین امتداد قابل ردیابی است.از سوی دیگر،حرکت پر شتاب و قدرتمند او و پیگیری فعالیتهای پدر در عین تلاش برای حرکت در مسیرهای تازه تر باعث شده کمتر کسی انگ تقلید صرف پدر را به او بچسباند.چه،حرکت در مسیر فعالیت بزرگترین آواز خوان تاریخ موسیقی ایران،به خودی خود،نقطه ضعفی محسوب نمی شود.چه بسا،شکل گیری هر مکتبی نیاز به رهروانی دارد که هم صاحب مکتب را درک کرده باشند و هم بتوانند با توجه به قوه خلاقه خود،این مکتب را بارور و جامه ای نو بر تن سبک مراد خود کنند و پس از آن نیز به قالب شخصی و ویژه خود دست یابند.از سوی دیگر،امروز خوانندگان فراوانی را می بینیم که حتی در تحریرهای خود نیز ارتعاشات حنجره شان را دم به دم از محمدرضا شجریان گرفته اند.با این حال،ارائه آلبومهای مستقل همایون از "نسیم وصل" تا " با ستاره ها" در طول پنج سال گذشته،که رکورد هر سال یک آلبوم را به نام او ثبت کرد،نشان می دهد که اراده ویژه ای از سوی پدر و پسر در حال پیگیری است تا خواننده جوان و نخبه کشور هم همایون باشد و هم شجریان.

هم با پدر تا فراسوی مرزهای سرزمین مادری هم آوایی می کند و به عنوان جانشین خلف پدر مطرح می شود تا دنیا بداند که نام بزرگ شجریان همچنان در هنر ایران پاینده می ماند و هم طولانی ترین تصنیف تاریخ موسیقی ایران را در کنار بزرگی چون محمدرضا درویشی در حافظه موسیقیایی وطن ثبت می کند.این موضوع واقعیت دارد که وقتی مخاطب، در اجرای زنده شجریان و فرزندش،چشمانش را می بندد و به حرکات لب خواننده توجه نمی کند،در برخی مواقع،تشخیص اینکه صدا متعلق به پدر است یا پسر برایش دشوار می شود،اما این نه تنها نقطه ضعف پسر نیست که حرکت او به سوی کمال پدر را به نمایش می گذارد.به واقع شجریان عموم سنتهای آوازی را گذرانده و چکیده تاریخ آواز ایران است و این چنین است که هر صدای جدیدی مجبور می شود از بزرگراه شجریان عبور کند.اما همایون،سعی می کند تا همه چیز را از پدر بیاموزد و در کنسرتها هم تلاشی نمی کند تا از سایه پدر به در آید.شخصیت محجوب و متواضع او همچنان اجازه نمی دهد تا در حضور پدر از توانایی های خود بگوید:"اگر از این به بعد فعالیتهای انفرادی ام را شروع بکنم،با چالش احساسی بزرگی روبرو می شوم،چون وقتی با پدر هستم،پشتم گرم است."

پس از برگزاری کنسرتهایی با گروه دستان در اروپا،حضور مستقل از پدر را تجربه کرد و برای سختگیرهای وطنی که قرار است چند هفته دیگر ،طنین خوش صدای او را بدون همراهی پدر بشنوند، تمرین جدی و محک محکمی را به سلامت گذراند.

او اما،امید پدر،امید موسیقی و امید ایران است.........چه برخی خوششان بیاید و برخی نه!

تنش به ناز طبیبان نیازمند مباد .....

«با اقتباس از مقاله مجید رئوفی/شهروند امروز»

مردم هنردوست و هنرپرور کردستان ، که از ماهها قبل به انتظار حضور استاد شجریان نشسته بودند ، در آخرین روزهای تیرماه ، دل به آواز استاد دادند .

استاد شجریان از ماهها قبل ، توسط ، هیرو ابراهیم احمد ، بانوی اول عراق (فرزند ابراهیم احمد ، از نویسندگان و بزرگان کرد و همسر جلال طالبانی ، رییس دولت عراق ) و تعدادی از هنرمندان کرد ، به کردستان دعوت شده بود . اما به دلایلی از جمله بیماری استاد ، این سفر به تعویق افتاد .

با این حال ، هفته گذشته ، استاد شجریان ، به همراه گروه آوا ، دو شب کنسرت باشکوه را در سلیمانیه به یادگار گذاشتند  این کنسرت با استقبال کم نظیر مردم کرد ، روبرو شد . آنگونه که در سالن 1600 نفری ، حدود 2000 نفر ، حضور داشته اند و همین تعداد ، هم بیرون از تالار ، در تلاش ورود به سالن بوده اند .

کنسرت در تالار هنر سلیمانیه برگزار شده است واجرای استاد شجریان ، نخستین برنامه و به گونه ای افتتاحیه این تالار بوده است .

ترکیب و ترتیب قطعات این کنسرت ، به مانند کنسرت سال گذشته استاد در تهران بوده است . تماشاگران ، در پایان این کنسرت ، "مرغ سحر" را از استاد خواسته اند . و جالب تر آنکه ، مرغ سحر را همراه با استاد خوانده اند .

هنرمندان ، مطبوعات ، و تلویزیون های کردستان ، حضور استاد را غنیمت شمردند . آنگونه که ، استاد در این سفر چند روزه به کردستان ، از شبکه kurdsat بازدید و فعالیت هنرمندان کرد را از نزدیک نظاره کردند .

در اینجا ، برای اینکه پوشش خبری بهتری ، از حضور استاد در سلیمانیه ترتیب داده باشیم ، گزارش تصویری شبکه های ماهواره ای kurdsat  و voa  را به همراه تعدادی از عکسهای کنسرت در سلیمانیه را به شما تقدیم می کنیم .

دریافت کنید :

گزارش ویدئویی شبکه kurdsat از کنسرت سلیمانیه

گزارش تلویزیون صدای آمریکا voa از کنسرت سلیمانیه

مجموعه عکسهای خبرگزاری مهر از کنسرت سلیمانیه

منبع:وبلاگ دل آواز(موسیقی ملی ایران)

شهر آشوب یک 

شهر آشوب دو 

شهر آشوب سه

منبع وبلاگ سرای مهر

 به گزارش روابط عمومی کنسرت، در حالی که به منظور جلوگیری از ایجاد تراکم کاربران روی سرورهای بانک‌ها، جهت پرداخت الکترونیکی مبالغ بلیت‌های کنسرت همایون شجریان، برای هر یک از علاقه‌مندان زمان‌بندی مشخصی در نظر گرفته شده بود اما با تلاش گردانندگان سامانه فروش بلیت کنسرت، این دسته از افراد می‌توانند در هر لحظه از شبانه روز تا ساعت 16 روز شنبه 5 مرداد برای پرداخت و قطعی کردن بلیت خود به سامانه بلیت فروشی و سایت بانک‌ها مراجعه کنند.

گفتنی است، بلیت‌هایی که در مهلت تعیین شده، خرید آنها نهایی نشود، کنسل شده تلقی می‌شود و از ساعت 12 روز یکشنبه مجددا برای فروش در سامانه فروش بلیت قرار خواهد گرفت.

همچنین به منظور ایجاد تسهیل برای کلیه علابا تلاش گردانندگان سامانه فروش بلیت آنلاین کنسرت همایون شجریان و گروه دستان از ساعت 21 و 30 دقیقه روز چهارشنبه دوم مرداد، علاقه‌مندان می‌توانند در هر ساعت شبانه‌روز پرداخت الکترونیکی مبلغ بلیت‌های رزرو شده خود را انجام دهند.قه‌مندان، راهنمای تصویری پرداخت اینترنتی وجه بلیت‌ها در بخش پرداخت سامانه فروش و سایت دل‌آواز بلیت قرار گرفته و شیوه پرداخت هر یک از بانک‌ها به طور جداگانه تشریح شده است.

کنسرت همایون شجریان و گروه دستان طی روزهای 31 مرداد، اول، سوم و چهارم شهریور در تالار بزرگ کشور برگزار می‌شود.

منبع:سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

بلیت‌های کنسرت همایون شجریان تمام شد
بلیت‌های لغو شده ششم مرداد فروخته می‌شود
با فروش آخرین قطعه بلیت کنسرت همایون شجریان و گروه دستان در ساعت 20 و 54 دقیقه روز سه‌شنبه اول مرداد ماه، بلیت‌های این کنسرت به اتمام رسید و بلیت‌های کنسل شده در روز یکشنبه 6 مرداد برای فروش عرضه می‌شود.

به گزارش روابط عمومی کنسرت، بلیت‌های کنسرت همایون شجریان و گروه دستان درحالی به اتمام رسید، که از ساعات ابتدایی آغاز به کار سامانه بلیت فروشی کنسرت با استقابل علاقه‌مندان مواجه بود و بلیت‌های 35 هزارتومانی کنسرت ظرف کمتر از 5 دقیقه به اتمام رسید.

علاقه‌مندانی که موفق به رزور اینترنتی بلیت شده‌اند تا ساعت 16 روز شنبه پنجم مرداد (طبق زمان‌بندی اعلام شده) فرصت دارند تا با پرداخت اینترنتی، خرید بلیت خود را قطعی کنند. بلیت‌هایی که در مهلت تعیین شده، خرید آنها نهایی نشود، کنسل شده تلقی می‌شود و از ساعت 12 روز یکشنبه مجددا برای فروش در سامانه فروش بلیت قرار خواهد گرفت.

گفتنی است به منظور ایجاد تسهیل برای کلیه علاقه‌مندان، راهنمای تصویری پرداخت اینترنتی وجه بلیت‌ها در بخش پرداخت سامانه فروش بلیت قرار گرفته و شیوه پرداخت هر یک از بانک‌ها به طور جداگانه تشریح شده است.

کنسرت همایون شجریان و گروه دستان طی روزهای 31 مرداد، اول، سوم و چهارم شهریور در سالن بزرگ کشور برگزار می‌شود.

منبع:سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

****************************************

گزارش تصویری کنسرت استاد شجریان و گروه آوا در سلیمانیه(خبرگزاری مهر)

1        

2

3

4

منبع: سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

به منظور تسهیل در تهیه بلیت و توزیع وسیع‌تر، فروش بلیت کنسرت «همایون شجریان» و گروه دستان از روز اول مرداد ماه تنها از طریق سایت فروش بلیت‌های کنسرت [www.shajarianconcert.com] آغاز خواهد شد و پرداخت هزینه بلیت‌ها تنها به صورت اینترنتی (Online) انجام می‌شود. از آنجا که کلیه مراحل فروش بلیت به صورت آنلاین برنامه‌ریزی شده، متن راهنمای زیر برای آشنایی بیشتر شما عزیزان و کاهش مشکلات در زمان خرید بلیت تهیه شده است، خواهشمند است متن را به دقت مطالعه نموده و موارد لازم را انجام دهید.

فروش بلیت از ساعت 12 ظهر روز سه‌شنبه 1 مرداد 1387 آغاز می‌شود. [تنها از طریق سایت اینترنتی خرید بلیت]
 

به طور کلی اقدامات لازم برای خرید بلیت در سه بخش کلی انجام می‌شوند:

بخش یکم – مقدمات خرید (کارهایی که می‌توان قبل از روز 1/5/1387 انجام داد)

بخش دوم - رزرو بلیت (شامل انتخاب نوع بلیت، روز برگزاری و تعداد بلیت که از ساعت 12 ظهر روز 1/5/1387 آغاز می شود)

بخش سوم – پرداخت بهای بلیت (این مرحله بر اساس نوبت بندی که در پایان مرحله رزرو اعلام خواهد شد، انجام می شود)

علاقه مندان محترم توجه فرمایید برای این کنسرت ابتدا بلیت رزرو ‌شده و سپس نوبت بندی پرداخت تعیین و اعلام می گردد، پرداخت بهای بلیت باید در زمان تعیین شده انجام شود.

بخش اول (مقدمات خرید) فقط برای تسریع در زمان رزرو بلیت و کاهش خطا در روز 1/5/1387 است.

توصیه می‌شود برای کاهش مشکلات  اقدامات بخش مقدمات خرید را از همین امروز انجام دهید.

بخش یکم – مقدمات خرید

کارهای این بخش از دو مرحله اصلی تشکیل شده‌اند:

مرحله 1 - ورود اطلاعات فردی

مرحله 2 - تهیه کارت بانکی برای خرید اینترنتی (Online)

پس از انجام مراحل 1 و 2 باید روز (1/5/1387) به سایت اینترنتی فروش بلیت مراجعه نموده و اقدام به خرید بلیت نمایید.

در ادامه نکات مهم مربوط به هر مرحله را می‌خوانید.

مرحله 1 - ورود اطلاعات فردی

در این مرحله مشخصات فردی و کاربری خود را وارد می‌کنید. عزیزانی که برای کنسرت های تهران (مرداد 1386 - تیر 1387) یا کنسرت اصفهان (آبان 1386) اطلاعات فردی خود را وارد نموده‌اند نیازی به ورود دوباره اطلاعات ندارند. این دوستان در صورت نیاز می‌توانند اطلاعات خود را ویرایش نمایند.

توجه: ورود اطلاعات در این مرحله هیچ حقی در خصوص خرید بلیت ایجاد نمی‌کند. برای خرید بلیت باید روز 1/5/1387 به سایت اینترنتی فروش بلیت مراجعه نموده و مراحل لازم را انجام دهید.

1-     از آنجا که فروش بلیت در فضای مجازی اینترنت انجام می گردد برای تحویل بلیت باید هویت خریدار واقعی احراز گردد. کسانی که به هر دلیل شماره ملی خود را اشتباه وارد نموده باشند، هنگام تحویل بلیت دچار مشکل خواهند شد. برای اطمینان از درستی شماره ملی خود حتما پیش از روز 1 مرداد به سایت مراجعه نموده و در صورت نیاز شماره ملی خود را اصلاح نمایید.

2-     بلیت‌های صادره پس از تطابق مشخصات فردی خریدار با کارت شناسایی معتبر و شماره ملی (متعلق به خریدار اصلی که اطلاعات خود را در سایت وارد نموده است) تحویل داده می‌شود. از این رو باید مشخصات فردی کامل و با دقت وارد شوند.

3-     مشخصات فردی شما کاملاً محرمانه تلقی شده و نزد دل‌آواز محفوظ می‌ماند.

4-     نام، نام خانوادگی و آدرس باید با حروف فارسی و درست وارد شوند.

5-     به هنگام ثبت کد ملی و کد پستی و آدرس ایمیل دقت کنید. نیازی به وارد کردن خطوط تیره‌ای که در شماره کد پستی وجود دارد، نیست و شماره کدپستی و کد ملی را بدون فاصله ثبت کنید.

6-     بدیهی است بدلیل فروش اینترنتی که به صورت مجازی می‌باشد برگزار کننده کنسرت نیاز به احراز هویت خریدار دارد و در موقع تحویل، مشخصات خریدار با مدارک مراجعه کننده (کارت ملی، گواهینامه و پاسپورت جدید که شماره ملی در آن درج گردیده) به دقت کنترل می‌شود و عدم تطابق موجب ابطال بلیت خریداری شده خواهد شد ، لذا خواهشمند است نسبت به اصلاح مشخصات اقدام فرمایید تا در موقع تحویل بلیت با مشکل مواجه نشوید.

7-     بعد از ثبت مشخصات نام کاربری (Username) و رمز عبور (Password) به آدرس ایمیل‌تان ارسال می‌شود. به طور معمول نام کاربری شما عبارت از همان آدرس ایمیل است. رمز عبور نیز توسط خود سایت مشخص می‌شود. کسانی که علاقمند هستند رمز عبور خود را تغییر دهند و مشخصه ساد‌تری برای خود درنظر بگیرند می‌توانند بعد از دریافت رمز عبور اقدام به تغییر آن کنند.

8-     برای مراجعات بعدی مشخصات کاربری خود (آدرس پست الکترونیکی و رمز عبور) را حتما به خاطر بسپارید.

9-     در صورت اشتباه در ورود اطلاعات می‌توانید پیش از روز (1/5/1387) به سایت اینترنتی کنسرت مراجعه و آنها را اصلاح کنید.

10-زمان و مکان تحویل بلیت پس از پرداخت بهای بلیت به عزیزان اعلام خواهد شد.

11-عزیزانی که از شهرستان‌ها اقدام به خرید بلیت می‌نمایند، می‌توانند بلیت‌های خود را روزهای برگزاری کنسرت در تهران دریافت کنند. زمان و مکان توزیع بلیت به زودی از طریق سایت به اطلاع شما خواهد رسید.

12-عزیزانی که با ثبت اشتباه پست الکترونیک خود قادر به ثبت کد ملی صحیح نمی‌باشند می‌توانند با ارسال نامه الکترونیک به آدرس info@delawaz.ir و concert@raysaz.com با درج نام و نام خانوادگی و کد ملی و شماره تماس نسبت به ابطال مشخصات اقدام و مجددا ثبت نام نمایند.

13-توجه فرمایید از آنجا که تعداد نامه‌های ارسالی سایت دل‌آواز زیاد است ممکن است نامه ارسالی در Bulk mail، Junk mail یا Spam صندوق پست الکترونیک شما قرار گرفته باشد.

مرحله 2 - تهیه کارت بانکی برای خرید اینترنتی (Online)

پرداخت هزینه بلیت بصورت اینترنتی (Online) انجام می‌شود. برای انجام این کار می‌توانید به یکی از 4 روش زیر عمل کنید.

1-     اگر کارت یکی از بانک‌های اقتصاد نوین، پارسیان، سامان یا ملت را دارید:

کارت‌های این بانک به صورت پیش‌فرض قابلیت خرید اینترنتی را دارند. کافی است به یکی از دستگاه‌های خودپرداز (ATM) بانک خود مراجعه نموده و گزینه  “ تغییر رمز اینترنتی” را انتخاب کرده و رمز اینترنتی خود را تغییر دهید.

با همراه داشتن کارت و رمز اینترنتی، کد CVV2 و تاریخ انقضای کارت (که روی کارت شما نوشته شده است یا دستگاه خودپرداز به شما اعلام می‌کند) می‌توانید روز 1/5/1387 بلیت‌های کنسرت را خریداری نمایید.

توجه: رمز اینترنتی و رمز کارت (که در دستگاه‌های خودپرداز استفاده می‌کنید) می‌توانند متفاوت از هم باشند.

برای اطلاعات بیشتر به سایت اینترنتی بانک‌ها مراجعه فرمایید.

دارندگان کارت بانک ملت برای آگاهی از روش دریافت رمز اینترنتی و کد CVV2 اینجا را کلیک کنند.

2-     اگر یکی از کارت‌های بالا را ندارید:

اگر کارت یکی از بانک‌های اقتصاد نوین، پارسیان، سامان و ملت را ندارید برای خرید اینترنتی باید با مراجعه به یکی از شعب این بانک‌ها  “کارت خرید یا کارت هدیه” را نقداً خریداری نمایید. با خرید این کارت کلیه اطلاعات لازم برای خرید اینترنتی به شما ارایه می‌شود. لطفاً راهنمای همراه کارت را با دقت مطالعه فرمایید. این کارت‌ها در قیمت‌های مختلف عرضه می‌شوند و مانند تمام کارت‌های بانکی در تمام دستگاه‌های خودپرداز شتاب و POSهای فروشگاه‌ها قابل استفاده هستند.

توجه 1: اضافه مبلغ کارت‌های خریداری شده در کارت شما باقی مانده و می‌توانید از دستگاه‌های خودپرداز شتاب نقداً دریافت کنید.

توجه 2: وجه مورد نیاز برای خرید بلیت تنها با استفاده از یک کارت بانکی قابل پرداخت می‌باشد بنابر این بر اساس بهای بلیت های رزروی خود کارت بانکی تهیه نمایید. برای مثال اگر بهای بلیت های شما 000/250/1 ریال باشد باید فقط یک کارت بانکی با حداقل موجودی 000/250/1 ریال تهیه نمایید.

توجه 3: برای مشاهده بهای بلیت‌های کنسرت و محدودیت تعداد خرید متن بخش دوم را در ادامه به دقت مطالعه نمایید.
 

توصیه می‌شود جزییات مراحل خرید اینترنتی را که در متن بخش دوم شرح داده شده است، به دقت مطالعه نمایید.

بخش دوم – رزرو بلیت

1-     از ساعت 12 ظهر روز 1/5/1387 با مراجعه به سایت دل‌آواز و وارد کردن آدرس پست الکترونیکی و رمز عبور، گزینه انتخاب بلیت را انتخاب نموده و اقدام به انتخاب و رزرو بلیت نمایید.

توجه: کسانی که تا روز 1/5/1387 اقدام به وارد کردن اطلاعات فردی ننموده‌اند، می‌توانند در همان روز اطلاعات خود را وارد نمایند که البته این کار نیاز به زمان و دقت بیشتری دارد.

2-     بخش انتخاب بلیت از سایت ساعت 12 ظهر روز یکم مرداد 1387 راه‌اندازی خواهد شد و پیش از زمان اعلام شده امکان دسترسی به این قسمت از سایت وجود ندارد.

3-     کسانی که اطلاعات فردی خود را وارد ننموده باشند نمی‌توانند وارد این مرحله شوند.

4-     کسانی که در زمان اعلام شده (حداکثر تا ساعت 16 روز شنبه 5 مرداد) موفق به پرداخت بهای بلیت نشوند رزرو بلیت آنها باطل گردیده و دوباره در اختیار علاقه مندان قرار خواهد گرفت.

5-     بهای بلیت‌های کنسرت به این شرح است:

6-     هر نفر می‌تواند حداکثر 5 بلیت خریداری نماید. مثلا شما می‌توانید یک عدد بلیت 000/250 هزار ریالی برای شب دوم و دو عدد بلیت 000/300 ریالی برای شب چهارم و دو عدد بلیت 000/350 ریالی برای شب اول به بلیت‌های انتخابی خود اضافه نموده و رزرو بلیت را به پایان برسانید. سپس در نوبت اعلام شده اقدام به پرداخت مبلغ کل بلیت‌ها نمایید. (برای این کار پس از انتخاب بلیت از کلید “افزودن بلیت” استفاده نمایید)

7-     پس از پایان رزرو بلیت مشخصات بلیت های اختصاص داده شده به شما نشان داده می شود. دقت کنید اگر صندلی ها کنار یکدیگر نیستند می توانید بلیت ها را حذف نموده و دوبار بلیت انتخاب و رزرو نمایید.

8-     توجه: برگزار کننده کنسرت تلاش خود را برای تحویل بلیت‌های سریال (صندلی‌های کنار هم) به خریداران محترم انجام می‌دهد اما هیچ تعهدی در این خصوص ندارد.

بخش سوم – پرداخت بهای بلیت

1-     پس از پایان رزرو بلیت نوبت پرداخت بهای بلیت به شما اعلام می گردد. برای پرداخت بهای بلیت با استفاده از کارت های بانکی باید در یکی از زمان های اعلام شده به سایت اینترنتی کنسرت (www.shajarianconcert.com) مراجعه نموده و به گزینه “مشاهده بلیت” مراجعه نموده و کلید “تایید و پرداخت” را فشار دهید.

2-     پس از انتخاب کلید “تایید و پرداخت” به صفحه انتخاب بانک برای انجام مراحل پرداخت بهای بلیت منتقل می‌شوید. در این صفحه لیست اسامی بانک‌های چهارگانه طرف قرارداد (اقتصاد نوین، پارسیان، سامان یا ملت) را می‌بینید که با توجه به کارت بانکی که در اختیار دارید یکی از بانک‌ها را انتخاب نمایید.

3-     پس از انتخاب بانک به طور خودکار به صفحه پرداخت اینترنتی بانک انتخابی منتقل می‌شوید تا مبلغ کل را پرداخت نموده و خرید قطعی بلیت‌ها را به پایان برسانید. پس پرداخت حتما به سایت فروش بلیت بازگردید و وضعیت بلیت خریداری شده خود را ملاحظه فرمایید.

دقت کنید پس از انتقال به صفحه بانک، فرآیند پرداخت توسط بانک انجام می‌شود و گروه برگزاری کنسرت هیچ مسولیتی در خصوص مشکلات احتمالی بانک‌ها نمی‌پذیرد.

4-     بهای بلیت ها را نمی توان از طریق دستگاه های خود پرداز بانک ها پرداخت نمود و تنها از طریق سایت اینترنتی کنسرت (www.shajarianconcert.com) قابل پرداخت است.

5-     کسانی که در زمان اعلام شده (حداکثر تا ساعت 16 روز شنبه 5 مرداد) موفق به پرداخت بهای بلیت نشوند رزرو بلیت آنها باطل گردیده و دوباره در اختیار علاقه مندان قرار خواهد گرفت.

بخش چهارم – تحویل بلیت

1-  با انجام موفقیت‌آمیز پرداخت در صفحه اینترنتی سایت فروش خلاصه مشخصات فردی و بلیت‌های خریداری شده را می‌بینید. خواهشمند است این صفحه را چاپ نموده یا اطلاعات آن را یادداشت نمایید و برای تحویل بلیت همراه خود بیاورید. همراه داشتن کد بلیت برای تحویل الزامی است.

2-  زمان و مکان توزیع بلیت به زودی از طریق سایت به اطلاع شما خواهد رسید. جهت دریافت بلیت با در دست داشتن کارت شناسایی معتبر (متعلق به خریدار و شماره ملی درست)  به مکان توزیع مراجعه کنید. (می توانید برای دریافت بلیت نماینده خود را با همراه داشتن کارت معتبر خریدار اصلی به محل تحویل بلیت بفرستید)

توجه: به کسانی که شماره ملی خود را اشتباه وارد نموده باشند، بلیت تحویل داده نخواهد شد.

3-  بلیت های عزیزان شهرستانی روزهای برگزاری کنسرت در شرکت دل آواز تحویل داده خواهد شد.

نکته های کلی

1-  از ورود کودکان زیر 10 سال جلوگیری خواهد شد. خواهشمند است از همراه آوردن این عزیزان خودداری فرمایید.

2-  بلیت های صادره دارای بارکد می باشند و در زمان ورود با دستگاه بارکدخوان کنترل می شوند. بلیت هایی که به هر دلیل مخدوش شده باشند یا از آنها کپی تهیه شده باشد، مجاز به ورود نمی باشند، لذا خواهشمند است بلیت‌های خود را فقط از طریق سایت فروش بلیت تهیه کنید.

3-  بلیت هایی که بهای آنها در مهلت پرداخت پرداخت نشده باشد از رزرو خارج شده و دوباره (ساعت 12 ظهر روز یک شنبه 6 مرداد) برای فروش به علاقه مندان روی سایت قرار خواهد گرفت.

منبع:شرکت فرهنگی هنری دل آواز

درود:

به پیشنهاد آنیتای عزیزم،مصاحبه با خانم فرخنده گل افشان (مادر همایون شجریان عزیز) رو  در این پست میذارم.....

عکسها:خانه هنرمندان-خبرگزاری پانا

 عکسها:ایسکا-موج باشگاه خبرنگاران

عکسها:ایسنا-جام جم-برنا

عکسها:ایسنا-جام جم-برنا

عکسها:فرهنگ و آهنگ - خبرگزاری فارس-خبرگزاری مهر- سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

به گزارش خبرنگار موسيقي فارس، در يك نشست رسانه‌اي كه صبح امروز با حضور همايون شجريان، حسين بهروزي‌نيا نوازنده بربت، سعيد فر‌ج‌پوري نوازنده كمانچه و محمد رفيعي مدير كنسرت در خانه هنرمندان ايران برگزار شد، فرج‌پوري به تشريح برنامه كنسرت گروه دستان پرداخت و گفت:اين كنسرت از 31 مرداد و 1 تا 4 شهريور در دو بخش برگزار مي‌شود. در بخش اول كه در دستگاه دشتي است، قطعاتي را بر اساس اشعاري از شفيعي كدكني و غزليات سعدي به آهنگسازي حميد متبسم اجرا خواهيم كرد.
وي افزود:در بخش دوم نيز قطعاتي از ساخته‌هاي خودم را در مايه اصفهان با اشعاري از حافظ ،عطار نيشابوري ،سياوش كسرايي و فريدون مشيري مي‌نوازيم.
اين نوازنده كمانچه در خصوص انتخاب همايون شجريان به عنوان خواننده گروه دستان بيان داشت:گروه دستان در روند كاري‌اش با خوانندگان زيادي از جمله ناظري،بسطامي ،بيژن كامكار ،صديق تعريف و ديگران كار كرده است. اين بار نيز با مشورت اعضاي گروه و بررسي‌هاي همه‌جانبه همايون را به عنوان خواننده گروه انتخاب و كنسرتهايي را با موفقيت در خارج از كشور برگزار كرديم كه البته فكر مي‌كنيم كنسرت تهران هم همينطور خواهد بود.
در ادامه اين نشست، همايون شجريان با بيان اينكه افتخار مي‌كنم كه با گروه دستان همكاري دارم،اظهار داشت:از آنجايي كه اجراي ما در تهران تكرار كنسرت‌مان در تور آمريكا و اروپا است، از هم اكنون در تلاش هستيم تا با گرفتن مجوز، يكي از كنسرت‌هاي اروپايي را كه ضبط صحنه‌اي شده‌اند، در قالب آلبوم موسيقي همزمان با كنسرت و يا با اختلاف چند روزه منتشر كنيم تا مخاطبان قبل از كنسرت با فضاي كار آشنا شوند.

انتشار آثار گروه عبدالقادر مراغه‌اي در قالب آلبوم موسيقي
------------------------------------------------------------------------
وي در خصوص فعاليت خود با گروه عبدالقادر مراغه‌اي گفت: ما منتظريم آثاري را كه با گروه عبدالقادر به سرپرستي محمدرضا درويشي ضبط كرده‌ايم، به زودي در قالب آلبوم موسيقي منتشر كنيم.
همچنين قرار است در صورت امكان كنسرتي را يا در داخل و يا خارج از ايران با اين گروه برگزار كنيم.اما به عقيده من قبل از كنسرت بايد اثر منتشر شود تا مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار كنند.

برگزاري كنسرت‌هاي مستقل به معناي جدا شدن از پدرم نيست
-------------------------------------------------------------------------------------
اين خواننده در خصوص جدا شدن از محمدرضا شجريان و اجراهاي مستقل بيان داشت:من هم با پدر و هم با گروه‌هاي ديگري كنسرت برگزار مي‌كنم، به طوري كه بعد از كنسرتم با گروه دستان به همراه پدر و گروه آوا تور آمريكا و كانادا را برگزار كرديم و قرار است طي هفته‌هاي آينده كنسرت‌هايي را در كردستان عراق داشته باشيم.
وي با بيان اينكه برگزاري كنسرت‌هاي مستقل به معناي جدا شدن از پدرم نيست، اظهار داشت:هر زمان گروه آوا كنسرت داشته باشد من نيز در كنار پدر حضور دارم. در واقع كنار هم بودن من و پدر مستلزم اين است كه گروه آوا كنسرت داشته باشد.
شجريان با اشاره به تشكيل گروهي براي خودش گفت:براي فعاليتهاي بيشتر ممكن است گروهي را براي خودم تشكيل دهم اما تا كنون صحبتي در اين زمينه نشده است.
وي با اشاره به اجرا در شهرستانها بيان داشت:بر اساس تجربيات گذشته،براي برگزاري كنسرت در شهرستان‌ها مشكلات بيشتري وجود دارد.به اين خاطر من به شخصه ترجيح مي‌دهم ابتدا در تهران كنسرت داشته باشم .ولي اجراي كنسرت در شهرستان‌ها هم نشدني نيست.
خواننده گروه دستان در خصوص انتخاب اشعار تصريح كرد:براي انتخاب اشعار بايد فضا را در نظر گرفت و با توجه به قطعات ساخته شده در دستگاه خاص شعر را انتخاب كرد.من نيز بسته به ارتباطم با موسيقي و قطعه مورد نظر شعر را برمي‌گزينم.

به گزارش فارس،در ادامه اين نشست حسين بهروزي نيا نوازنده بربت گروه دستان در خصوص اجراي محمدرضا شجريان با اركستر سمفونيك‌هاي شهرهاي مختلف دنيا گفت:پروژه اجراي گروه دستان با اركسترسمفونيك‌ها از 2 سال پيش طرح‌ريزي شده بود كه فقط به صورت سازي انجام ‌شود. در بين راه متوجه شديم شجريان هم مي‌تواند حضور داشته باشد و قرار شد برنامه آينده اجرا با اركستر سمفونيك‌ها با حضور ايشان انجام گيرد.
وي ادامه داد:اولين اجراي گروه دستان با اركستر سمفونيك شهر لي‌يج بلژيك به صورت سازي برگزار شد و قرار است در آينده شجريان نيز در كنار گروه قرار بگيرد.
اين نوازنده بربت بيان داشت:تا كنون با اركستر سمفونيك لنكوور ،تورنتو و چند شهر آمريكا براي اجرا صحبت كرده‌ايم و منتظر پاسخ از سوي آنها هستيم.
بهروزي نيا در ادامه با اشاره به برگزاري مستر كلاس ساز بربت گفت:از آنجايي سفر به ايران حدود 2 ماه طول خواهد كشيد تصميم به برگزاري مستر كلاس ساز بربت را كرده‌ام كه از 12 مرداد به مدت 1 ماه برگزار خواهد شد كه علاقمندان به حضور و كسب اطلاعات مي‌توانند به سايت www.behroozinia.com مراجعه كنند.
محمد رفيعي مدير اجرايي شركت دل آواز و مدير كنسرت در خصوص فروش بليت‌هاي گروه دستان در تالار بزرگ كشور گفت:بليت هاي اين كنسرت از اول مرداد ساعت 12 به قيمت 10 تا 35 هزار تومان در سايت shajarianconcert.com آغاز مي‌شود و با پي‌گيري‌هاي انجام شده سعي داريم با اضافه كردن بانك صادرات مشكلات تهيه كارت را هم حل كنيم.

منبع:خبرگزاری فارس

اخبار مرتبط:

گزارش مهر از نشست مطبوعاتی همایون شجریان

گزارش سایت شرکت دل آواز از نشست خبری همایون شجریان

فروش‌ بلیت‌های کنسرت «همایون شجریان» و گروه دستان از روز اول مرداد به صورت آنلاین در سایت shajarianconcert.com آغاز خواهد شد.

به گزارش پایگاه خبری فرهنگ و آهنگ و به نقل از روابط عمومی کنسرت، همایون شجریان اولین کنسرت مستقل خود در ایران را طی‌روزهای 31 مرداد، اول، سوم و چهارم شهریور به همراه گروه دستان در سالن بزرگ کشور برگزار خواهد کرد. این گروه پیش از این و در زمستان گذشته تور کنسرت بزرگی را در اروپا برگزار کرده بودند که با استقبال فراوانی نیز روبرو شد.

شجریان در این باره می‌گوید: «خیلی خوشحالم که این موقعیت پیش آمده که اولین کنسرت مستقل خود را با گروه دستان برگزار کنم. استقبال علاقه‌مندان به موسیقی ایران در کنسرت‌هایی که به همراه دستان در اروپا داشتیم، نشان داد که این همکاری بسیار موفق بوده و امیدوارم که این استقبال و رضایت عمومی در کنسرت تهران نیز تکرار شود.»

در اين اجرا گروه دستان متشكل از نوازندگاني چون حميد متبسم (تار و سه تار)، حسين بهروزي نيا (بربت)، سعيد فرجپوري (كمانچه)، پژمان حدادي (تنبك)، بهنام ساماني (دف، دمام و كوزه) و به همراه آواز همايون شجريان قطعاتي چون تصنيف عاشقانه، ساز و آواز بوي عشق، بداهه خواني كلام سعدي، تصنيف قيژك كولي با شعري از شغيعي كدكني، قطعه‌ی مستانه، ساز و آواز كمند زلف، بداهه خواني با اشعاري از حافظ و تصنيف زهي عشق با شعري از مولانا را به آهنگسازي حميد متبسم در مايه دشتي در بخش اول اجرا مي‌كنند. در بخش دوم گروه قطعه بي‌كلام اشتياق، ساز و آواز خورشيد آرزو و ساز و آواز عشق پاك از ساخته‌هاي همايون شجريان بر اساس اشعاري از فريدون مشيري، تصنيف چين زلف با شعر عطار نيشابوري، تصنيف اسرار عشق از حافظ، ساز و آواز دلشده و تصنيف وطن با شعري از سياوش كسرائي را به آهنگسازي سعيد فرجپوري در مايه اصفهان مي‌نوازند.

همایون شجریان روز دوشنبه 24 تیر در نشستی مطبوعاتی که در خانه هنرمندان برگزار می‌شود، به پرسش‌های خبرنگاران پاسخ می‌گوید. در این نشست «سعید فرج‌پوری» کمانچه‌نواز گروه دستان و «محمد رفیعی» مدیر برگزاری کنسرت‌های شرکت دل‌آواز نیز حضور خواهند داشت.

منبع:فرهنگ و آهنگ-سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

گروه فرهنگي؛ همايون شجريان قصد دارد همراه با گروه دستان اپرت «سيمرغ» را براساس داستان زال از شاهنامه فردوسي اجرا کند. کار ساخت آهنگسازي اين اپرت هم اکنون توسط حميد متبسم در حال انجام است. اين در حالي است که اين روزها همايون شجريان خود را براي اولين حضور مستقل اش به عنوان خواننده در ايران آماده مي کند. او قرار است در روزهاي 31 مرداد، اول، سوم و چهارم شهريور همراه گروه دستان در تالار بزرگ کشور روي صحنه برود. آنچه از کارنامه کاري همايون شجريان برمي آيد اين است که برخلاف تصور، ديدگاه هاي او در مورد موسيقي سنتي چندان منطبق با ديدگاه هاي پدر و استادش محمدرضا شجريان نيست و گام برداشتن به سوي مرزها و تجربه هاي جديد از دغدغه هاي او محسوب مي شود. شايد همکاري با گروه دستان نيز از جمله مواردي باشد که اشاره به ديدگاه هاي متفاوت او دارد. اين گروه از جمله گروه هايي است که اعتقاد دارد فرم کلاسيک رپرتوار موسيقي سنتي ايران ديگر جوابگو و منطبق با روزگار امروز ما نيست.از همين رو فرم ساز و آواز هيچ گاه در اين گروه آنچنان که در آثار محمدرضا شجريان ديده مي شود مورد استفاده قرار نمي گيرد. محمدرضا شجريان سال گذشته در پاسخ به سوال خبرنگار بي بي سي که اعتقاد داشت مخاطبان شجريان صداي تازه يي در کنسرت هاي او نمي شنوند، گفته بود؛ «من در حال گذراندن دوران بازنشستگي هستم. کساني که از ما کار نو مي خواهند سخت در اشتباهند. شيوه ما شيوه مشخصي است. نمي توانيم شيوه کارمان را عوض کنيم. همان طور که شما نمي توانيد به سعدي بگوييد که شعر غيرسعدي بگو... اينها توقعات بيجايي است که مردم از ما دارند.» او در آن گفت وگو تاکيد کرده بود؛ «از من انتظار نداشته باشيد در خودم تغيير ايجاد کنم. نسل همايون بايد اين تحول را ايجاد کند.» و حالا به نظر مي رسد همايون شجريان به دنبال عملي کردن نظر پدر است. اين ميل به تجربه کردن را در آثار گذشته او نيز مي توان پيگيري کرد. از جمله در آلبوم «نقش خيال» به آهنگسازي علي قمصري که در سازبندي آن از گيتار نيز استفاده شده بود. حميد متبسم در گفت وگو با اعتماد درباره برنامه جاري گروه دستان با همايون شجريان گفت؛ «برنامه با همايون شجريان بايد سرفصل يک دوره کاري جديد باشد. من قبلاً هم اشاره کرده ام که همايون شجريان يکي از آن چهره هاست که متوجه ياران دستان است. اعتبار او نه فقط به دليل نام خانوادگي اش بلکه به خاطر پشتوانه کاري اش ما را به همکاري با او ترغيب مي کند.» او درباره برنامه اجراي پيش رو خاطرنشان کرد؛ «اجراي پروژه تازه با او از اروپا آغاز شد و حالا در ايران و بعد در امريکاي شمالي دنبال خواهد شد. آثار اين مجموعه دوبخشي متعلق به من و «سعيد فرج پوري» است که در مايه هاي دشتي و اصفهان ساخته و طراحي شده اند. اين مجموعه در اجراي زنده برلين ضبط شده و همان گونه در دو سي دي مجزا در ايران و خارج ارائه خواهد شد.» او در ادامه تصريح کرد؛ «کار آينده من با او اپرت سيمرغ است که بر اساس داستان زال در دست آهنگسازي است. در اين اثر که پنج خواننده دارد همايون به عنوان سوليست نقش اصلي را ايفا خواهد کرد. توانايي هاي همايون شجريان نه فقط به عنوان يک خواننده بلکه به عنوان يک موسيقيدان دست و بال ما را باز مي کند و اميدواريم کارهاي متفاوتي را با او عرضه کنيم.» سال گذشته که همايون شجريان در غياب پدر در نشست مطبوعاتي کنسرت گروه «آوا» حاضر شد، نشان داد برخلاف پدر چندان از جذابيت ژورناليستي ويژه يي برخوردار نيست. در آن نشست هيچ خبري از آن دست اظهارنظرهاي جنجالي که ويژه محمدرضا شجريان است، نبود اما روي صحنه حکايت براي شجريان جوان مي تواند به گونه يي ديگر باشد. تجربيات او از آن دست تجربه هاي پرهياهو و آنارشيسم زده نشان نمي دهد. مرد آرام، آرام آرام تجربه مي کند.

منبع:روزنامه اعتماد

عکس در تاریخ چهارم می ۲۰۰۸  در ونکوور کانادا گرفته شده است

این برنامه ها در تهران برگزار می شود:

- فرهنگسرای نیاوران کنسرت لی لی افشار، 13 و 14 تیر ماه، 

- تالار وحدت،گروه ژیوار، 18 و 19 تیر ماه،

-تالار وحدت، اجرای ارکستر سمفونیک تهران، 12 تا 14 تیر ماه، 

-کاخ نیاوران، کنسرت گیتار،روزهای 19 تا 21 تیر

-سالن رودکی ،کنسرت گروه کر سرایش، 20 و 21 تیر ماه

-فرهنگسرای هنر(ارسباران)کنسرت کودک و نوجوان گروه دریا 21تیرماه

- تالاروحدت ،کنسرت گروه موسیقی خنیا(به سرپرستی پری ملکی)، 20 تا 22 تیر ماه ،

-تالاروحدت، کنسرت گروه کلاژ 23 تا 25 تیر ماه

-تالار وحدت ،کنسرت پژوهشی داریوش صفوت و ژان دورینگ 29تیرماه

- تالار وحدت کنسرت لی لی افشار، 30و 31 تیر ماه، تالار وحدت

منبع: هنر موسیقی

به پیشنهاد دوست عزیزمون،گلبهار نازنینم..این عکس آقای شجریان رو در این پست قرار می دم...البته ببخشید ممکنه کیفیتش خوب نباشه چون از مجله گرفته شده...با سپاس.

**********************************************************

گنجه‌اي: «شجريان» در موسيقي ما استثنايي است

سرير: جايگاه «شجريان» فراتر از كنسرت‌هاي اخير است

خبرگزاري فارس: «محمدرضا شجريان» قصد دارد به همراه گروه آوا، مردادماه در سليمانيه عراق به اجراي برنامه بپردازد.

به گزارش خبرنگار موسيقي فارس، در اين كنسرت كه احتمالا مردادماه خواهد بود، «شجريان»به همراه گروه آوا متشكل از نوازندگاني چون مجيد درخشاني، سعيد فرج پوري، حسين رضايي‌نيا و حسين بهروزي‌نيا در دو بخش به اجراي برنامه مي‌پردازد.
در اين اجرا گروه آوا قطعات اجرايي خود را در تور آمريكا و كانادا كه همگي از ساخته‌هاي فرج پوري در دستگاه شور و افشاري و درخشاني در دستگاه ماهور بود را مي‌نوازند.
به گزارش فارس، در اين كنسرت نيز همايون شجريان، پدر را در اجرا همراهي نخواهد كرد و اين در حالي است كه اين خواننده جوان خود را براي كنسرت مستقلش در تهران كه 1 تا 4 شهريور در تالار بزرگ كشور برگزار مي‌شود، آماده مي‌كند.

منبع: سایت شرکت فرهنگی هنری دل آواز

کنسرت گروه شهناز و محمدرضا شجريان را نه به دلايل صرفاً فني، اما به دلايل رسانه يي و از آنجايي که يکي از محبوب ترين خوانندگان ايراني در آن برنامه اجرا مي کرد، مي توان يکي از بزرگ ترين رويدادهاي فرهنگي در چند ماه اخير به حساب آورد.

متاسفانه در اينجا هميشه حاشيه، برتري مطلقي نسبت به متن دارد و همين عامل همواره از کيفيت کارهاي ارائه شده مي کاهد؛ چرا که به قدري انرژي براي درک و هضم اين همه حاشيه مصرف مي شود که توانايي پذيرش و امکان لذت بردن از اصل به شدت پايين مي آيد. کنسرت اخير نيز از اين حاشيه ها مصون نبود و از همان روزهايي که خبر اجراي اين کنسرت و نحوه تهيه اينترنتي بليت ها به طور رسمي اعلام شد، حرف و حديث ها نيز بالا گرفت. بليت فروشي آنلاين براي مردماني که از پايين ترين ميزان سرعت وصل شدن به اينترنت برخوردار هستند در نوع خود بزرگ ترين اشتباه به حساب مي آمد و همين ارائه نادرست بود که قيمت بليت را در بازار سياه تا دويست هزار تومان بالا برد و بسياري از مشتاقان را از ديدن اين کنسرت محروم کرد. حاشيه هايي از اين دست در بسياري از موارد چنان آزاردهنده بودند که مشتاقان صداي شجريان را دلزده کرد تا جايي که بسياري شايد عطاي ديدن اين کنسرت را به لقايش بخشيدند.

از سوي ديگر محل برگزاري اجرا و عوامل محيطي بسيار تاثيرگذار بودند. تالار بزرگ کشور اصولاً از نظر آکوستيک مکان مناسبي براي برگزاري کنسرت نيست؛ صدابرداري هاي نامناسب، عدم هماهنگي، تاخيرهاي پرسش برانگيز و تهويه نامناسب، همه و همه حکايت از اين دارند که براي رفتن به کنسرت در چنين مکاني بايد صبر ايوب داشت و اعصابي از پولاد (هرچند هنگام اجراي کنسرت گروه هاي سه گانه شيدا اين معضلات بسيار کمتر و قابل تحمل تر بودند). از سوي ديگر تالاري با گنجايشي در اين حد، اصولاً در تهران (بخوانيد ايران) وجود ندارد تا بتواند مشتاقاني را که از جاي جاي کشور به شوق ديدن کنسرت خواننده محبوب شان مي آيند در خود جاي دهد؛ متوليان امور فرهنگي کشور که دم از حمايت از «موسيقي فاخر» مي زنند، بايد از همين امروز به فکر حل مشکلاتي از اين دست باشند تا شايد در آينده يي نه چندان دور بتوان اين گونه معضلات را، که در بسياري از کشورهاي پيشرفته از نظر فرهنگي بسيار پيش پا افتاده هستند، حل کرد.

نکته ديگري که در نوع خود بسيار بحث برانگيز بود، مساله بليت رساني به رسانه ها بود. اختصاص دادن تنها يک بليت، تنها براي يک شب و آن هم پس از درگيري ها و مشکلات فراوان در نوع خود بسيار تعجب برانگيز و بي سابقه بود و اين سوال را در ذهن همگان برمي انگيخت که آيا گروه شهناز تنها به فروش بليت ها مي انديشد يا نقد شدن را نمي پسندد؟ چون به طور معمول براي هر شب اجرا بايد دست کم يک بليت در اختيار رسانه ها قرار گيرد که هم وظيفه اطلاع رساني شان را انجام دهند و هم منتقدان فن بتوانند با درک بالاتر و ذهنيتي آماده شده درباره اجرا بنويسند که اين موضوع در نوع خود بسيار مايوس کننده بود.

به هر صورت اجراي شنبه شب(يک تيرماه) نسبت به اجراي شب هاي پيشين اش داراي حاشيه کمتري بود (البته به گواه شنيده ها از حاضران در آن شب ها). اين بار نه ميکروفني سوت زد، نه شجريان از ضبط برنامه توسط تلفن هاي همراه خبردار شد و نه عکسي با فلîش گرفته شد؛ خوشبختانه شجريان اين بار اجرايش را براي گوشزد کردن نکاتي از اين دست قطع نکرد. هرچند به نظر مي رسد فرهنگ سازي تنها نبايد منحصر به استاديوم هاي فوتبال باشد و براي بافرهنگ ترين مردمان دنيا در يکي از مهم ترين رويدادهاي فرهنگي کشور نيز بايد به کرات تذکر داد تا نه صدايي ضبط کنند و نه عکسي بگيرند. با همه اين اوصاف شنيدن صداي ضبط شده از قسمت اول کنسرت در آنتراکت ميان دو اجرا توسط آن دسته از تماشاگراني که کمتر بويي از فرهنگ کنسرت رفتن برده اند، در نوع خود بسيار مايوس کننده بود؛ چرا که وقتي مخاطبان برنامه هايي از اين دست، تا اين حد از ضعف فرهنگي رنج مي برند نبايد انتظار بهبود فرهنگي در زمينه هاي ديگر داشت. اين گونه معضلات را بايد ريشه يابي کرد و با کار درست و زيربنايي سعي در اصلاح آن داشت چرا که اينجا آن دسته از حاضراني که به حقوق ديگران احترام مي گذارند و دوست دارند شبي به يادماندني را پشت سر بگذارند خيلي جدي حق شان توسط موبايل به دستاني که در حال ضبط صدا و تصوير يا مشغول مکالمه تلفني با دوستان و آشنايان هستند، پايمال مي شود.

عدم هماهنگي مناسب نيز يکي از معضلات اصلي اين کنسرت بود. تاخير 45 دقيقه يي اعضاي گروه به قدري خسته کننده بود که عکس العمل اعتراضي حاضران را به همراه داشت؛ تماشاگران وقتي اين اندازه تاخير را نتوانستند تحمل کنند به تشويق و دست زدن روي آوردند تا شايد گروه شهناز و شجريان را متوجه اين اعتراض کنايه دار کنند؛ روشي که موثر واقع شد و چند دقيقه پس از آن بود که اعضاي گروه روي سن آمدند. نکته عجيب و غريب ديگري که به شدت پرسش برانگيز بود، ورود بسياري از تماشاگران به سالن پس از اجراي اولين تصنيف بود که بار ديگر فرهنگ بسيار بالاي تماشاگران در وقت شناسي و نظارت و کنترل ناصحيح مسوولان تالار کشور را به رخ همگان مي کشيد،

---

کنسرت از دو قسمت تشکيل شده بود که قسمت اول در دستگاه همايون و دومي در دستگاه شور بود. هر دو قسمت از نظر فرمال بسيار سنتي و فاقد هرگونه نوگرايي بودند؛ پيش درآمد، ساز و آواز، احياناً چهارمضرابي يا تصنيفي و باز ادامه ساز و آواز و در نهايت يک تصنيف براي حسن ختام که البته خوب و بايسته است که اين سبک از رپرتوار حفظ شود ولي هنگام ارائه يک کار نو و کنسرتي با اين همه سر و صدا انتظارات شايد کمي متفاوت باشد. البته عدم اجراي رنگ پس از تصنيف پاياني را نمي توان نوگرايي تلقي کرد،

اينجاست که ذهن شنونده حرفه يي و مشتاق موسيقي ايراني ناخودآگاه به سمت مناظره قلمي لطفي و شاملو در سال هايي نه چندان دور معطوف مي شود و اين پرسش که «تا کي بايد اسير اين سبک اجراي سنتي باشيم؟» ذهن را آزار مي دهد؛ چرا که حتي بزرگان موسيقي ايراني (مانند شجريان و لطفي) نيز راهي نو و حرکتي متفاوت را ارائه نمي دهند و همچنان اسير همان روند هميشگي رديف نوازي و اجراي چندباره از يک رپرتوار ثابت باقي مانده اند.

اينکه به هر جهت خيل مشتاقاني که براي شنيدن صداي شجريان به کنسرت رفته بودند، شايد کمتر به دنبال اين گونه نوآوري ها و نوگرايي ها بوده اند، در جاي خود قابل تامل است. در هر حال اين سبک از اجراي برنامه مطمئناً براي خود طرفداران زيادي هم دارد و شايد شجريان به مخاطب هميشگي اش بهاي بيشتري مي دهد. مساله اينجاست که به هر روي هنرمند بهتر است قدمي جلو تر از مخاطب باشد، نه در کنار وي. اين ذهن پويا و خلاق هنرمند است که باعث به وجود آمدن تحولات و پيشرفت در هر زمينه هنري مي شود. نمونه هايي از اين دست نه در موسيقي غربي کم هستند، نه در موسيقي ايراني و مثال آوردن و ذکر نام براي آگاهان تنها اتلاف وقت است. مدت هاست که در زمينه موسيقي ايراني اين طرز برخورد و گويي اين نياز به جلو رفتن ديده نمي شود و در اين ميان حاشيه از متن پررنگ تر و تفکر خلاق و دوري جستن از کليشه ها کمرنگ تر مي شود. در واقع بايد مطلب مهمي را مورد توجه قرار داد؛ اينکه تا اين حد از کنسرتي مانند کنسرت اخير شجريان يا گروه هاي سه گانه شيدا استقبال مي شود صرفاً دليلي بر موفقيت موسيقايي اين کنسرت ها نيست و عواملي کاملاً فرا موسيقايي هستند که ذهنيت مخاطب را تحريک مي کنند تا استقبالي چنين صورت گيرد. عواملي مانند احياي دوباره گروه شيدا، يا حضور شجريان؛ تنها شايد نام شجريان براي ايجاد انگيزه کافي باشد و مطمئناً مرد آواز ايران آنچنان در کار خود استادانه عمل مي کند که در نهايت کسي ناراضي از اجراي شخص وي نخواهد بود. ولي دقيقاً در همين جايگاه است که انتظار مي رود هنرمندي مانند شجريان را جلو تر از زمانه خود بخواهيم. يک بررسي موسيقي-جامعه شناختي در اين زمينه شايد تا حد زيادي بتواند پاسخگوي اين قبيل انتظارات باشد و ممکن است بتواند به نوعي راهکارهايي را نيز پيشنهاد دهد، چه براي پيشکسوتي مانند شجريان، چه براي هنرمندان جواني که در اين برهه از زمان آشفتگي هايي را تجربه مي کنند که امثال لطفي و شجريان کمتر تجربه کرده بودند. از نظر آهنگسازي، قسمت دوم (شور) را مي توان تا حدي برتر از قسمت اول دانست؛ در مجموع ساخته هاي شجريان بسيار منطقي تر و پخته تر بودند چرا که در ساخته هاي مجيد درخشاني تکرار هاي بيش از حد جملات در برخي از قسمت ها واقعاً آزاردهنده و تا حد زيادي بي دليل و خسته کننده جلوه مي کردند.

تنظيم چندصدايي اين قطعات تا حد زيادي توانست اين ضعف ها را جبران کند؛ اما به هر صورت همين تنظيم ها نيز بسيار پيش بيني شده و تا حد زيادي فاقد هرگونه نوآوري ويژه يي بودند چرا که تنظيم چندصدايي از اين دست را پيشتر در آثار مشکاتيان و عليزاده در دهه هاي 50 و 60 شاهد بوده ايم. سوال و جواب سازها در بسياري از قطعات يادآور تنظيم هاي قديمي تر فرامرز پايور بودند و به طور کل درخشاني نتوانست چيزي به اين سبک از موسيقي نويسي اضافه کند؛ کاري که حميد متبسم در سال هاي آغازين دهه 70 با آلبوم بامداد انجام داد که بسيار آوانگارد تر از تنظيم هاي درخشان عليزاده و مشکاتيان بود تا جايي که هنوز برتر از آن، در اين نوع از موسيقي نويسي ديده نشده است. اصولاً اينکه موسيقي ايراني که با اين رپرتوار (کاملاً سنتي) ارائه مي شود تا چه حد قابليت و ظرفيت اين گونه تنظيم هاي چندصدايي را دارد در جاي خود قابل بحث است ولي به هر صورت اين گونه نوشتن براي موسيقي ايراني مدت هاست که باب شده و تا حد بسيار زيادي سليقه شنيداري مخاطبانش را نيز تغيير داده است.

به طور کل با وجود اينکه نمونه هايي از اين دست بارها و بارها شنيده شده اند، تنظيم درخشاني در همان جايگاه، قابل قبول و کم نقص بود. البته در اين ميانه بايد به حرکت هاي کوچکي اشاره کرد که در نوع خود حرکت هايي نوين و قابل تامل بودند؛ به طور نمونه دونوازي قيچک ها (آلتو و باس) در ابتداي يکي از تصنيف ها ايده يي بسيار جالب و ارزنده بود؛ فرود همان تصنيف با آوازخواني آزاد و وصل آن به چهارمضراب نيز در نوع خود قابل تامل بودند. ولي تمامي اينها در حد همان حرکت هاي لحظه يي بود و روح کلي سازبندي و اجرا، هماني بود که در ذهن مخاطب وجود داشت. مïدگردي کم نظير و استادانه شجريان از بيداد همايون به سه گاه را مي توان نقطه اوج کل اين برنامه دانست که به قدري ماهرانه انجام شد که جز سر تعظيم فرود آوردن در برابر مرد آواز ايران نمي توان کاري کرد. شجريان که پيشتر در زمينه مرکب خواني آثار ارزنده يي ارائه کرده بود اين بار نيز شنونده را با اين نمونه از مرکب خواني تحت تاثير قرار داد، به گونه يي که همين تغيير فضاي موسيقايي را تا حد زيادي مي توان يک حرکت حساب شده و نو برشمرد. بازگشت شجريان از سه گاه به همايون نيز بسيار با ظرافت انجام شد و يکي از نکات تحسين برانگيز در اين اجرا بود. اي کاش نمونه هايي از اين دست، کمي بيشتر در اين برنامه به چشم مي خوردند.

کلاً نقاط قوت اين کنسرت آوازخواني هاي شجريان بود که با جواب آواز هاي مناسب تکنوازان همراه بود. شجريان در اين برنامه به قدري استادانه و بي غلط خواند که نظيرش را در اجراهاي زنده نمي توان به اين آساني يافت چرا که اصولاً اشتباهات، جزيي از اجراي زنده هستند و مطمئناً کسي به مهارت خواننده (يا نوازنده) يي که در مواردي اندک دچار لغزش و خطا مي شود، شک نمي کند؛ اما اجراي شجريان فرا تر از آني بود که کسي بتواند حتي براي لحظه يي امکان خطا را متصور شود. شجريان مانند هميشه استادانه و به دور از هرگونه خودنمايي آواز خواند و از حرکات اضافي دست (که به تازگي ميان برخي خوانندگان متداول شده) دوري جست و ذهن شنونده را به جاي معطوف کردن به اين گونه حرکت هاي نمايشي و بي دليل (و در بسياري موارد آزاردهنده)، تنها به سمت موسيقي و صدا معطوف کرد که اين نشان از اوج اعتماد به نفس و اطمينان خاطر وي دارد.

نکته يي که نبايد از کنار آن به سادگي عبور کرد، اجراي بسيار خوب نوازندگان بود. تکنوازاني که شجريان را در ساز و آواز ها همراهي مي کردند نشان دادند اين شايستگي را دارند که در کنار مرد بزرگ آواز ايران بنوازند. براي مثال سينا جهان آبادي (کمانچه) از جمله اين نوازندگان بود. شاهو عندليبي (ني) نشان داد وامدار خوبي براي پيشکسوتانش است؛ محمدرضا ابراهيمي (عود) نيز هنگام جواب آواز بسيار خوب عمل کرد، هرچند در کنار نوازندگان ديگر، بيشتر در اجراي قطعات گروهي بود که تاثيرگذاري اش را نشان داد (مانند ديگر نوازندگاني که شرح وظايف شان به گروه نوازي محدود بود). در اين ميان رامين صفايي (سنتور) را مي توان بدون شک نقطه قوت اين گروه برشمرد. تکنيک بالا، درکي عالي از موسيقي، جواب آوازهاي مناسب و ذهنيت درست از گروه نوازي باعث شد به دور از هرگونه خودنمايي يک سر و گردن بالاتر از ديگر اعضاي گروه قرار گيرد. اين را نيز بايد اضافه کرد که هماهنگي اعضاي گروه شهناز در قطعات ضربي و تصنيف ها تحسين برانگيز بود و اينجا نقش مهم درخشاني در مقام سرپرست گروه، قابل تقدير است. رعايت به موقع نوانس ها، اجراي بي نقص هنگام تغيير ريتم و در کل وجود يک روحيه گروه نوازي مناسب باعث شد اين برنامه در حرفه يي ترين درجه ممکن از اجرا قرار گيرد. البته نکته يي که بسيار سوال برانگيز بود و تا حد زيادي ذهن بسياري از شنوندگان را درگير خود کرده بود، حضور مژگان شجريان در مقام نوازنده سه تار بود. چون نه تنها هيچ گونه همراهي آوازي از وي شنيده نشد، بلکه در اجراي قطعات ضربي به همراه گروه نيز در ميان انبوه صداهاي ديگر نوازندگان، نوايي از ساز وي به گوش نرسيد؛ حال اينکه سازي مانند سه تار تا چه حد در اجراي قطعات گروهي مي تواند صدادهي داشته باشد، يا اينکه صدابرداري چقدر مي تواند به بهبود اين امر کمکي کند، خود بحثي است علي السويه؛ شايد صدابرداري نه چندان مناسب باعث شد «فرزند استاد» نتواند قابليت هايش را به رخ حاضران بکشد. البته ضعف بزرگ صدابرداري در جايي مشخص مي شد که نوازنده دف (حسين رضايي نيا) گروه را همراهي مي کرد. درجه صداي ميکروفن اين نوازنده به قدري زياد بود که تمام کار گروه را به شدت تحت تاثير قرار مي داد و هر ضربه يي که به دف مي خورد مانند پتکي بود که بر سر شنوندگان کوبيده مي شد و اي کاش مسوولان صدا کمي به اين موضوع بيشتر توجه نشان مي دادند تا از کيفيت کار گروه و ارزش هاي بي بديل رضايي نيا در اجراي فوق العاده اش تا اين اندازه کاسته نمي شد.

يکي ديگر از مسائلي که در اين اجرا کمتر به آن توجه شده بود (آگاهانه يا ناآگاهانه اش بر ما پوشيده است)، تشويق تماشاگران در خلال اجراي برنامه بود. منطقاً شنوندگان بايد تا آخرين لحظه اجراي برنامه ساکت باشند و تنها در پايان آخرين قطعه به تشويق هنرمندان بپردازند؛ ولي در اجراي شنبه شب بعد از هر تصنيف، هنرمندان مورد تشويق قرار مي گرفتند که از شنونده حرفه يي بعيد است. شايد بد نباشد عوامل اجرايي در اجراهاي بعدي، قبل از شروع برنامه از حاضران تقاضا کنند تنها در پايان برنامه هنرمندان را تشويق کنند؛ روشي که در اجراهاي ارکستر سمفونيک به کار گرفته شده و جواب خوبي داده است و همين عمل تا حد زيادي به فرهنگ چگونه شنيدن کمک کرده است.

منبع: هنر و موسیقی

ايسنا : نگذاريم بم فراموش شود؛ مهم‌تر از ساختن بم فراموش‌نكردن آنست؛ حالا نوبت ساير هنرهاست كه به بم كمك كنند! زماني‌كه زلزله بم رخ داد همه باهم گفتيم "بم را دوباره مي‌سازيم" اما بعد از گذشت زمان، زخم بم را فراموش كرده و حالا براي كمك به ساخت بم بايد به روش‌هاي تبليغاتي متوسل شويم.

 استاد محمدرضا شجريان، در مراسم گشايش نمايشگاه خوش‌نويسي "هم‌نوا با بم" تصريح كرد: به سبب رسالت اخلاقي كه نسبت به مصيبت‌زدگان بم داشتيم و با بهانه‌اي كه "علي‌رضا كدخدايي" هنرمند خطاط فراهم كرد، دورهم جمع شديم. دي‌ماه سال گذشته، كدخدايي، تعداد 80 تابلو خود را به من هديه كرد و من اين تابلوها را در معرض فروش گذاشتم تا درآمده حاصله صرف ساخت و تكميل پروژه‌ي "باغ هنر بم" شود.

استاد نامدار آواز ايران هدف از برگزاري اين نمايشگاه را چنين عنوان كرد ‌كه خط تنها هنري چشم‌نواز نيست، بلكه هنري است كه با زبان خاص خود معنا منتقل مي‌كند. از طرفي بارها گفته كه آواز ميراث ما را حفظ مي‌كند و بر اين باور است كه آواز و خط خويشاوند يكديگرند.

او از حاضران اجازه ‌خواست با هدف ديگرش را در غالب كنايه بيان كند. بنابراين افزود: گاه به استعاره و در لفافه از آن سخن گفته‌ام؛ ولي امروز مي‌خواهم صريح‌تر حرف بزنم، دستاوردهاي هنر ايراني و الا و در خور ستايش است و بخش‌هايي از آن نه تنها ميراث ايراني بلكه ميراث جهاني است؛ انديشمنداني چون حافظ، مولانا، فردوسي نه تنها به ايران كه به جهان تعلق دارند، من شيفته‌ي اين فرهنگم. هركس با اين فرهنگ آشنايي داشته باشد دل به آن مي‌سپارد. با اين‌حال بايد بگويم ما ايرانيان صفاتي هم داريم كه پسنديده نيست. يكي از مهم‌ترين آن‌ها فراموش است. ما ملتي فراموش كاريم، خيلي‌زود فراموش مي‌كنيم. روزي كه زلزله مهيب بم رخ داد همه خود را مصيبت‌زده دانستند. بم بخشي از تن ما بود كه زخم برداشت. همه‌ي ما درد اين زخم را بر روان خود احساس مي‌كرديم؛ به بازماندگان قول‌هاي زيادي داديم و از اين‌كه در كنار شما بم را دوباره مي‌سازيم گفتيم؛ اما رفته‌رفته درد زمان بر دل ما نشست و در مسايل روزمره خود گرفتار شديم؛ فراموش كرديم كه بم بخشي از تن ما بود و زخم بم را فراموش كرده‌ايم، اكنون به‌جايي رسيده‌ايم كه ديگر نام بم دل كسي را نمي‌لرزاند، تصوير زندگي درون كانكس‌ها اندوهي نمي‌آورد؛ صريح‌تر بگويم، ما مردم بم را فراموش كرده‌ايم؛ ما هم‌چنان فراموش‌كار شده‌ايم كه براي كمك به بم بايد به روش‌هاي تبليغاتي متوسل شويم؛ بايد ترفند بزنم تا ياد هم‌وطنان رنجيده خود بيافتم؛ اين رسم خوبي نيست.

وي ادامه داد: من همواره ستايش‌گر مردم اين سرزمين بوده‌ام، ولي نمي‌توان از اين نقص فرهنگي سخني نگويم. اين نكته‌اي است كه مرا آزار مي‌دهد؛ اين روزها انگيزه‌ي من براي شركت در مراسمي از اين دست فقط ساختن "باغ هنر" بم نيست. مهم‌تر از ساختن بم فراموش‌نكردن آن است. مدت‌هاست كه در جلسات رسانه‌يي و مناسبت‌هاي مختلف مي‌گويم كه نگذاريم مردم بم فراموش شوند. مردم بم سرانجام آن را خواهند ساخت؛ فراموشي از خود ما قرباني مي‌گيرد؛ فراموشي به درون زندگي ما نفوذ مي‌كند، همه‌جا را دربر مي‌گيرد؛ در يك‌جا نمي‌ايستد، مثل موريانه از درون مي‌پوساند. اول بم را فراموش مي‌كنيم، بعد يكديگر را و حتا نزديكان خود را فراموش مي‌كنم. از ياد مي‌بريم كه در سرزميني زندگي مي‌كنيم كه بلاياي طبيعي سرشت آن است؛ چنان‌چه فراموش كرده‌ايم كه در كشوري زلزله‌خيز زندگي مي‌كنيم. آن‌گاه مصيبت در فراغ حاصل از فراموشي دستي بازتر براي يغما دارد.

او گفت: امروز اين نمايشگاه براي كمك به بم و مصيبت بم برگزار شده است گامي كه براي كمك به بم برمي‌داريم، گامي است براي گريز از فراموشي و احياي خاطره‌ي ما؛ نگذاريم مردم بم فراموش شوند، تو كز مكارم عالمي ديگري، وفاي عهد من از خاطرات به در نبري.

يدالله كابلي هم گفت: شجريان يكي از تيرك‌هاي عظمت، عزت و آبروي سرزمين ايران به‌شمار مي‌آيد و نه فقط يك خواننده.

اين استاد خوش‌نويس ايراني، در مراسم نمايشگاه "هم نوا با بم" از شخصيت محمدرضا شجريان در عرصه‌ي موسيقي به عنوان دردانه‌ي آواز ياد كرد و گفت: مسأله، مسأله‌ي حركت و انديشه‌اي است كه در راه سربلندي اين مملكت برداشته‌ و قدمي است كه براي بازسازي فضاي عظيم اولين شهر باستاني ايران برداشته شده است و استاد نگاهي اسطوره‌اي به تاريخ ايران داشته‌اند و با گامي بلند قصد تجديد اين بنا را دارند.

وي گفت: اهداف آرماني استاد شجريان مرا به ياد 40سال پيش مي‌اندازند در كلاس‌هاي خوش‌نويسي در محضر استاد حسين ميرخاني؛ يادم مي‌آيد كه جان مايه‌هاي فكري و انديشه‌هاي بلند ايشان درباره‌ي آواز از يك جذابيت و محبوبيت نزد استاد ميرخاني برخوردار بود، به‌طوري كه زماني كه استاد به مسافرت مي‌رفت، شجريان مسؤوليت اداره‌ي موسسه‌ي استاد سيدحسين را عهده‌دار بود.

به تعبير او، دو هنر است كه مستقيما به سرچشمه‌ي فيض متصل‌اند، خوش‌نويسي و موسيقي آوازي كه در هردو مطرح‌اند، شجريان يكي از تيرك‌هاي عظمت، عزت و آبروي سرزمين ما به‌شمار مي‌آيند و نه فقط يك خواننده؛ او يك منشور چند وجهي‌ است در بعد ادب و اخلاق و در بعد ميهن‌پرستي و در بعد رسالت‌هايي كه در كار موسيقي داشته است.

او تاكيد كرد: استاد محمدرضا شجريان جدايي از موسيقي به عنوان انساني بزرگ و انساني صاحب انديشه در تاريخ مملكت ما باقي خواهد ماند.

كابلي گفت: اعتقاد دارم كه هيچ اثر هنري پديد نمي‌آيد مگر اين‌كه هنرمند صاحب اثر پشت تلاش خود اين نگاه مالامال از عشق و اين نگاه‌هاي لبريز از شوق را شاهد باشد، بنابراين ما شاهد هستيم كه درهمين هفته گذشته بيش از 30 هزار نفر مشتاق ديدن استاد و شنيدن آواز او بودند در هر هفته‌اي هم اگر اين برنامه تا آخر سال تكرار شود اشتياق در دل مردم بزري است كه كاشته شده و اجتناب‌ناپذير است.

وي بيان كرد: گمان مي‌كنم صداي دلنشين استاد شجريان نگاهي اهلي است بر حنجره‌ي وجود او، ديگر فقط صحبت دست نيست، دست و دل و وجود دل در كارند؛ اميدوارم اين نيت خير استاد شجريان با كمك و همت عالي ملتي كه هم‌چنان به‌وجود استاد شجريان اعتقاد دارند برقرار بماند.
علي جمشيدي - مدير گالري شمس - نيز در سخناني ابراز كرد: مجموعه حاضر، مجموعه‌ي خوش‌نويسي‌هاي استاد كدخدايي شامل 80 اثر است كه 20 اثر آن مربوط به برادران هنرمند صحراگرد است و فردا به‌مجموعه‌ آورده مي‌شود. مضمون‌ آثار كدخدايي تماما براساس اشعاري است كه توسط استاد شجريان طي 50 سال به‌صورت آواز برگزار شده است.

وي ادامه داد: قرار است كه اين نمايشگاه، نمايشگاه فروش همتِ عالي باشد كه بتواند جريان‌سازي شود براي كمك به باغ هنر بم و اميدوارم اين يك اتفاق يك‌بار نباشد و نهادينه شود و هرسال بتوانيم براي كمك به بم نمايشگاه داشته باشيم.

جمشيدي خاطرنشان كرد: اين همت بزرگي را كه استاد داشت كار تازه‌اي نيست؛ هنرمندان براي كارهاي خيريه همواره گام برمي‌دارند ولي چهره‌ي اين حركت به‌خاطر شجريان خاص است.

وي بيان كرد: در مورد قيمت آثار بحث‌هاي زيادي بود كه كارشناسي شود، ما قيمت آثار را براساس كارشناسي مجموعه و گالري شمس و اساتيد به‌صورت ليست قيمت ارايه مي‌كنيم و اميدواريم كه استقبال به‌صورت همت‌عالي باشد، مجموعه‌هاي مثل فرهنگستان، كلكسيونرهاي خصوصي از اين آثار استقبال و خود را كانديداي خريد كردند.

به گفته‌ي‌ او، قرار است كه به خريداراني كه به اين جريان كمك كنند لوح تقديري از سوي شجريان هديه مي‌شود؛ ضمن اين‌كه اين مجموعه به‌صورت كتاب نفيس در قطع رحلي چاپ مي‌شود و اسامي خريداران و قيمت خريداري شده زير اثر قيد خواهد شد؛ ضمنا در يك بسته‌بندي آثار منتخب نمايشگاه چاپ شده كه در معرض عموم بوده و عوايد حاصل از فروش آن‌ها ‌هم براي كمك به باغ هنر بم است.

وي ابراز اميدواري كرد كه با استقبال مادي و معنوي بتوان اين حركت را نهادينه كرد و بتوان هر ساله در همين‌ مكان مراسمي براي كمك بم داشته باشيم.

-به گزارش ايسنا، نمايشگاه آثار خوش‌نويسي علي‌رضا كدخدايي اهدايي به استاد آواز ايران از هشتم تيرماه‌جاري در فرهنگسراي نياوران ادامه دارد.

-اين نمايشگاه شامل 80 اثر خوش‌نويسي است كه علي‌رضا كدخدايي آن‌ها را كتابت كرده است.

-او آثار كتابت شده را از ميان 50 سال فعاليت استاد شجريان در حوزه‌ي آواز و تصنيف انتخاب و به رشته‌ي تحرير درآورده است.

-آثار عرضه‌شده در اين نمايشگاه با قيمت‌هاي "همتِ عالي" درنظر گرفته شده است كه صرف ساخت و تكميل پروژه‌ي "باغ هنر بم" خواهد شد.

-در مراسم افتتاحيه امضا و عكس يادگاري گرفتن ار استاد نامي آواز ايران بيش از سه ساعت به‌طول انجاميد.

-طبق اعلام جمشيدي به خبرنگار ايسنا، در اين مراسم 100ميليون تومان اثر به‌صورت نقدي به‌فروش رسيده و 50 ميليون تومان هم اثر براي فروش رزرو شده است. گران قيمت‌ترين تابلو با همت عالي 20ميليون تومان خريداري شد.

-استاد كابلي تابلوي "سياره‌ي عشق" از مجموعه‌ي شخصي را به استاد شجريان اهدا كرد و او هم تابلو را براي فروش در جهت كمك به بازسازي بم قرار داد.

***************************

موضوعات مرتبط:

شجريان : تنها 20 درصد هزينه‌هاي ساخت «باغ هنر بم» تأمين شده است

****************************

منبع:هنر موسیقی

مجید درخشانی نوازنده تار گروه موسیقی "شهناز" با بیان این مطلب در خصوص چگونگی برقراری ارتباط دو سویه بین رسانه وهنرمند گفت : گروههای موسیقی جوان در بدو ورود به عرصه موسیقی از طریق رسانه ها به مخاطب و جامعه هنری معرفی و رفته رفته شناخته می شوند و یا حتی هنرمندان سرشناس هم از همین طریق مورد ارزیابی قرار می گیرند بنابراین به نظر من چگونگی حضور نماینده رسانه ها در کنسرت اخیر استاد شجریان بیشتر یک سوءتفاهم است.

وی درادامه افزود : زمانی که یک گروه موسیقی کنسرتی را در دو یا سه شب می گذارد تنها چهارهزارنفر موفق به دیدن کنسرت می شوند ولی این تعداد کافی نیست به همین دلیل حضور رسانه ها به عنوان پل ارتباطی بین هنرمند با مخاطب بسیار موثر است چرا که گروه جوانی مثل "خورشید" از طریق رسانه ها شناخته و ارزیابی شد. از همین رو، وجود رسانه های خبری در پیشرفت یک گروه و ارزیابی اثر یک هنرمند نه تنها موثر بلکه لازم و ضروری است نقد درست و کارشناسی و یا یک اطلاع رسانی به جا در موفقیت و یا عدم موفقیت گروههای موسیقی تاثیر دارد و در برخی موارد مسیر کار یک هنرمند را تغییر می دهد.

عضو گروه موسیقی "شهناز" در ادامه خاطرنشان کرد : برای اولین است که استاد شجریان با گروه جوانی چون " شهناز" همکاری می کند و انعکاس این مطلب می توانست امید وانگیزه در جوانهای فعال در عرصه موسیقی ایجاد کند ولی متاسفانه آنگونه که باید این کنسرت از طریق رسانه ها منعکس نشد. البته این سئوال برای خود من پیش آمد که آیا خبرنگاران به این کنسرت دعوت شده اند یا خیر و وقتی که جویا شدم پاسخ مثبت شنیدم ولی وقتی اخبار این کنسرت را به طور محدود در برخی خبرگزاریها و یا سایتها خواندم متوجه شدم که  خبرنگاران دعوت نشده اند چون اگر دعوت شده بودند این کنسرت به خوبی پوشش خبری داده می شد.

مجید درخشانی در پایان به مشکلات فنی این کنسرت اشاره کرد و گفت : بزرگترین مشکل موجود در این کنسرت مسئله صدای سالن بود که متاسفانه بعد از چند شب اجرا هنوز هم این مشکل حل نشده است اما با این اوصاف اجرای اعضای گروه "شهناز" بسیار خوب بود و از سوی دیگر حضور استاد شجریان بسیار متفاوت بود و همچنین صدای ایشان بیش از گذشته در اوج بود.

منبع:خبرگزاری مهر

***************************************

مطالب مرتبط:

شجريان از رشد كيفي موسيقي سنتي گفت

دعوت گزینشی و سعه صدر استاد شجریان

* ما در تونلي هستيم كه هيچ راه برگشتي نداريم
اين خواننده با بيان اينكه گروه آوا به قوت خودش باقي است، بيان داشت: ما با اين گروه در خارج از كشور، باز هم كنسرت خواهيم داشت در مقابل اين گروه جديد نيز از همه نظر مورد تاييد من است و چهار ماه است كه تمرينات خودشان را براي اين كنسرت انجام دادند. در اين چند شب اجرا نيز از كارشان بسيار راضي بودم اما به جهت مشكلات فراوان صدابرداري نتوانستيم كار خوبي را به مردم ارائه كنيم، اما در آينده احتمال افزودن سازهاي ديگر به اين گروه وجود دارد تا بتوانيم آن را مجهزتر كرده و از آهنگسازان بزرگ، قطعاتي را براي اجرا دريافت كنيم.
وي درباره برگزاري كنسرت با بزرگاني چون عليزاده، مشكاتيان و... گفت:تاكنون براي اين اجرا برنامه‌ريزي نشده اما امكانش هميشه فراهم است. اما اين را هم بايد در نظر گرفت كه همه بايد بخواهند. ما مشكلات اساسي با هم نداريم و دوستي‌مان همچنان حفظ است و هيچ بعيد نيست من با مشكاتيان ، لطفي، عليزاده ، پيرنياكان و ... برنامه‌اي داشته باشم.
شجريان در عين حال گفت: اما اين نكته نيز وجود دارد كه اگر ما در دوران جواني در كنار هم كار كرديم، حال و هوايي داشتيم كه هم اكنون ممكن است آن حال و هوا نباشد و به عقيده من، تكرار آن برنامه‌هاي قبل، محال است چرا كه در هر كار هنري اتفاق تازه‌اي مي‌افتد و به جايي مي‌رسيم كه ديگر راه برگشتي نداريم در واقع ما در تونلي هستيم كه هيچ راه برگشتي نداريم.

* اين شاگردان اساتيد آينده موسيقي هستند
شجريان تصريح كرد: من به جوانان بيشتر بها مي‌دهم تا بتوانم آنها را معرفي كنم چرا كه اين شاگردان اساتيد آينده موسيقي هستند.
شجريان با اشاره به اينكه من به آينده موسيقي ايران خوش‌بين هستم ،اظهار داشت: حدود 20 سال پيش به اندازه اكنون آنقدر هنرجوي موسيقي به چشم نمي‌خورد اما بعد از گذشت اين همه سال، شاهد اين هستيم كه هنرجويان با استعداد يكي پس از ديگري به صحنه مي‌آيند، به طوري كه هم اكنون تعداد اين افراد به 200 برابر رسيده است.
وي ادامه داد: در زمان‌هاي گذشته من با تأسف خودم را به عنوان خواننده معرفي مي‌كردم اما سال‌ها با عشق و علاقه كار كردم تا بتوانم اين هنر را حفظ كنم. در حال حاضر نيز تمام ابعاد موسيقي از جمله سازسازي، تك‌نوازي و ... رشد خودش را كرده و اين نويدي براي ما و جامعه است كه موسيقي ميرا نيست بلكه زنده و آفتابش جاودانه است.

* برپايي كنسرت ما هميشه با شايعاتي همراه مي‌شود
به گزارش فارس، در ادامه اين نشست شجريان در خصوص برخي مشكلات كنسرتش گفت: برپايي كنسرت ما هميشه با شايعات و ضد و نقيض‌هايي همراه مي‌شود و با مطرح شدن آنها حقايق گم مي‌شود، اما به طور كلي مشكلاتي كه بيشتر در كنسرت‌هاي من اتفاق مي‌افتد صرفا به خاطر اشتياق زياد مردم است و ما نمي‌توانيم اين خواسته را به دليل مشكلات زياد به آساني حل كنيم.
وي ادامه داد: تنها اميدوارم دست‌اندركاران و شهرداري‌هاي كشور سالن‌هاي متعددي را براي كنسرت احداث كنند چرا كه هر سالني ، سالن كنسرت نيست و ما اين امكان را نداريم كه بتوانيم در مكان‌هاي مختلف اجرا داشته باشيم.
استاد آواز ايران بيان داشت: متاسفانه در ايران تنها تالار بزرگ كشور پاسخگوي تعداد زياد مخاطبان است و اين تالار نيز از نظر آكوستيك فوق‌العاده بد است و ما نمي‌توانيم به درستي جوابگوي مردم باشيم چرا كه دستگاه‌هاي صوتي ، سالن و ... استاندارد نيستند.

* من در دهه 50 هم مشكل فروش بليت داشته‌ام
در ادامه اين نشست، رفيعي مسئول برگزاري اين كنسرت در خصوص فروش اينترنتي بليت‌ها گفت: اولين تجربه ما در اين نوع فروش براي كنسرت همنوا با بم بود و با اين ديد براي كنسرت‌هاي بعدي در حجم وسيع‌تر برنامه‌ريزي كرده‌ايم چرا كه مي‌خواستيم ديگر صف‌هاي طولاني براي فروش بليت تشكيل نشود كه به دنبال آن برخي از مشكلات نيز حل شود، البته نظر استاد نيز بر اين است كه بليت‌ها عادلانه و در طيف وسيعي توزيع شود، اما به هر حال هر كاري مشكلات خاص خود را دارد اما اين نبوده كه بليت‌هاي خريداري شده از طريق اينترنت به دست كسي نرسيده باشد.
شجريان نيز در اين‌باره گفت: مشكل‌ترين كارها براي ما صرف‌نظر از سالن‌ها ، ارائه بليت به شكل عادلانه بين مردم بوده ولي هر بار هر كاري كرديم عده‌اي از آن ناراضي بودند من از سال 1350 كنسرت‌هايم را شروع كردم و از همان زمان نيز مشكلات فروش بليت را داشته‌ام.
وي با اشاره به فروش گيشه‌اي اظهار داشت: متاسفانه در فروش گيشه‌اي عده‌اي سودجو تعداد زيادي بليت خريداري مي‌كردند و در كنار اينها نيز افرادي از مراكز فروش بودند كه تعدادي بليت را براي مجموعه خود بر مي‌داشتند و اين عامل بازار شديد سياه بليت را فراهم مي‌كرد.به طوري كه حتي اين افراد بليت‌ها را در مقابل در تالارها به نام دل‌آواز 2 به قيمت گزاف مي‌فروختند.

* نوار كنسرت از ماه‌ها پيش در استوديو ضبط شده است
وي در خصوص شرايط برگزاري اين كنسرت گفت: من تا 11 شب قبل از كنسرت نمي‌دانستم كه فردا اين برنامه برگزار خواهد شد يا نه و دست‌اندركاران تالار ساعت 10 صبح اجازه ورود را به ما دادند و در اين مدت كوتاه توانستيم طراحي دكور و تنظيم صدا را انجام دهيم.
شجريان در خاتمه خاطر نشان كرد: نوار اين كنسرت از ماه‌ها پيش در استوديو ضبط شده و هم اكنون نيز در حال ميكس آن براي انتشار هستيم.

منبع:خبرگزاری فارس

این روزها، محمدرضا شجریان با گروه جدیدش «شهناز» دور جدید کنسرت‌هایش را در ایران برگزار می‌کند. او همین چند روز پیش از تور آمریکای شمالی خود همراه با گروه آوا به وطن بازگشت و پس از استراحتی  بسیار کوتاه ،تمرین با گروه جدید را برای اجراهای جدیدش اغاز کرد.گروه شهناز،مثل اغلب گروههای استادآواز ایران، دو شجریان را در خود می بیند،این بار اما شجریان دوم ،همایون نیست و خواهرش مژگان به جای او در گروه شهناز پدر را همراهی میکند.همایون قرار است دقیقا دو ماه دیگر همراه با گروه دستان اولین کنسرتهای مستقلش را در ایران برگزار کندو پدر او را از همراهی با گروه شهناز معاف کرده تا با تمرکز بیشتری به اولین کنسرت مستقلش در ایران بپردازد.اما همایون هم در تور امریکای شمالی همراه پدر بود و حضور درخشانش در این کنسرتها مورد توجه رسانه های امریکا و کانادا هم قرار گرفت.یکی از  همکاران ما در  آمریکا، گفت‌وگویی با او داشته که به گوشه‌های جدیدی از زندگی او نظر انداخته است.امیدواریم همایون شجریان به قول پیش از سفر به تور امریکا شمالی خود به شهروند امروز وفادار بماند و ما با او گفت و گویی تخصصی درباره موسیقی و فعالیتهای امروز و دیروز و فردایش داشته باشیم.

اولين بار كه چهره‌ی شما را ديدم، به‌نظرم رسيد كه صورت خيلی آرامی داريد. آيا شخصيت‌تان هم آرام است يا ماجراجو و كنجكاو هستيد؟

برداشتی كه خودم از شخصيت خودم دارم اين است كه دوره‌های مختلفی را طی كرده‌ام. زمانی آدم خيلی اكتيو و شيطانی بودم ولی در كنار آن موسيقی بخش ديگری از زندگی‌ام بود كه از من چيز ديگری می‌ساخت. وقتی موسيقی اجرا می‌كردم همه‌چيز با آن هماهنگ می‌شد؛ ولی در زندگی روزمره‌ام دنبال ورزش و كارهای مختلف ديگر بودم. احساسات مختلفی برايم پيش می‌آيد كه باعث می‌شود گاهی خيلی شاد باشم، بعضی وقت‌ها پرحرف و گاهی كم‌حرف شوم. اين‌ها لايه‌هايی است كه در درونم جاری می‌شود. در اينكه آدم خيلی احساساتی‌یی هستم و اين مسئله گاهی باعث آزارم هم شده شده، شكی نيست. ولی در كنار آن منطقی هم هستم. يعنی احساسات و منطق هميشه تحت كنترلم است. همه‌ی اين‌ها گاهی از من يک چهره‌ی خيلی شاد، گاهی چهره‌ای غمگين و آرام و گاهی عصبانی می‌سازد. من هيچ‌وقت خودم را در يک رفتار خاص محصور نمی‌كنم و شايد اين خاصيت كسانی باشد كه در ماه‌های ارديبهشت يا خرداد متولد می‌شوند. البته من از طالع‌بينی خيلی سر درنمی‌آورم ولی من در مرز ارديبهشت و خرداد، يعنی ٣١ ارديبهشت متولد شدم. به‌هر حال كاراكتر اين آدم‌ها اين‌طور است كه گاهی شاد و گاهی آرام هستند و چند چهره‌ی مختلف دارند.

وقتی از همايون شجريان ياد می‌شود همه نسبت به او نظر خوبی دارند؛ در حالی كه انسان‌های معروف هميشه در معرض شايعات مختلف هستند. دليلش چيست؟

اين لطف مردم است، ولی هيچ‌وقت در رابطه‌های من تنفر جايی نداشته است. حتی از كسانی كه به من بدی كرده‌اند يا خصومتی داشته‌اند يا در مسائل اقتصادی سرم را كلاه گذاشته‌اند، نتوانسته‌ام متنفر باشم. از اين‌جهت در زندگی خيلی راحت هستم و از اين بابت غم و غصه‌ای ندارم و هر مرحله‌ی سختی را كه در زندگی‌ام پيش بيايد، به راحتی حل می‌كنم و اين موضوع به من آرامش می‌دهد. به‌همين خاطر هيچ‌وقت كسی را آزار نمی‌دهم و اگر رنجش از طرف من اتفاق افتاده، ناخواسته بوده است.

فكر می‌كنيد پسر محمدرضا شجريان بودن در اين آرامش چقدر مؤثر بوده است؟ آيا آقای شجريان اصولاً فرد آرامی هستند؟

نمی‌دانم تأثير داشته يا نه. البته هر كسی تربيتش را در درجه‌ی اول از خانواده‌اش كسب می‌كند؛ ولی من از سنين كودكی رفتارهايم را مورد توجه قرار می‌دادم و در خانواده كسی به من نگفت كه چگونه باشم. در زندگی من هميشه يک پروسه‌ی سنجش وجود داشته كه باعث شده رفتارهايم را مورد نقد قرار دهم و از كارهای ناشايست حذر كنم. البته هيچ‌وقت به دنبال خودسانسوری هم نبوده‌ام و هر كاری كه دلم می‌‌خواسته انجام داده‌‌ام و كارهايی را كه باطناً تمايلی به انجامشان نداشتم، هم انجام ندادم. مثلاً سيگار و مواد مخدر هيچ‌وقت برای من جذابيتی نداشته و به سمت آن كشيده نشدم. دقيقاً نمی‌دانم تربيت خانوادگی يا وجود شخص با وجهه و بار فرهنگی در خانواده چقدر مؤثر بوده اما مسلماً بی‌‌تأثير نبوده است و خانواده و افرادی كه انسان با آنها معاشرت می‌كند، به شخصيتش شكل می‌دهند.

وقتی ١۵ ساله بوديد چه نوع موسيقی‌ای گوش می‌كرديد؟ آيا تا به‌حال مثلاً Pink Floyd گوش كرده‌ايد؟

بله، زياد. من The Wall پينک‌فلويد را خيلی گوش می‌كردم. بعضی از موسيقی‌ها در يک سبک و شيوه‌ی خاصی اجرا می‌شود و مربوط به يک فرهنگ خاصی است، بايد اين موسيقی را شناخت. سليقه‌ی من موسيقی ايرانی است كه من جوانب آن را بهتر می‌شناسم. موسيقی ايرانی با شعر سروكار دارد و كلام را در آن می‌توانيم پيگيری كنيم و مفاهيم آن را درک كنيم. اين موسيقی سخت‌تر است ولی كلام موسيقی برای من خيلی مهم است. گاهی يک كلمه در يک موسيقی پاپ يا سنتی می‌شنوم كه از كل آن موسيقی برای من جذاب‌تر و زيباتر است. من اين اخلاق را دارم كه هيچ‌وقت در مورد چيزی پيش‌داوری نمی‌كنم. مثلاً فكر نمی‌كنم موسيقی پاپ لزوماً بد است يا موسيقی سنتی عالی است! موسيقی سنتی هم می‌تواند خيلی بد اجرا شود. مهم اين است كه هنرمند‌ اثر را چطور اجرا می‌كند و اين موسيقی از چه انديشه و چه جايگاهی برخاسته است. گاهی اوقات يک موقعيت ويژه، موسيقی خاصی را می‌طلبد. بعضی وقت‌ها موسيقی‌یی كه من دوست دارم، اصلاً مناسب فضا نيست. وقتی ١۵ ساله بودم علاقه‌ی زيادی به موسيقی كلاسيک غربی داشتم. حتی آن زمان كمانچه می‌زدم و سعی می‌كردم قطعات كلاسيک غربی را تمرين كنم. البته نواختن قطعات كلاسيک با كمانچه كار خيلی عجيبی بود؛ ولی اين تنها كاری بود كه می‌‌توانستم بكنم تا كاری كلاسيک را بنوازم، چون ساز ديگری بلد نبودم. به اين ترتيب سعی می‌كردم با اين كار هم تكنيک كمانچه‌ام را بالا ببرم، هم عطش نواختن قطعات كلاسيک را برطرف كنم. خيلی به سازهای كلاسيک كشش داشتم؛ ولی می‌‌دانستم اگر بخواهم در كمانچه‌نوازی به درجات بالا برسم بايد تمام عمرم را بگذارم و روزی ١٨ ساعت فقط ساز بزنم. ولی من می‌خواستم حتماً آواز كار كنم و روی آن خيلی متمركز بودم و به‌خاطر آواز سازهای ايرانی ديگر را هم رها كردم. در آن سن و سال، علاوه بر موسيقی كلاسيک، كارهای قدمای موسيقی ايرانی را هم گوش می‌كردم تا تكنيک‌شان را ياد بگيرم. موسيقی پاپ را هم در جای مناسب خودش خيلی استقبال می‌كردم.

شما اسم «محسن نامجو» را شنيده‌ايد؟

چند وقت پيش يک سريالی پخش می‌شد كه صدای ايشان را از طريق آن شنيدم؛ ولی متأسفانه كارهای ايشان را گوش نكرده‌ام. البته روی تيتراژ آن سريال هيچ دقت خاصی نكردم؛ ولی چون بعدها شنيدم كه كارهای ايشان علاقه‌مندان زيادی در ايران دارد، آن سريال را به‌خاطر آوردم. شنيده‌ام كه از كار و سبک ايشان خيلی استقبال شده است.

می‌خواستم اگر كارهای ايشان را شنيده‌ايد، نظر شخصی‌تان را بدانم.

نظر شخصی خيلی سليقه‌ای است. حتی در مورد كارهای خودم همين‌طور است. من وقتی آواز می‌خوانم از اجرا بيشتر لذت می‌برم تا وقتی آن را گوش می‌كنم. چون زمان اجرا حس و حال خاصی به من دست می‌‌دهد و احساس می‌كنم كه خودم را خالی می‌كنم و حرفم را می‌زنم و آن لحظه به‌نظرم خيلی واقعی می‌رسد.

در موسيقی آوازی ايران، هميشه دو اسم به‌چشم می‌‌خورد. در يک‌سو «محمدرضا شجريان» و در سمت ديگر «شهرام ناظری». از خوش‌شانسی موسيقی ايران هر دوی اين دو نفر فرزندانی را تربيت كرده‌اند كه هر دو به موسيقی ايرانی علاقه‌مند هستند و آن را گسترش داده‌اند. برای من به‌عنوان كسی كه به موسيقی سنتی علاقه‌‌مندم چند بحث مطرح می‌شود، يكی بحث تقليد است. خيلی از كارشناسان عقيده دارند كه صدای شما كپی صدای پدرتان است و اين به‌نظرم يک تقليد است. از طرف ديگر كسی مثل «حافظ ناظری» می‌‌گويد من نمی‌خواهم شهرام ناظری دوم باشم و كلاً سبک ديگری را دنبال می‌كند. حافظ ناظری در سن ٢٠ سالگی ايران را ترک كرده، به نيويورک آمد تا كار جديدش را شروع كند، همايون شجريان می‌توانست خيلی قبل‌تر از ايران خارج شود و كار جديدی انجام دهد. چرا اين اتفاق نيفتاد؟ آيا اين به همان شخصيت آرام شما برمی‌گردد؟ چون گفته می‌شود كه همايون شجريان هنوز از زير سايه‌ی پدرش بيرون نيامده است.

در مورد بخش اول سؤالتان كه گفتيد ٢ اسم در موسيقی آواز ايران وجود دارد، بايد بگويم كه اسم‌های زيادی وجود دارد، گذشتگان به جای خود، اما در عصر حاضر هم خوانندگان خوب زيادی وجود دارند كه زحمت زيادی می‌كشند و شنونده‌های خودشان را دارند. در درازمدت زمان تعيين می‌كند چه كسانی كارهای مفيدی ارائه داده‌‌اند. من فكر می‌كنم هر كس كه تكنيكش را به حدی رسانده كه وارد اين حلقه شود، هر چقدر كه بالاتر برود به مركز حلقه نزديک‌تر می‌شود. اينكه هر كس چقدر خودش را به مركز حلقه نزديک كند به هنرمندی و مهارت خودش بستگی دارد. به‌نظر من همين كه كسی وارد اين حلقه شود هنوز از اين خانواده است. در خانواده هم همه يكديگر را دوست دارند؛ ولی بعضی‌ها مسئوليت بيشتری دارند يا كار بيشتری از دست‌شان برمی‌آيد، توانايی همه مثل هم نيست. به‌نظر من در دنيای هنر تمام كسانی‌كه وارد حلقه می‌شوند، دستشان در دست هم است. به‌همين خاطر من هيچ‌وقت خودم را با كس ديگری مقايسه نكرده‌ام، نه خودم را بالاتر ديده‌ام و نه به كسی حسادت كرده‌ام.

ولی راجع‌به بخش دوم سؤالتان بايد بگويم كه برای خارج شدن از ايران بايد خيلی مستقل‌تر می‌بودم. من از سنين پايين در ٢١ سالگی ازدواج كردم و خارج شدن از ايران از نظر احساسی خيلی سخت بود. كار آواز كه من روی آن متمركز بودم را نمی‌توانستم خارج از ايران دنبال كنم و احساس نياز به پيگيری كاری ديگر را در خودم نمی‌ديدم. الآن هم همين‌طور است. هر هنرمندی به‌خاطر يک انگيزه‌ای كار می‌كند. مثلاً در مورد حافظ كه شما مثال زديد از صميم قلب اميدوارم در راهش موفق باشد. البته خيلی وقت است كه از حافظ بی‌خبرم. سه‌، چهار سال پيش در كنسرت نيويورک او را ديدم و بعد از آن ديگر خبر ندارم؛ ولی از آنجا كه می‌دانم حتماً هدف بزرگی دارد و افق مهمی را می‌بيند، آرزو می‌كنم كه موفق باشد. اما من در خودم هيچ‌وقت اين نياز را احساس نكردم و قطعاً اگر اين انگيزه در من به‌وجود بيايد جنبه‌ی خودنمايی پيدا می‌كند و موفق نخواهم بود. تا نياز به رسيدن به يک هدف بزرگ وجود نداشته باشد موفقيت حاصل نمی‌شود.

در مورد سؤالی كه گفتيد من از سايه‌ی پدرم خارج نشده‌ام، طبيعتاً چون از كودكی در مكتب ايشان آواز را ياد گرفته‌ام، لحنم شبيه استادم شده و طبيعی است كه شاگرد از استادش تأثير می‌گيرد.

شما استاد ديگری نداشتيد؟

در آواز خير. ولی از مراحل يادگيری از سن ٩-٨ سالگی تا بلوغ و نوجوانی، بابا به من می‌گفت كه فلان شيوه را كار كن، يا كارهای «طاهرزاده» و «قمر» را گوش كن. من هم اين كار را می‌كردم؛ ولی مستقيم فقط با پدرم كار كردم و شيوه‌ی ايشان هميشه در گوشم بوده است. هر فرزندی ممكن است لحن و صدايش شبيه پدرش باشد. حتی خط من ــ هم اينكه پدرم خطاطی ممتاز كار كرده؛ ولی خط من خيلی قراضه و چپ‌اندر قيچی است ــ شبيه خط پدرم است. هيچ‌وقت از خط پدرم تقليد نكرده‌ام؛ ولی اين شباهت وجود دارد و در مورد لحن هم همين‌طور است. آكسان‌ها و شيوه‌ی گفتن و بيان كردن، ناخودآگاه شبيه پدرم شده؛ ولی هيچ دخالتی در آن نداشته‌‌ام. تُن صدايم كه ارثی است. حتی زمانی‌كه شما با يك عده به پيک‌نيک می‌رويد، وقتی برمی‌گرديد متوجه می‌شويد كه يک‌سری از رفتارهای آنها را گرفته‌ايد.

ولی اين شباهت در ذهن عموم اين تصور را به وجود آورده كه شما هنوز زير سايه‌ی پدرتان هستيد.

هيچ اشكالی ندارد. من اصلاً از اين موضوع ناراحت نيستم.

يعنی هيچ‌وقت دوست نداشته‌ايد كه مستقل باشيد؟

خب من يک‌سری كنسرت‌های مستقل برگزار می‌كنم؛ ولی اين شباهت‌ها در آن كنسرت‌هايم وجود دارد. ببينيد، اگر اين شبيه بودن چيز بدی بود جای ناراحتی داشت. اگر من از يک سبک موسيقی سطح پايين و آزاردهنده تقليد می‌كردم، جای بحث داشت. ولی وقتی كار من به يک موسيقی تكامل‌يافته نزديک و شبيه است چرا بايد ناراحت و نگران باشم؟! هر خواننده‌ای در ايران سعی می‌كند خودش را به اين سبک نزديک كند. اين شيوه عمده سبک‌های بسياری است و خيلی حساب‌شده و فكرشده است. اين چيزی است كه من از آن لذت می‌برم و خودم اين لحن و شيوه را انتخاب كرد‌ه‌ام. در ١۶-١۵ سالگی بعضی از دوستانم می‌گفتند، همايون به سبک روانشاد ويگن بخوان! من هم تقليد می‌كردم و می‌خواندم؛ ولی وقتی می‌خواهم كار خودم را ارائه دهم، آن لحن و سبک را ترجيح می‌دهم و آن را به شخصيت خودم نزديک‌تر می‌بينم و اصراری ندارم كه آن را تغيير دهم.

پس منظورتان از كارهای مستقل چه بود؟

ممكن است گفته شود اگر همايون با پدرش كار نكند، كارش اين توانايی را ندارد كه شنونده حتی ١٠ دقيقه آن را گوش كند، بايد زير سايه‌ی پدرش بخواند تا پدرش عيب كارهايش را بپوشاند. بله، موافقم، اين درست نيست كه هنرمند نقص كارش را زير سايه‌ی ديگری بپوشاند. ولی اينكه از نظر هنری زير سايه‌ی كسی باشيد كه سايه‌ی بسيار بزرگ و سنگينی دارد، هيچ اشكالی ندارد و من احساس ناراحتی نمی‌كنم. حتی اگر از هم‌سن‌ و سال‌های خودم كاری بشنوم كه قوی باشد، توصيه می‌كنم كه آن كار را گوش كنند. يا وقتی از تنبک زدن من تعريف می‌كنند، می‌گويم برويد كار فلانی را گوش كنيد، كار «پژمان حدادی»، «كامبيز گنجه‌ای» و... را گوش كنيد تا ببينيد با تنبک چكار می‌كنند و چقدر بيشتر از من زحمت كشيده‌اند. حقيقت است كه اين مقايسه‌ها اصلاً برای من اهميت ندارد. اگر با پژمان يک ‌دونوازی تنبك بگذارم و كار او بهتر باشد من خوشحال می‌شوم. وقتی شما در يک سبک و شيوه كار كنيد تا وقتی كه نيازی احساس نكنيد، مستقل نمی‌شويد. من خيلی جاها و حالت‌ها در بيان كلمات، كاراكتر خودم را دارم و اجرايم حالتی متفاوت از حالت‌های بابا دارد؛ ولی در قالب كلی در آن شيوه حركت می‌‌كنم. اگر من بخواهم با استفاده از پدرم نقص كارهايم را بپوشانم، كار درستی نيست؛ ولی وقتی به من می‌گويند اگر چشم‌مان را ببنديم متوجه نمی‌شويم كه استاد شجريان آواز می‌خواند يا همايون، به نظرم می‌رسد كه كارم را كم‌نقص انجام می‌دهم و اين برای من خوشحال‌كننده است و توانسته‌ام خودم را به كسی كه استاندارد آواز ايران است نزديک كنم. از اينكه اسمم زير اسم پدرم باشد، هيچ احساس بدی ندارم. ولی وقتی كنسرت مستقل می‌گذارم، بايد آن توانايی را داشته باشم كه شنونده از آن لذت ببرد و خسته نشود و چه از نظر تكنيک، چه از نظر حس و حال، چه از نظر شعر و چه از نظر تنوع كار، كنسرت درست و لذت‌بخشی باشد. به‌نظر من اين خودش يک نوع استقلال است؛ ولی برای جدا كردن سبک و شيوه و فرم، انگيزه و نيازی ندارم. يعنی آن‌قدر از اين فرم لذت می‌برم كه دوست دارم در آن بيشتر پيش بروم و در آن غرق شوم.

آيا ما بايد منتظر سبک «همايون» باشيم يا نه؟

اين موضوع را نمی‌توان پيش‌بينی كرد. من اگر دوست داشته باشم به سبک آقای ويگن كار كنم، بايد به آن سمت می‌رفتم؛ يا اگر می‌‌خواستم كاری مستقل داشته باشم و لحن خودم را اجرا كنم، بايد راه ديگری می‌رفتم. ولی اين‌ها چيزی نيست كه من فعلاً دغدغه‌ی آن را داشته باشم. به‌نظرم بايد اين شيوه را تمام و كامل كرد. بعدها ممكن است آن اتفاق در درازمدت بيفتد كه سبک من كامل‌تر شود يا به‌كلی تغيير كند. اما فعلاً هيچ اصراری در اين مورد ندارم.

در صحبت‌هايتان اشاره كرديد كه پدرتان به شما توصيه می‌كردند كه آثار «قمرالملوک وزيری» را گوش كنيد. آيا انگيزه‌ی شما از بازخوانی «آتش جاودان» همين بوده است؟

خير، اين كار را برای تيتراژ يک سريالی در نظر گرفته بودند و به من پيشنهاد دادند كه آن را بخوانم. من تا آن‌موقع تيتراژ كار نكرده بودم و به‌نظرم می‌رسيد كه كار من برای تيتراژ خيلی سنخيت ندارد. البته بعدها با آقای درويشی چند كار اين‌چنينی انجام داديم. آن سريال يک كار اجتماعی بود كه تقريباً همزمان با زمان قمرالملوک وزيری بود. من خيلی مشتاق خواندن اين تصنيف بودم. ضمن اينكه معتقدم اصلاً بازخوانی كار صحيحی نيست؛ ولی به‌عنوان يک شاگرد می‌خواستم ارادتم را نسبت به ايشان نشان دهم و آنچه در توان داشتم برای آن تصنيف گذاشتم. البته فرصت خيلی كمی هم داشتيم و ۵-٤ روز بيشتر وقت نداشتيم.

شما ٣ تا CD با جواد ضرابيان داريد، ولی ٢ كار بعدی به اندازه‌ی كار اول‌تان موفقيت به‌دست نياورد، علت آن را چه می‌دانيد؟

شايد CD اول كار بهتری بود و من و آقای ضرابيان برای آن بيشتر توان گذاشتيم؛ ولی اين كار آخر قرار بود يک آواز باشد و آقای ضرابيان بعدها به من گفتند، اگر نمی‌خواهی آواز بخوانی آن را به صورت مجموعه تصنيف بيرون بدهيم. اگر من اين را زودتر می‌دانستم شايد تنوع ريتم بيشتری به كار می‌دادم، شايد از آنجا كه ريتم تصنيف‌ها يک‌جور است، شنونده دير با آن ارتباط برقرار می‌كند و به‌نظرش سنگين می‌آيد؛ ولی قطعاتی در اين آلبوم اجرا شده كه به‌نظر من بعضی از آنها خيلی زيباست. ولی اگر يک آواز بين قطعات بود، بيشتر به دل مردم می‌نشست. چون قطعات كه پشت سر هم هستند هم‌د‌يگر را خنثی می‌كنند. من دليل موفقيت كار اول را اين می‌دانم كه ساز و آواز بيشتری داشت؛ مضاف بر اينكه يک كاری در آن آلبوم بود به نام «هوای گريه» كه خيلی مورد توجه قرار گرفت؛ ولی من در كليت كار، تفاوت زيادی بين كارهايم نمی‌بينم و هر سه‌ی آنها به‌نظرم جزو كارهای خوب آقای ضرابيان است.

در CD «نقش خيال» شما يک كار خيلی جسورانه انجام داديد و با يک آهنگساز ٢٢-٢١ ساله به‌نام «علی قمصری» كار كرديد. كار جالب ديگری كه كرديد اين بود كه در قطعه‌ی «گناه عشق» از گيتار استفاده كرديد. آيا می‌توان استفاده از گيتار را موسيقی تلفيقی تلقی كرد؟

شايد بتوان نام آن را موسيقی تلفيقی گذاشت. در موسيقی سن و سال كه مهم نيست. خاطرم هست كه من در استوديو بودم و كاری را ضبط می‌كردم و دوست من، به من گفت آقايی به‌نام آقای علی قمصری كاری را آورده كه اگر وقت داشتی گوش كن. من وقتی اين كار را گوش كردم، واقعاً تعجب كردم و به‌نظرم شروع بسيار محكم و خوبی بود. هر چند در بعضی جاها با هم اختلاف سليقه داشتيم و با علی جان آنها را درست كرديم. اما ديدم كه علی واقعاً جوان بااستعدادی است و به كارش مسلط است. هر چند ممكن است بعدها كارش تكامل بيشتری پيدا كند، اما برای شروع تجربه‌ی خيلی خوبی است.

نظر پدرتان چه بود؟

ايشان هم كار را خيلی دوست دارد. البته من اول كار را انجام می‌دهم، بعد پدر آن را گوش می‌كند.

نظرشان راجع به استفاده از گيتار چه بود؟

وقتی كار را انجام دادم و دادم بابا گوش كردند، خوش‌شان آمد. خلاصه وقتی كار علی را برای اولين بار گوش كردم با اينكه پروژه‌های ديگری هم داشتم، سريع آن را خواندم و كار را برای پخش آماده كرديم. الآن هم كار ديگری با آقای قمصری انجام می‌دهيم كه ظرف يكی، دو سال آينده منتشر می‌شود. البته آقای قمصری كارهای مربوط به خودش را انجام داده، ولی من چون برنامه‌ام به‌خاطر كنسرت‌ها فشرده بوده خواهش كردم كه به من فرصت بدهند.

در مورد استفاده از گيتار هم بايد بگويم، يک روز برای تمرين رفتم منزل آقای قمصری، ديدم يک گيتار در اتاقشان است. پرسيدم گيتار می‌زنی؟ گفت بله، گيتار فلامينكو می‌زنم. وقتی شروع به نواختن گيتار كرد ديدم خيلی نزديک به گوشه‌ی «بيداد» است. گفتم من فی‌البداهه يک آواز می‌خوانم، شما يک چيزی برای آن تنظيم كن و از گيتار هم استفاده كن. بعد فكر كرديم كه گيتار را ايرانی نزنيم كه اگر يک اسپانيايی كار را گوش كرد، بگويد گيتار را خراب كرده‌ايم. تصميم گرفتيم كه به شيوه‌ی اسپانيايی بزنيم. يكی ديگر از دلايلی كه از گيتار استفاده كرديم اين است كه من شخصاً علاقه‌ی زيادی به گيتار و صدای آن دارم؛ ولی هيچ‌وقت گيتار نزدم. بعد يک آوازی به شيوه‌ی آقای طاهرزاده تنظيم كردم و به آقای قمصری دادم و ايشان هم خيلی سريع كار را تنظيم كرد. من آواز آنها را در استوديو خواندم و علی آن موسيقی را روی آواز من ميكس كرد.

چرا از بين همه‌ی گروه‌ها «دستان» را برای همكاری انتخاب كرديد؟

خيلی سال بود كه می‌‌خواستيم با هم كار كنيم. با اينكه سراپا مشتاق بودم؛ ولی دوست داشتم در سال‌های ديرتری تنها روی صحنه بروم و نمی‌خواستم عجله كنم. وقتی اين آمادگی را احساس كردم، برای اين همكاری اعلام آمادگی كرديم.

يک آلبوم هم ضبط كرده‌ايد؟

بله. يكی از كنسرت‌ها را ضبط صحنه كرديم كه به صورت آلبوم پخش خواهد شد.

كنسرت اروپا؟

بله.

در آمريكا هم كنسرت خواهيد داشت؟

ممكن است سال ديگر كنسرت داشته باشيم. گروه دستان يک گروه شناخته‌شده است. زمانی‌كه احساس كردم از نظر توانايی‌های فردی به اين آمادگی رسيده‌ام كه با اين گروه كار كنم، كار را شروع كرديم و اين كنسرت‌ها برای خود من محک خيلی خوبی بود و خيلی از آنها راضی هستم.

من اين سؤال را از كيهان كلهر، شهرام ناظری و بقيه هم پرسيده‌ام. فكر می‌كنيد چرا موسيقی عرب‌ها، ترک‌ها، هندی‌ها و موسيقی‌های شرقی به‌غير از ايران در دنيا شناخته شده است؟

اين سؤال، جواب مفصلی دارد. يكی از دلايلش می‌تواند به برخورد آنها با موسيقی در جامعه‌شان برگردد. جايگاهی كه موسيقی در هر كشوری دارد و امكاناتی كه برای هنرمندان برای كار وجود دارد، خيلی می‌‌‌تواند مؤثر باشد. جواب اين سؤال خيلی مفصل است. ماهيت موسيقی، كاری كه هنرمندان روی آن انجام داده‌اند، قطعات ريتميک يا سازهايی كه ممكن است به طبع جوامع ديگر خوش بيايد، خيلی مؤثر هستند. حتی خود هنرمند هم مهم است، مثلاً در موسيقی هند همه مورد توجه نيستند.

می‌دانيد كه شما را به عنوان اميد اول موسيقی آوازی ايران می‌شناسند؟

لطف دارند. ولی من فكر نمی‌كنم اين‌طور باشد.

اگر چنين مسئوليتی بر دوش شما باشد، چطور با آن كنار می‌آييد؟

خوشبختانه چنين مسئوليتی بر عهده‌ی من نيست. جوانان زيادی هستند كه استعداد دارند و برای كارشان، زحمت زيادی كشيده‌اند كه بتوانند نوازنده يا خواننده‌ی خوبی باشند و خيلی موفق هستند و در آينده موفق‌‌تر خواهند بود. اين بی‌انصافی است كه بگوييم من اميد اول هستم.

تا به‌حال كارهای شما در ايران سانسور شده است؟

نه، هيچ‌وقت.

از نظر نظارت وزارت ارشاد تا به‌حال مشکلی پيش نيامده؟

برای من خير. ضمن اينكه من حاضر نيستم كاری كه سانسور شده باشد را پخش كنم. مگر اينكه هيچ تغييری در ماهيت كار ايجاد نشده باشد. من شخصاً آن‌قدر روی انتخاب شعر و فرم كار وسواس دارم كه اول خودم همه‌ی سانسورها را انجام می‌دهم. يعنی هر جا لازم باشد، خودم تغييرات لازم را در كارم انجام می‌دهم؛ بنابراين تا به‌حال شورای نظارت به من نگفته كه سطح كار شما خيلی پايين است و... البته فكر نمی‌كنم از اين نوع دخالت‌ها در كار ديگران هم بكنند.

آيا كنسرت‌هايی كه در خارج برگزار می‌كنيد به دردسرش می‌ارزد؟ با چه نوع عكس‌العملی از سوی مخاطبان‌تان در خارج از ايران مواجه می‌شويد؟

اگر هدف ما صرفاً كسب درآمد باشد، راه‌های ديگری هم وجود دارد. حتی راه‌های غيرموسيقی وجود دارد؛ ولی وقتی يک كاری را آماده می‌كنيد كه كنسرت بدهيد و حتی می‌خواهيد درآمدی هم كسب كنيد، بايد بگويم كنسرت خارج از ايران برگزار كردن كار بيهوده‌ای است. چون همان درآمد كنسرت داخل در ايران كسب می‌شود، يک‌چهارم زحمت دور از خانه و خانواده بودن و پرواز را هم متحمل نمی‌شويم. در كنسرت‌های خارجی، گاهی ما ۶٠ ساعت پرواز داريم. پس هدف‌مان از كنسرت‌های خارج از ايران ـ بر خلاف تصور خيلی‌ها ـ كسب درآمد نيست. موضوع اين است كه وقتی شما كاری را آماده می‌كنيد، ايرانی‌هايی كه در سراسر دنيا هستند، توقع دارند كه برای آنها كنسرت بگذاريد. اگر به‌خاطر اين انتظار مخاطبين نبود، من حاضر نبودم در آمريكا كنسرت برگزار كنم. لااقل به‌خاطر وضعيت ويزای آمريكا و دردسرهايی كه دارد، حاضر نبودم. راستش برای همين كنسرت‌ها هم خيلی راغب نبودم، تور را همراهی كنم. خصوصاً به‌خاطر كوچولويی كه آمده و دلم برايش تنگ می‌شد، نمی‌‌خواستم بيايم.

دختر است يا پسر؟

دختر. مدام داشتم بهانه می‌آوردم، چون واقعاً دوری از بچه برايم خيلی سخت بود. گذشته از آن شرايط پرواز خيلی سخت است. باور نمی‌كنيد برای هر پروازی نيم‌ساعت ما را می‌گردند، وسايل‌مان را بيرون می‌ريزند. رفتارها خيلی توهين‌آميز و پردردسر است؛ ولی تنها چيزی كه ارزشمند است و باعث تحمل اين سختی‌ها می‌شود، شنوندگان هستند كه يكايک برای ما عزيز هستند. در برخورد با آنها خستگی آدم از تن بيرون می‌‌رود. اگر كسی هدف‌‌های ديگری را دنبال كند، راه‌های بسياری وجود دارد كه دردسر كمتری هم دارد. ولی ما نمی‌توانيم خودمان را به كنسرت‌های ايران و اروپا محدود كنيم و بايد با مخاطب آمريكايی هم ارتباط داشته باشيم.

سؤال آخر؛ چرا بايد جوان و هنرمند آرامی مثل شما در ٤ سال اخير، فقط با مجله‌ی «فرهنگ و آهنگ» مصاحبه كند؟

من از مصاحبه خيلی بدم می‌آيد. برای اينكه خيلی اهل حرف زدن نيستم و نگرانم كه مبادا در حرف‌هايم چيزی جنبه‌ی خودنمايی پيدا كند. خيلی از موزيسين‌ها در موسيقی زحمت زيادی كشيده‌اند و به جايگاهی رسيده‌اند. اين‌ها بايد مصاحبه كنند تا مردم از تجربيات آنها استفاده كنند. من هنوز در آغاز راه هستم و فكر می‌‌كنم اگر موضوع مصاحبه موسيقی آوازی باشد، صحبت با پدر من خيلی پربارتر می‌تواند باشد. اگر هم موضوع شناخت كاراكتر و نوع زندگی من باشد، باز هم اول راه هستم و شاید خیلی برای مردم مهم نباشد. به‌همين جهت هميشه از مصاحبه پرهيز می‌كنم؛ مگر اينكه حرفی برای گفتن داشته باشم. گاهی اوقات خيلی به مصاحبه راغب بوده‌ام، چون موضوعی در ذهنم داشته‌ام كه مايل بوده‌ام آن را مطرح كنم؛ اما در غير اين صورت علاقه‌ای به مصاحبه ندارم. من ترجيح می‌دهم كارم را بكنم تا اينكه حرف بزنم.

شما متولد چه سالی هستيد؟

متولد سال ۵٤ هستم و ٣٣ سال دارم.

وقتی ٢٠ سال داشتيد، چه ديدگاهی راجع‌به ٣٣ سالگی‌تان داشته‌ايد و چقدر به آن جايگاه رسيده‌ايد؟

صددرصد به آن جايگاه رسيده‌ام. ولی هيچ‌وقت آرزوی خاصی نداشته‌ام. هميشه در لحظه پيش رفته‌ام و فكر خاصی نسبت به اينكه به كجا برسم نداشته‌ام.

شما هنوز در زمين فيضيه، نزديک جمشيديه فوتبال بازی می‌كنيد؟

آنجا نمی‌روم؛ ولی جاهای ديگر بازی می‌كنم. يک جايی برای بازی می‌رفتيم كه آقای حيدريان كه كاپيتان تيم ملی فوتسال هست هم می‌آمد. آنجا با هم آشنا شديم و ايشان به من خيلی لطف داشت و بعضی اوقات من را دعوت می‌كرد كه با آنها بازی كنم و واقعاً بچه‌های تيم‌شان من را تحمل می‌كردند. چون من بازی‌ام خيلی خوب نيست. آنها بازيكنان حرفه‌ای بودند؛ ولی من خيلی دست و پاچلفتی بازی می‌كردم. آن‌قدر بازی آقای حيدريان قشنگ بود كه من بازی خودم را فراموش می‌كردم و غرق بازی ايشان می‌شدم. بعد به فوتبال سالنی بيشتر علاقه‌مند شدم و آن را جدی‌تر دنبال كردم.

شما وب‌سايت شخصی نداريد؟

خیر.

چه اسمی برای دخترتان گذاشتيد؟

ياسمين.

*********************************************************************

منبع: هفته‌نامه‌ی خبری - تحلیلی «شهروند امروز»، شماره‌ی ۵۱

منبع:شجریانی ها

بر اساس نتايج يك نظرسنجي «محمدرضا شجريان» به عنوان بهترين خواننده و «حسين عليزاده» به عنوان بهترين آهنگساز سال 86 انتخاب شده‌اند. 
   
 
اين نظرسنجي را ماهنامه «فرهنگ و هنر» در شماره بيستم خود كه ويژه خرداد و تير سال 87 است، انجام و منتشر كرده است.
اين نظرسنجي طي روزهاي 25 اسفند سال گذشته تا پايان فروردين امسال از طريق پايگاه خبري مجله «فرهنگ و آهنگ» برگزار شده بود كه در آن از مخاطبان خواسته شده بود در دسته‌بندي‌‌هاي مختلف بهترين‌هاي موسيقي سال 86 را انتخاب كنند.
نتايج اين نظرسنجي به شرح زير است:

*خوانندگان برتر:
در اين نظرسنجي محمدرضا شجريان با 313 امتياز، محسن نامجو با 236 امتياز، همايون شجريان با 167 امتياز، شهرام ناظري با 132 امتياز‌ و افسانه رثايي با 64 امتياز به عنوان بهترين خوانندگان سال 86 انتخاب شده‌اند.

*قطعات برتر:
از سوي ديگر قطعه «ساز خاموش» از آلبوم «ساز خاموش» با 64 امتياز، «ساقيا» از آلبوم «غوغاي عشقبازان» با 52 امتياز، «بزن زخمه» از آلبوم «ساز خاموش» با 35 امتياز، «ترنج» از آلبوم «ترنج» با 24 امتياز و «نواي هم‌ساز» از آلبوم «در سايه باد» با 24 امتياز به عنوان بهترين قطعه‌ها انتخاب شده‌اند.

*نوازندگان برتر:
نوازندگان برتر سال 86 نيز به ترتيب حسين عليزاده با 280 امتياز، محمدرضا لطفي با 165 امتياز، پيمان يزدانيان با 68 امتياز، بهداد بابايي با 61 امتياز و اردوان كامكار با 56 امتياز بوده‌اند.

*آهنگسازان برتر:
همچنين حسين عليزاده با 392 امتياز، محسن نامجو با 93 امتياز، هوشيار خيام با 76 امتياز، پرويز مشكاتيان با 63 امتياز و پيمان يزدانيان و محمدرضا لطفي با 57 امتياز به عنوان بهترين آهنگسازان از سوي شركت‌كنندگان در اين نظرسنجي انتخاب شده‌اند.

*بهترين كنسرت‌ها:
گروه هم‌آوايان به سرپرستي حسين عليزاده در تالار وزارت كشور با 288 امتياز، گروه آوا به سرپرستي محمدرضا شجريان در تالار وزارت كشور با 236 امتياز، بداهه نوازي محمدرضا لطفي در كاخ نياوران با 145 امتياز،‌‌ گروه كامكارها در تالار وزارت كشور با 57 امتياز و رسيتال پيانو به سرپرستي پيمان يزدانيان در تالار وحدت با 48 امتياز بهترين كنسرت‌هاي سال گذشته بوده‌اند.

*بهترين آلبوم‌ها:
«غوغاي عشقبازان» از شجريان با 173 امتياز، «ساز خاموش» از شجريان، عليزاده و كلهر با 132 امتياز، «ترنج» از محسن نامجو با 123 امتياز، «تاتاري» از هوشيار خيام با 96 امتياز، «شور رومي» از شهرام ناظري با 79 امتياز و «زير تيغ» از حسين عليزاده با 79 امتياز بهترين آلبوم‌هاي سال گذشته بودند.

تمام عزيزان شهرستاني و آن دسته از عزیزان تهرانی که بلیط خریداری کرده و تا کنون موفق به دریافت بلیط‌های خود نشده‌اند مي‌توانند هر روز(به جز روزهاي تعطيل) از ساعت ۹ تا ۱۳ به محل شرکت دل‌آواز واقع در خیابان شریعتی - بالاتراز سه‌راه طالقانی - روبروی سینما سروش - خیابان شهید سودمند(میثاق ۲) پلاک ۲۸ مراجعه نمایند.

 منبع:شجریان کنسرت

بخش اول، در دستگاه «همایون» و با عنوان «رندان مست» اجرا شد. کنسرت با یک «پیش‌درآمد» از ساخته‌های مجید درخشانی آغاز گردید. سپس قطعه‌ی «زنگ شتر» که از ردیف «میرزا عبدالله» برگرفته شده بود، اجرا شد. بعد از آن نوبت به ساز و آوازی با غزل حافظ رسید. اولین تصنیف کنسرت، «چشم یاری» ساخته‌ی استاد شجریان و با غزلی از حضرت حافظ بود با این مطلع: «ما ز یاران چشم یاری داشتیم / خود غلط بود آنچه می‌پنداشتیم» پس از این تصنیف که توسط مجید درخشانی تنظیم شده بود، ادامه‌ی ساز و آواز با شعر حافظ اجرا گردید.

تصنیف بعدی، اثر قدیمی «باد صبا» بود که از ساخته‌های «حسام‌السلطنه مراد» است و مجید درخشانی آن را تنظیم کرده بود. این تصنیف پیش‌تر با ضرباهنگی کندتر در آلبوم «خزان»، از آثار قدیمی استاد آمده بود و البته تنظیم آن نسخه بر عهده‌ی استاد «جواد معروفی» بوده است. آواز «شوشتری» با شعری از شیخ اجل، سعدی، بخش بعدی کنسرت بود. اولین و آخرین قطعه‌ی بی‌کلام بخش اول، چهارمضراب شنیدنی «بیداد» اثر مجید درخشانی بود. پس از چهارمضراب، آخرین قطعه‌ی آوازی با غزلی از سعدی اجرا و به تصنیف «رندان مست» ساخته‌ی مجید درخشانی متصل شد. شعر این تصنیف از غزلیات شورانگیز مولانا بود. با اجرای «رندان مست» بخش نخست کنسرت به پایان رسید.

پس از انتراکتی نسبتاً طولانی، بخش دوم، در دستگاه «شور» و با عنوان «مرغ خوشخوان» آغاز گشت. تمامی قطعات این بخش از ساخته‌های محمدرضا شجریان بود با تنظیم مجید درخشانی و اشعار حافظ و مولانا. پس از اجرای پیش‌درآمد و مقدمه‌ی آواز، تصنیف «پیام نسیم» با غزل حافظ اجرا شد. بعد از این تصنیف قطعه‌ی آوازی سنگینی اجرا شد که قطعه‌ی چهارمضراب هم در آن گنجانده شده بود. در نهایت و پس از اجرای «آواز مثنوی»، تصنیف «مرغ خوشخوان» پایان‌بخش برنامه‌ی رسمی کنسرت استاد بود.

اما آنچه که پس از اتمام کنسرت‌های استاد، چه در اجراهای داخلی و چه خارج از کشور اتفاق افتاده و دیگر به یک عادت بدیهی بدل شده؛ تقاضای اجرای تصنیف نوستالژیک و محبوب «مرغ سحر» از سوی حاضران بود که بر خلاف شبِ اول پارسال، این بار اجرا شد و علاقه‌مندان پرشمار این تصنیف را سیراب کرد. برنامه رأس ساعت ٢٤ و پس از تشویق‌های بی‌امان حاضران خاتمه یافت. در واقع می‌توان گفت، برنامه‌ی امسال با ٤ ساعت (مفید و غیرمفید) طولانی‌ترین برنامه‌ی اجراهای اخیر داخلی را رقم زد.

پس از اتمام برنامه که به‌همراه یکی از علاقه‌مندان استاد، نظر مردم را پیرامون اجرا می‌پرسیدیم، اکثراً ضمن اعلام رضایت از این کنسرت، معتقد بودند از مجموع کنسرت‌های سال‌های گذشته لذت بیشتری برده‌اند که بررسی دقیق‌تر و موشکافانه‌ی این قضیه را به مجالی مناسب‌تر وا می‌نهیم.

یادآور می‌شود، همنوازان گروه «شهناز» را _ به‌ترتیب از راست به چپ روی صحنه _ حسین رضایی‌نیا (دف و دایره)، رامین صفایی (سنتور)، کاوه معتمدیان (کمانچه)، سینا جهان‌آبادی (کمانچه)، شاهو عندلیبی (نی)، رادمان توکلی (تار)، مجید درخشانی (تار)، مژگان شجریان (سه‌تار)، مهرداد ناصحی (قیچک آلتو)، حامد افشاری (قیچک‌باس)، محمدرضا ابراهیمی (بربت)، مهدی امینی (رباب و بم‌تار) و حمید قنبری (تنبک) تشکیل می‌دادند.

عوامل اجرایی و پشت‌صحنه‌ی این کنسرت هم، همان افرادی بودند که در اجراهای قبلی استاد آواز ایران را یاری کرده بودند. ریموند موسیسان کار صدابرداری را بر عهده داشت. طراح لباس‌ها گیتی حسابی و طراح صحنه و گرافیک، مطابق معمول، مژگان شجریان بود. عکس‌های بروشور کنسرت هم توسط علیرضا سلطانی و علی تبریزی گرفته شده بود. ضمن آنکه خط زیبا و دلربای استاد یدالله کابلی نیز مثل همیشه، بروشور کنسرت را تزیین کرده بود.

شش شب دیگر از کنسرت استاد و گروه شهناز باقی‌ست که در تاریخ‌های ٣٠ خرداد، اول، دوم، ششم، هشتم و نهم تیرماه برگزار خواهد شد: ۶ شب رؤیایی دیگر...

منبع:وبلاگ همایون شجریان

سی و سومین سالروز تولد جناب همایون شجریان رو به ایشون ،خانواده محترمشون و همه دوستدارانشون تبریک میگم امیدوارم همیشه سلامت،شاد و موفق باشند.

استاد محمدرضا شجریان به همراه گروه شهناز روزهای 29، 30 خرداد ماه، 1و 2 تیرماه 1387 در تالار بزرگ کشور کنسرت موسیقی ایرانی برگزار مِی نمایند

بخشی از درآمد حاصل از این برنامه به بازسازی آرامگاه شمس تبریزی در شهرستان خوی اختصاص خواهد یافت.

تاریخ و روش فروش بلیط های این برنامه در روزهای آینده از طریق همین سایت و سایت اینترنتی کنسرت (http://www.shajarianconcert.com) به آگاهی عزیزان خواهد رسید.

دوستداران موسیقی ایرانی می توانند از ساعت 10 صبح روز شنبه 28 اردیبهشت 1387 به سایت اینترنتی کنسرت (http://www.shajarianconcert.com) مراجعه نموده، اطلاعات فردی خود را وارد یا ویرایش نمایند.

عزیزانی که کد ملی خود را اشتباه وارد نموده اند، لطفا نسبت به اصلاح آن اقدام نمایند. در غیر اینصورت هنگام تحویل بلیط دچار مشکل خواهند شد.